คำว่าเพื่อนสนิทนั้นไม่มีวันหายไป เพราะการมีเพื่อนที่ดี เป็นสิ่งที่ลำ้คำ่ น่าอิจฉา น่าดีใจ เป็นอย่างยิ่ง ยิ่งกว่าการมีแฟนอีก

 เรื่องที่อยากจะเล่า.....ครั้งแรกตอนเจอเพื่อนสนิท


เพื่อนสนิท สำหรับเราแล้วเป็นคำที่มีความสำคัญมาก ๆ เพราะคำว่าเพื่อนสนิทนั้น คือ คนที่คอยอยู่กับเราเสมอ คอยรับฟังเราทุกเรื่อง ทั้งสุข ทุกข์ เศร้า และในเวลาเหงา

ครั้งแรกของดิฉัน กับเพื่อนสนิท เราเจอกันครั้งแรก ช่วงเปิดเทอม ตอนเข้า มอ 4 ตอนเรียนปรับพื้นฐาน ตอนนั้นดิฉันไม่มีเพื่อนเลย ไม่รู้จักใครเลย มันเหงาและหว้าเหว่งมาก จะเข้าไปพูดคุยกับคนอื่นแต่ก็ไม่กล้า ได้แค่ส่งยิ้มให้เขาไป  พอมาอีกวันหนึ่งสวรรค์คงจะสงสารเรา เลยส่งคน 2 คนมาให้กับเรา คนหนึ่งนั้นเธอบอกเธอชื่อจอย อีกคนบอกชื่อทับทิม เธอ 2 คนนั้นก็ได้เข้ามาทักทายและพูดคุยกับเราจนได้รู้จักกัน และได้เป็นเพื่อนกัน แต่ไม่ได้อยู่ห้องเดียวกัน ถ้าได้อยู่ห้องเดียวกันคงจะดีและสนุกกว่านี้ แต่ทุกวันเวลามาโรงเรียนเราก็จะมารอกันหน้าโรงเรียนทุกวัน พอวันเปิดเทอมวันแรกเป็นวันที่เราตื่นเต้นมาก และพรหมลิขิก็ได้ให้เราได้เจอกันกับเพื่อน ทั้งในห้องเรียน และต่างห้องเรียน ซึ่งเป็นของขวัญที่ดีสำหรับเรามาก เพื่อนสนิทของเราในห้องเรียน จะมีอยู่ด้วยกัน 4 คน ซึ่งเป็นเพื่อนที่สนิทกันมาก น่ารักมาก มีอะไรก็ช่วยเหลือซึ่งกันและกัน แบ่งปันกัน เวลาไปไหนก็ไปด้วยกัน สามารถพูดคุยกันได้เกือบทุกเรื่อง แม้บางครั้งอาจจะมีเรื่องทะเลาะกันบ้าง หรือ โกธรกันบ้าง มีเรื่องที่น้อยใจกันบ้าง แต่ทุกปัญหา ทุกเรื่องราวที่เข้ามาก็ทดสอบให้เราได้เข้มแข็ง ได้เรียนรู้ซึ่งกันและกัน ว่าพวกเราจะผ่านเรื่องราวปัญหานี้ได้หรือไม่ ได้อย่างไร แต่ก็ผ่านได้ด้วยดีเพราะเรา คือ เพื่อนกัน ต้องรู้จักขอโทษให้อภัยซึ่งกันและกัน เมื่อรู้ว่าเราผิด เมื่อใกล้จบ มอ 6 แล้ว ต่างคนต่างก็หาที่เรียนกัน เพื่อนอีกคนก็ไปเรียนต่อที่ญี่ปุ่น อีกคนก็ไปราชภัฏเชียงใหม่ ส่วนเรากับเพื่อนอีกคนก็มาเรียนที่ราชภัฏแม่ฮ่องสอน แต่เรียนเอกอังกฤษ ส่วนเราเรียนเอกประถม ซึ่งเราก็คิดอยู่เสมอว่า คงไม่ค่อยได้เจอกันเหมือนตอนเรียนมอปลายด้วยกันแล้ว และคิดว่าความเป็นเพื่อนก็คงจะน้อยลง อะไร ๆ ก็คงไม่เหมือนเดิม แต่สุดท้ายเพื่อนที่ไปเรียนราชภัฏเชียงใหม่ก็ย้ายกลับคือมาเรียนในราชภัฏแม่ฮ่องสอนเอกเดียวกับเรา ตอนแรกที่รู้ว่าเขาย้ายกลับมา เรารู้สึกดีใจมาก ไม่คิดว่าเราจะได้เจอกันอีก ทุกวันนี้ต่างคนต่างก็มีเพื่อนสนิทใหม่กัน เธอก็ไปกับอีกกลุ่มหนึ่ง ส่วนเราก็ไปอีกกลุ่มหนึ่ง คงจะเป็นเพราะว่าเพื่อนเป็นเด็กบ้าน ส่วนเราเป็นเด็กหอ และความเป็นเพื่อนของเราก็เลยน้อยลง คุยกันน้อยลง แต่ความเป็นเพื่อนที่มีให้ก็ยังเหมือนเดิม จริงใจและรักเหมือนเดิม แม้วันเวลาจะเปลี่ยนไปก็ตาม  ช่วงเวลาตอนอยู่มอปลายนั้นเป็นช่วงเวลาที่ดีมากแล้ว และสนุกมาก ซึ่งแตกต่างจากในมหาลัย

 ...ขอบคุณเธอ ที่ทำให้เราได้มารู้จักกัน และได้มาเป็นเพื่อนกัน จนถึงปัจจุบันนี้



เพื่อนสนิทในห้องเรียน

เพื่อน คือ คนที่เราไม่ต้องสนใจว่าจะหน้าตาดี หรือรำ่รวย สูง หรือ ตำ่ แต่คือเพื่อนที่เราใว้ใจมากที่สุด รักที่สุด

เพื่อน คือ คนที่ไม่เคยเสแสร้ง หรือแกล้งทำดีกับเรา เพราะเพื่อนจะจริงใจทั้งต่อหน้าและลับหลัง

เพื่อนสนิทต่างห้อง

มีเพื่อนน้อย แต่มีคุณภาพ  ดีกว่ามีเพื่อนมาก แต่ไม่มีความจริงใจ



คำว่าเพื่อนสนิทนั้นไม่มีวันหายไป เพราะการมีเพื่อนที่ดี เป็นสิ่งที่ลำ้คำ่ น่าอิจฉา น่าดีใจ เป็นอย่างยิ่ง 

ยิ่งกว่าการมีแฟนอีก