เรื่ิองเล่าจากใจ

 


      เมื่อเร็วๆนี้ ดิฉันได้เจอกับคนๆหนึ่งที่ฉันเคยเรียนด้วยกัน หรืออาจจะพูดอื่นแบบหนึี่ง คือ คนที่ฉันเคย "ปลื้ม" เขาเป็นคนที่น่ารักมาก ยิ้มหวาน ตลก แต่มีหลักการในการใช้ชีวิต เวลาที่ได้เห็นเขาแล้ว ทำให้ฉันทำอะไรไม่ถูก เมื่อไม่มีทางให้ฉันเดิน สติไม่อยู่กับเนื้อกับตัว ผิดๆพลาดๆไปมา (จำเวลานั้นแล้ว รู่้สึกอายตัวเองมาก) แต่เป็นช่วงเวลาที่ดีสำหรับคนที่แอบปลื้มอย่างเราๆ (มั่ง) ><    

     การ "ปลื้ม" ใครสักคนเป็นเรื่องดีนะ (ในความคิดของฉันนะ) เพราะมันทำให้เราอยากเปลี่ยนแปลงตัวเองให้ดีขึ้น อยากทำอะไรให้เขาภาคภูมิใจ หรือไม่อายที่มีเรายื่นข้างๆ แม้ว่า เป็นการยื่นในฐานะ เพียงแฟนคลับเท่านั้น แต่การปลื้มใครสักคน มันก็ไม่ได้มีข้อดีอย่างเดียว ยังมีข้อเสียอยู่ ตรงที่ว่า เราอยากครอบครองเขาขึ้นมา ซึ่งในสถานการณ์นั้น คงยากที่จะมีความรู้สึก ผิดชอบชั่วดี เพราะความรู้สึกที่มีในเวลานั้น คงเป็นความรู้สึกที่อยากครอบครอง  
                              

     >>> การวิ่งตามใครสักคนมันเหนื่อยก็จริง แต่สิ่งที่เราจะได้รับเป็นรางวัลชีวิต คือ ความแข็งแรงหลังจากการวิ่ง เราจะแข็งแรงขึ้น<<<


 อย่าอายที่จะปลื้มใครสักคน และหวังเพื่อให้เขาหันมามอง หากทุกครั้งที่เราได้ทำ มันทำให้เรามีความสุข

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บทความ ที่ออกมาจากความคิดและความรู้สึกของผู้เขียน



ความเห็น (2)

เขียนเมื่อ 

คนเรามีคนที่เคยปลี้มแบบนี้กันทุกคนค่ะ ปลื้มเป็นสิ่งเล็กๆ ที่เรียกว่ารัก และรักก็ไม่ใช่การครอบครองเสมอไปจริงมั้ยค่ะ

ถูกต้องคะ 555

หมายเลขบันทึก

660971

เขียน

07 Apr 2019 @ 22:28
()

สัญญาอนุญาต

ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง
ดอกไม้: 3, ความเห็น: 2, อ่าน: คลิก