นิราศญี่ปุ่น๙

(ต่อ)

เมืองหลวง ช่างพลุกพล่าน      แดนสำราญ อันรองเรือง
เมืองใหญ่ ให้มากเรื่อง             ดูสิ้นเปลือง พลังงาน


โตเกียว เป็นเมืองใหญ่              ศิวิไล ใจเบิกบาน
แสนสุข สนุกสนาน                 มาเดินย่าน การค้าทัน

เดินเล่น ชินจูกุ                      ผ่านทะลุ กุขำขัน
สินค้า สารพัน                       ให้เลือกสรร ตามใจปอง


ห้างสรรพ สินค้า                    ลดราคา แข่งกันจอง
ลูกค้า ต่างแซ่ซ้อง                  คนขายร้อง แข่งกันไป

พูดจา แบบญี่ปุ่น          ป้ายคุ้นคุ้น ภาษาไทย
เห็นแล้ว แทบตกใจ                 เป็นได้ไง ไทยสำคัญ


เศรษฐ กิจซบเซา                   เอาใจเรา เป็นเหมือนกัน
เวลา พาผกผัน                      เงินตรานั้น มันจำเป็น

เมื่อก่อน ขอวีซ่า                    เดี๋ยวนี้พา พ้นทุกข์เข็ญ
การค้า เป็นประเด็น                 ท่องเที่ยวเน้น สะดวกดี


เอาใจ ชาวต่างชาติ                เงินตราขาด จำต้องมี
ดูแล ประชาชี                       วิธีนี้ หนีลำเค็ญ

เที่ยวท่อง ท่องเที่ยวไป              สุขฤทัย ได้มาเห็น
โตเกียว นครเด่น                    ไม่ยากเย็น เที่ยวง่ายดาย


ถนน เป็นระเบียบ                   กฎหมายเฉียบ เนี้ยบมากมาย
สุขสม อารมณ์หมาย               เดินสบาย ควันไม่มี

พฤหัส สดชื่น                        พฤหัส รื่นฤดี
พฤหัส สุขศรี                        พฤหัส นี้สองเรา


พฤหัส สนุก                         พฤหัส สุขไม่เศร้า
พฤหัส วอนเว้า                      พฤหัส เราสุขใจ

ท้องกิ่ว เริ่มหิวแล้ว                 เดินตามแถว ไกด์พาไป
ร้านนี้ อยู่ไม่ไกล                     สาขาใหญ่ เน้นเนื้อปู


ขึ้นลิฟต์ ไปชั้นสี่                    จัดไว้ดี ดูเลิศหรู
รสชาติ เขาชั้นครู                   ต่างรับรู้ ปูเขาดี

ดัดแปลง ปรุงหลายแบบ            น้ำจิ้มแซ้บ เขาก็มี
สลัด จัดไว้นี้                         ชื่นชีวี มีชีวา


ปูดิบ และปูสุก                      กินสนุก สุขอุรา
เป็นปู อะล้าสก้า                     ใช่ปูม้า ใส่ส้มตำ

ซูชิ ก็มีเสริม                         ปูมีเติม เพิ่มเป็นคำ
มิโสะ ได้ซดน้ำ                      รสชาติล้ำ ซดคล่องคอ


ผักทอด เทมปุระ                    ผักดองกะ เสิร์ฟไว้พอ
สาเก รสเลิศหนอ                   ไม่ต้องรอ เสิร์ฟพร้อมกัน

กินเพลิน จนเกินอิ่ม                 ได้ลองลิ้ม ชิมแบ่งปัน
อาหาร สารพัน                        มื้อเย็นนั้น คุ้มจริงจริง


สาวเสิร์ฟ ก็น่ารัก                   ชุดงามปัก แบบผู้หญิง
กิโม โนงามพริ้ง                     ดูฟรุ้งฟริ้ง ยิ่งน่ามอง

กินเสร็จ กลับขึ้นรถ                 อาหารหมด หลังลิ้มลอง
ออกมา พาใจปอง                  โรงแรมจอง ใจกลางเมือง

เข้าห้อง เก็บของไว้                  อยู่ไม่ไกล ให้สิ้นเปลือง
แสงไฟ มลังเมลือง                  ช่วยปลดเปลื้อง ความมืดไป

ศุกร์นี้ อยู่ญี่ปุ่น                      ศุกร์ละมุน อุ่นละไม
ศุกร์นี้ สุขฤทัย                       ศุกร์สดใส ไม่ห่างกัน


ศุกร์นี้ พี่คู่เจ้า                        ศุกร์สองเรา เฝ้าใฝ่ฝัน
ศุกร์รื่น ชื่นชีวัน                     ศุกร์สุขสันต์ ฉันคู่เธอ

ออกเดิน ไปท่องเที่ยว               คล้องแขนเกี่ยว กันเสมอ
เดินไป จนได้เจอ                    ไม่พลั้งเผลอ หลงลืมกัน


ดองกี้ มีของขาย                    ตั้งมากมาย หลายหลากภัณฑ์
มือหนึ่ง มือสองนั้น                 ให้เลือกสรร ตามใจปอง

ของกิน และของใช้                 อยู่มุมไหน ให้ไตร่ตรอง
แยกไว้ เป็นหมู่กอง                 ต่างจับจ้อง เลือกกันไป


แพงนัก ก็จับวาง                      ถูกมีบ้าง ต่างกันไหม
ไม่ต่าง อย่างของไทย               ก็หลบไป ไม่ซื้อมา

ดูเพลิน เดินเฉื่อยเฉื่อย             เดินไปเรื่อย เริ่มเมื่อยขา
เลือกสรร ซื้อสินค้า                  ครบเวลา กลับโรงแรม...(มีต่อ)

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน นิราศญี่ปุ่น



ความเห็น (0)