(บันทึก)..บนร่องรอย..ที่หมา นอน..กับนิยาย.เรื่อง ประตูผี แห่งความดี ในแกลลอลี่ชีวิตวันนี้

ร่องรอย  ที่หมามาขุดนอน..ดับร้อน….ร่องรอยแห่งการขีดข่วน..จากไม้กวาด ลาน เซ็น..

<p>คราบ ความตาย  ข้ามปี  จาก  ทราก  ต้นตาลมะพร้าว  ที่พลิกด้าน..เหมือน..ชีวิต..ที่ผ่านๆไป..</p>

<p>รำไร..ป่า..บางๆ..กับแสงสว่างส่องชีวิต..จากพระเซ็น..ที่เห็น ซาโตริ…</p>

<p>จิตวิญญาณ..นกเพรียกเรียก หา..ต้นไม้….</p>

<p>ประตู ผี…แห่ง..ความดี….ด้วย..จิตวิญญาณ</p><p>อันว่างเปล่า…สู่โลกทัศน์….ป่า..อภัยทาน..สู่ศรีอารยะ..ชน……</p><p>กลางดิน  แกลลอลี่ชีวิตเพื่อสังคมและสิ่งแวดล้อม</p>

[เขียนเมื่อ 21 ธ.ค. 2562 04:36 น.21 ธ.ค. 2562]

Love the 4th (จิตวิญญาณ..นกเพรียกเรียก หา..ต้นไม้….) and the last (ประตู ผี…แห่ง..ความดี….ด้วย..จิตวิญญาณ ..) pictures and captions.

I come to think of ‘dying as leaving home’ (or the place we call ‘home’). Home to some people may be just a house - a physical place. While ‘home’ to me is more of psychological attachment - or an idea of belonging/owning, a space of own freedom and refuge. ‘Home’ is perhaps a more basic ‘religion’. ;-)

But I am a bit confused by ‘ทราก ต้นตาลมะพร้าว’ for 2 reasons.1) ซาก : น. ร่างของคนหรือสัตว์ที่ตายจนโทรมเหลือแต่เค้า, สิ่งก่อสร้างที่ปรักหักพังแล้วเหลือแต่เค้า.2) ตาล (Borassus flabellifer) and มะพร้าว (Cocos nucifera) are definite 2 distinct species of plants. Both are useful and much loved (at least in the Past) that they are cared for and nourished as an essence of every ‘home’.

You are on extended ‘visa’ (in Thailand)? I do like the winter in Thailand but living in Downunder (where it is summer) has some disadvantages - including responsibilities for wildlife and the bush (from fires, foods/famines and floods in summertime). SIgh! ;-)

[แก้ว..อุบล จ๋วงพานิช]

ถ่ายภาพได้แบบชัดเจน เห็นคราบ ความตาย ข้ามปี จาก ทราก ต้นตาลมะพร้าว ที่พลิกด้าน..เหมือน..ชีวิต..ที่ผ่านๆไป..