นิราศเกาหลี๕

นิราศเกาหลี ตอนที่ ๕

๑๒๑กลุ่มราช ดำริ

ร่วมตรองตริ หน้าพระลาน

ราช ปรารภสาน

ร่วมทำงาน ราชวิถี

๑๒๒กลุ่มผม ราชดำเนิน

กับเจริญ กรุงก็ดี

และดุ สิตธานี

แล้วก็มี บำรุงเมือง

๑๒๓ต่อไป ราชประสงค์

เจตจำนง คงลือเลื่อง

รัชดา ภิเษกเปรื่อง

ร่วมประเทือง ประทับใจ

๑๒๔สิบบ้าน ประสานคิด

ร่วมผูกมิตร จิตพิสัย

เรียนรู้ ร่วมกันไป

ขาดสิ่งใด ให้ทดแทน

๑๒๕กินอิ่ม แถมไออุ่น

ฮีทเตอร์หนุน อุ่นสุดแสน

อุ่นไอ ในต่างแดน

มิแร้นแค้น มาแคว้นไกล

๑๒๖เดินชม บรรยากาศ

ธรรมชาติ ทัศน์วิสัย

เสื้อผ้า สิ่งสวมใส่

เสริมเข้าไป ให้เพียงพอ

๑๒๗จอนจู หมู่บ้านเด่น

ฮันนกเช่น โบราณขอ

รักษ์ไว้ ให้อยู่รอ

เก็บไว้ต่อ แบบดั้งเดิม

๑๒๘อายุ แปดร้อยปี

ฮันนกนี้ ให้มีเสริม

โค้งมน หลังคาเพิ่ม

ตั้งแต่เริ่ม เติมความงาม

๑๒๙หลังคา รับท้องฟ้า

มองลงมา น่าเกรงขาม

สวยเด่น เห็นทุกยาม

แบ่งออกตาม เพศหญิงชาย

๑๓๐ผู้หญิง อยู่อันแช

เรื่องจริงแท้ แปลความหมาย

สงบ อบอุ่นกาย

ของผู้ชาย ซารังแช

๑๓๑กลางคืน ยืนกลางแจ้ง

เหมือนแสดง แหล่งให้แล

เที่ยวเล่น เห็นจริงแท้

อันนกแน่ ยามหนาวเย็น

๑๓๒ใช้บ้าน ทำร้านค้า

หลายหลากมา ตามองเห็น

ของใช้ ของจำเป็น

พ้นลำเค็ญ เน้นของกิน

๑๓๓ช็อคไพน์ ในร้านเด่น

ผลิตเช่น เป็นทรัพย์สิน

ทำไว้ ผูกใจจินต์

บนแผ่นดิน ถิ่นโบราณ

๑๓๔บิงซู ก็ดูออก

เพื่อนเขาบอก ออกคำขาน

ร้านนี้ มีมานาน

หากต้องการ ลองชิมดู

๑๓๕เดินย่ำ เหยียบหิมะ

เจอแล้วนะ ร้านหรูหรู

เสน่ห์ แห่งจอนจู

แค่เดินดู ก็ติดใจ

๑๓๖หิมะ ละลายบ้าง

บนเส้นทาง สว่างใส

ระยับ กับแสงไฟ

เผลอลื่นได้ ระวังตน

๑๓๗พี่หนึ่ง ยุทธพร

เล่ามาก่อน ยิ่งน่าสน

เดินท่อง เหมือนต้องมนต์

ไม่กังวล พาตนไป

๑๓๘หนุ่มสาว เคล้าคลอคู่

มาเดินดู รู้วิสัย

ตัวฉัน ยังหวั่นใจ

อยากชิดใกล้ ใฝ่คำนึง

๑๓๙เดินเดี่ยว มาเลี้ยวลัด

ลมหนาวพัด พาคิดถึง

ฤทัย ให้รำพึง

จิตตราตรึง ถึงกานดา

๑๔๐หนาวจิต คิดถึงน้อง

ที่ใฝ่ปอง เสน่หา

ห่วงฝัน ภรรยา

พี่ห่างมา พาซึมเซา

๑๔๑หลายร้าน พลันลืมเมื่อย

เดินเรื่อยเรื่อย คลายเหนื่อยเหงา

พี่แก้ว พี่ปรินเล่า

พี่เอเฝ้า เข้าไปดู

๑๔๒ช็อคไพน์ ซื้อไปชิม

พี่ไผ่ลิ้ม ชิมรสหรู

ฝีมือ เขาชั้นครู

ลองชิมดู จะติดใจ

๑๔๓ถุงมือ ทัชสกรีน

ใช่ของจีน ซะที่ไหน

เกาหลี ก็มีใช้

เขาทำได้ ฝีมือดี

๑๔๔พี่อู๊ด และพี่วิทย์

มาสะกิด พี่สุรีย์

เพลินชม แล้วชวนชี้

ของร้านนี้ ก็น่าชม

๑๔๕พี่ติ๋ม เดินมาตาม

เอ่ยปากถาม ความเหมาะสม

ถุงมือ ที่นิยม

ทั้งกันลม กันหนาวคลาย

๑๔๖พี่อุ้ย เดินคนเดียว

พี่หนึ่งเที่ยว ชมหลากหลาย

พี่ต้อย พี่แก้วชาย

พี่บอยหาย ไม่เห็นเดิน

๑๔๗เก็บภาพ ประทับจิต

เก็บความคิด ที่ขัดเขิน

เก็บทุกข์ ถมทับเทิน

เก็บเพลิดเพลิน เจริญใจ

๑๔๘รถรับ กลับที่พัก

เวลาจัก ดึกเกินไหม

โรงแรม อยู่ไม่ไกล

ไกด์เขาให้ พักผ่อนกัน

๑๔๙จอนจู รามาดา

พักกายา พาสุขสันต์

อาบน้ำ โดยเร็วพลัน

เพลียทั้งวัน ทางมันไกล

๑๕๐หลับลึก ไม่นึกฝัน

ตื่นนอนทัน มิหวั่นไหว

หน้าห้อง มองออกไป

พอวิ่งได้ กำลังดี...(มีต่อ)

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน นิราศเกาหลี



ความเห็น (0)

หมายเลขบันทึก

659750

เขียน

07 Feb 2019 @ 18:31
()

สัญญาอนุญาต

ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง
อ่าน: คลิก