ความสุข

 

"จงทำทุกวันให้มีความสุข เพราะเราไม่รู้ว่าวันพรุ่งนี้เราจะมีความสุขหรือเปล่า"


ถ้าจะพูดถึงเรื่องความสุขความสุขของคนเรามีอยู่มากมายความสุขของแต่ละคนก็ไม่เหมือนกันแต่ความสุขของผมนั้นคือการได้ทำสิ่งที่ผมรักสิ่งที่ผมชอบสิ่งที่ผมต้องการความสุขแรกคือการที่ผมได้เห็นคนที่ผมรักมีความสุขถึงแม้ว่าความสุขนั้นจะแฝงด้วยความเจ็บปวดแฝงด้วยความลำบากแฝงด้วยความทุกข์ของผมแต่ผมก็มีความสุขยามที่ผมได้เห็นคนที่ผมรักมีความสุข

ความสุขอย่างที่ 2 คือการได้ทำในสิ่งที่ผมชอบคือการแสดงลิเก การเลี้ยงงูได้ทำในสิ่งที่ใครหลายคนทำไม่ได้ทำในสิ่งที่ใครหลายคนเห็นว่าแปลกแต่สิ่งที่ผมรักและสิ่งที่ผมชอบผมก็ไม่เคยทำให้ใครเดือดร้อน

ความสุขที่ผมได้ใช้ชีวิตบนเส้นทางแห่งคำว่าครูเป็นความสุขและเป็นความฝันที่ผมฝันมาตลอดผมได้อยู่กับนักเรียนที่ผมรักมองเห็นนักเรียนมีความสุขเวลาที่ผมสอนนักเรียนมองเห็นนักเรียนมีความสุข เวลาที่ผม ทำหลายๆสิ่งหลายๆอย่างให้กับเขา มีความสุขเวลาเห็นนักเรียนร้องไห้แล้วเราได้เข้าไปกอดเข้าไปปลอบจนนักเรียนหยุดร้องไห้มีความสุขในการได้เป็นที่ปรึกษาของนักเรียน ให้คำปรึกษาให้ความช่วยเหลือให้ความเอื้ออาทรกับนักเรียน

มีความสุขกับการให้ให้ความรู้ให้ความรักให้ความเข้าใจให้ความเป็นพ่อให้ความเป็นแม่ และให้ความไว้วางใจแก่นักเรียน ทุกครั้งที่เดินเข้าไปในโรงเรียนแล้วมีเด็กยกมือไหว้บอกว่าพ่อสวัสดีครับผมมีความปลื้มปิติและมีความสุขเป็นอย่างมาก ถ้าถามว่าความสุขนั้น เกิดขึ้นจากที่ไหน ผมตอบได้เต็มปากเลยว่าความสุขของผมเกิดขึ้นที่ใจล้วนๆ แล้วความสุขของ คุณล่ะครับ เกิดขึ้นที่ไหน ไม่มีใครบนโลกนี้ไม่อยากมีความสุข ทุกคนล้วนแต่ไขว่คว้าหาความสุข ถึงแม้ว่าใครจะมองว่าความสุขของผมมันเป็นความสุขเพียงแค่เล็กน้อยแต่ในความรู้สึกของผมและคนรอบข้างผมความสุขของผมนั้นมันยิ่งใหญ่มหาศาล จะให้เอาเงินเป็นล้านมาแลกกับความสุขของผมผมก็ไม่เอาครับ "จงทำทุกวันให้มีความสุข เพราะเราไม่รู้ว่าวันพรุ่งนี้เราจะมีความสุขหรือเปล่า"

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรื่องจริง...ยิ่งกว่าลิเก



ความเห็น (0)