รำลึก ขายหัวเราะ..อิอิ

รำลึก ขายหัวเราะ..อิอิ

นานมากแล้วที่ไม่ได้ไปเปิดอ่าน หนังสือกาตูนขายหัวเราะ และก็หนังสือเรื่องที่เป็นเล่มล่ะบาท ตอนนี้คงเล่มละห้าบาทได้แล้วมั้ง ผมเป็นชอบอ่านมาตั้งแต่เด็กเล็ก อ่านหนังสือพิมพ์ อ่านป้ายประกาศ อ่านแม้กระทั่งเบอร์รองเท้า และพอโตมา ผมอยากอ่านข้อความในห้องน้ำมาก มันเป็นจินตนาการที่ลำเลิศมากๆ ใครได้เข้าห้องน้ำชายได้อ่าน วรรณกรรมข้างผนังแล้ว บางครั้งทำให้เราปลดทุกข์ได้แบบสบาย บางครั้งก็ขำก๊าก ๆๆๆๆๆๆ ออกมาเพราะมันตลก แม่น้ำชี บางทีก็เครียด หากยิ่งใกล้เมืองมากขึ้นเท่าไหร่ วรรณกรรมข้างฝาผนังมักจะ อินการเมืองไปทุกที แต่บางครั้งก็มีนักวาดมือดี วาดภาพที่ตัวเองมีใส่ไว้ในฝาห้องนี้ เล็ก ใหญ่ว่าไปตาม อารมณื 555มันไม่ใช่อะไรหรอกครับ การเขียนผนังห้องน้ำ ผมยังอยากจะให้มีปากกาเมจิกติดไว้ในห้องน้ำพร้อมกระดาน ไวบอร์ด อยากจะเขียนอะไรก็เข้าไปเขียน จะเติมยังไงก็ได้ ...อันนี้มันเป็นเรื่องของการชอบอ่านครับ อ่า กลับมาสู่เรื่องการชอบอ่านของผมมันเป็นเรื่องส่วนบุคคลที่อยากจะเรียนเขียนอ่านอะไร เลือกจะเป็น เลือกจะทำ ผมเลือกที่จะอ่านหนังสือกาตูนขายหัวเราะ เพราะว่ามันมีภาพให้เราได้ดูด้วย ตัวหนังสือนิดหน่อย ตอนเด็กๆ อ่านเข้าใจบ้างไม่เข้าใจบ้างตามประสา แต่บางครั้งก็หัวเราะ ออกมาน้ำหูน้ำตาไหล แก๊กที่เขาวาดก็จะมี ผัวกลับบ้านดึกแล้ว เมียรอดักที่ประตูถือสากกะเบือ อันบะเริ่มเทิ่มรอตีหัวสามี "โจรมุมตึก""กระเทยหันหลัง" เอาะเจาะน้ำลายไหลยืดเมื่อเห็นสาวๆเมียของตัวเองอ้วนมากๆ คนติดเกาะมีขวดน้ำลอยมา และก็จะเป็นปังปอน บอกอขี้โมโห ยูเอฟโอ และการล้อเลียนภาพยนต์ ละคร และการเมืองที่อิงรอยยิ้มของผู้อ่าน....