นิราศญี่ปุ่น๖

(ต่อ)

มื้อเช้า แบบบุฟเฟ่ต์             ทำไว้เก๋ ให้เลือกสรร
มากมาย สารพัน                    วางบนชั้น ให้เลือกชม

ข้าวเปล่า แซลม่อนย่าง             เนื้อดิบช่าง น่านิยม
สลัดผัก และขนม                   มิโสะนม น้ำส้มมี


ฮิดะ โรงแรมใหญ่                   พักอาศัย ได้สุขศรี
ห้องนอน อาหารดี                  ออนเซ็นมี ให้แช่กัน

เมืองทา คายาม่า                   เก็บคุณค่า มาสร้างสรรค์
จวนเก่า เร้าชีวัน                    ยุคก่อนนั้น ซามูไร


เอโดะ ยุครุ่งเรือง                     อำนาจเฟื่อง แสนยิ่งใหญ่
ครอบครอง แผ่นดินไว้              ไม่ว่าใคร ก็ต้องยอม

แปดโมง ออกเดินทาง              กระเป๋าวาง อย่างถนอม
แยกไว้ ไม่ปนปลอม                 ไม่ตรมตรอม พร้อมไปกัน


ทางไกล ไปวันนี้                     เป้าหมายมี ที่โจษจัน
ทาเท ยาม่านั้น                      ภูเขาคั่น เป็นหลังคา

เจแปน แอลป์ลือเลื่อง               อยู่นอกเมือง ดั้นด้นมา
สูงเลียด เสียดนภา                  สวยงามตา น่ามาเยือน
ชื่อทา เทยาม่า                      มองไปมา แอลป์เสมือน
คล้ายจริง ใช่บิดเบือน              ช่างย้ำเตือน เหมือนแอลป์จริง

ทิวทัศน์ สองข้างทาง               เขาจัดวาง ไว้ดียิ่ง
ไม้ใหญ่ ได้แอบอิง                  ทุกทุกสิ่ง ดูแลดี


รถรับ พาลัดเลาะ                   เร็วพอเหมาะ กฎหมายมี
ไม่เร็ว ไปกว่านี้                      สารถี มีวินัย

รถเลื่อน เคลื่อนใกล้เขา             ให้พวกเรา เฝ้ามองไป
ยอดเขา เห็นไกลไกล                ธารน้ำไหล ไม่เห็นมี


ยอดเขา น้ำแข็งคลุม               มองแล้วชุ่ม ชื่นใจดี
เชิงเขา เขียวขจี                    ข้อบ่งชี้ น้ำอุดม

ถึงจุด ให้หยุดรถ                    ไกด์กำหนด ได้เหมาะสม
ร้านค้า ดูน่าชม                     ทั้งขนม นมเนยมี


เสื้อผ้า แว่นตาขาย                 ของมากมาย ขายได้ดี
เลือกแล้ว แว่นอันนี้                 กรองแสงดี และไม่แพง


ฟ้าใส ไม่มีฝน                       เมฆปะปน แดดไม่แรง
แว่นดำ ช่วยกรองแสง              อันไม่แพง ตัดแสงลง


เข้าแถว ขึ้นรถราง                  ทางไม่กว้าง สร้างขึ้นดง
เขาสูง ไม่พะวง                     ทั้งขึ้นลง รถรางมี

ยอดทา เทยาม่า                     สูงสุดฟ้า ท้าฤดี
รายรอบ ขอบคีรี                    หลายชีวี มีสุขใจ


หนาวลม เสื้อห่มกาย               สุรีย์ฉาย คลายหนาวไป
ธรรม ชาติจัดไว้                    งามวิไล ให้ชวนมอง

เทือกเขา เรามาเที่ยว               งามจริงเชียว ตามครรลอง
เดินชม ตามใจปอง                 ต่างจับจอง ถ่ายภาพกัน


เทือกเขา เจแปนแอลป์             วางเป็นแกน ไว้กางกั้น
สวยสุด ดุจสวรรค์                  ช่างเสกปั้น สรรค์ให้ชม

เส้นทาง สายอัลไพน์                อยู่ไม่ไกล ให้นิยม
ทาเท ยาม่าสม                      แสนภิรมย์ ชมสิ่งงาม


รถบัส รับไปต่อ                      เข้าแถวรอ กันล้นหลาม
ไกด์เรา พยายาม                    ให้ขึ้นตาม คันเดียวกัน

รถบัส พาลัดเลาะ                   ถนนเจาะ อุโมงค์ปัน
สองข้าง งามเฉิดฉัน                หิมะปั้น เป็นกำแพง


ถนน วิ่งผ่ากลาง                    สีขาวจาง ดุจพลางแสง
ขาวโพลน สะท้อนแรง              เป็นกำแพง หิมะทำ

ลงรถ เข้าอาคาร                    สุขสำราญ ไกด์เดินนำ
ลงเดิน ให้รีบจ้ำ                     ไปดื่มด่ำ ความหนาวเย็น


กำแพง สูงตระหง่าน               หนาวสะท้าน สั่นให้เห็น
สองเรา เข้าเดินเล่น                 หนาวกระเซ็น กระทบกาย

หนาวเย็น มือเป็นเหน็บ             ชาถึงเล็บ เจ็บไม่วาย
ซุกกระเป๋า เข้าพอหาย             หนาวมากมาย หนาวจริงจัง


ความเย็น ศูนย์องศา                สวมผ้าหนา มาระวัง
มิดชิด ทั้งหน้าหลัง                 แต่มาพลั้ง ลืมถุงมือ

เดินชม สมใจอยาก                 หนาวมากมาก หนาวสมชื่อ
สวยล้ำ คำร่ำลือ                     น่านับถือ ไอเดียดี...(มีต่อ)

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน นิราศญี่ปุ่น



ความเห็น (0)