ต้องขอขอบคุณท่านอาจารย์กิตตินันท์ หอมฟุ้ง เป็นอย่างยิ่ง ที่ได้ฝึกสอน ถ่ายทอดความรู้ให้ข้าพเจ้าได้ศึกษาความเป็นครู ที่ต้องเกิดจากจิตวิญญาณความเป็นครูก่อนแล้วจึงแผ่ขยายออกไปมอบให้กับลูกศิษย์ ให้กับเพื่อนร่วมงาน ให้กับสังคม

ก่อนที่จะมาเรียนวิชาชีพครู ข้าพเจ้าได้สอนหนังสือเป็นเวลา ๔ ปี จะเข้าปีที่ ๕ ในปีหน้า   เป็นครูในนิยามของคนที่ได้มาสอนหนังสือ แต่ไม่ได้เป็นครูในสารระบบของคุรุสภา ที่กฎหมายรับรอง จึงเป็นครูเถื่อน มาตลอด แต่ ณ ตอนนี้ เมื่อมาเรียน ป.บัณฑิต แล้ว นอกจากจะทำให้การทำงานมีเป้าหมาย คือ จะได้เป็นครูที่ถูกต้องตามกฎหมายแล้ว ยังได้เรียนรู้ในแขนงวิชาต่าง ๆ ตามเกณฑ์ที่ครูจะต้องศึกษา แม้จะเป็นเทอมที่ ๑  ของปีการศึกษาแรก ยังได้เรียนวิชา ที่เป็นคุณูปการ หลากหลายวิชาที่จะทำให้ได้องค์ความรู้ไปพัฒนาตนเอง และวิชาชีพ อาทิ วิชาจิตวิทยา, ปรัชญาการศึกษา, การวัดผลและประเมินผลการเรียนรู้, และที่สำคัญคือ ความเป็นครู, คุณธรรม, จริยธรรมและจรรยาบรรณ วิชานี้ถือว่าเป็นหัวใจสำคัญในการหล่อหลอมให้รู้บทบาทหน้าที่ของความเป็นครูได้อย่างดียิ่ง สิ่งที่ได้รับจากการเรียนวิชานี้คือ

  • ได้ความรู้ในการเป็นครู ในหลายๆ ด้าน อาทิจรรยาบรรณของวิชาชีพ (ต่อตนเอง, ต่อวิชาชีพ, ต่อผู้รับบริการ, ต่อผู้ร่วมประกอบวิชาชีพ, ต่อสังคม), บทบาท หน้าที่ของครู, มาตรฐานวิชาชีพครู, การปลูกฝังจิตวิญญาณความเป็นครู, คุณลักษณะครูที่ดี, การมีเจตคติที่ดีต่อวิชาชีพครู, คุณธรรม จริยธรรมและจรรยาบรรณวิชาชีพครู, การเสริมสร้างศักยภาพและสมรรถภาพความเป็นครู, การปฎิบัติตนเป็นแบบอย่างที่ดี, การจัดการความรู้วิชาชีพครู, การสร้างความก้าวหน้าและการพัฒนาวิชาชีพของครู, กฎหมายที่เกี่ยวข้องกับวิชาชีพครู แล้วแต่เป็นองค์ความรู้ในความเป็นครู 


  • ได้เรียนรู้การใช้เทคโนโลยีสมัยใหม่ ที่หลากหลาย ไร้พรมแดน มาแลกเปลี่ยน เรียนรู้ ใน Gotoknow  เช่น การเล่าเรื่อง (Story telling) ได้ฝึกการเขียนเรื่องราว ต่าง ๆ ของตนเอง เป็นการเปิดโอกาสให้ได้เล่าเรื่องราวต่าง ๆ ถ่ายทอดความรู้สึกหรือความคิดเห็นออกมาและได้แบ่งปันประสบการณ์และ ได้เรียนรู้ซึ่งกันและกันไปพร้อมๆ กัน 


  • ได้รู้จักตนเองมากขึ้น การที่จะสร้างคนให้เป็นคนเก่งนั้น ทำได้ไม่ยาก แต่การสร้างคนให้เป็นคนดีนั้น ไม่ได้เป็นเรื่องง่าย ดังนั้นในฐานะผู้สร้าง นอกจากจะต้องเก่งในวิชาการแล้ว ต้องเป็นคนดีให้ได้ก่อน ดีต่อตนเอง ดีต่อพ่อแม่ ต่อครอบครัว 


  • ได้ฝึกฝนตนเองให้รู้จักบริหารเวลา จากเดิมภาระงานที่โรงเรียนก็มีมากอยู่แล้ว และนับวันภาระงานยิ่งมากขึ้น เมื่อมาเรียน ป.บัณฑิต ก็ยิ่งมีภาระงานเพิ่มมากขึ้นอีกเป็นทวีคูณ การบริหารเวลา จัดสรรเวลา เรียงลำดับความสำคัญของงาน ก่อนหลัง จึงเป็นเรื่องที่จะต้องทำให้ได้ และทำให้สำเร็จ จึงบอกตนเองเสมอว่า เราไม่ได้มาเรียนไปวัน ๆ เป็น นักศึกษา ป.ตรี แต่เราลงทุนมาเรียนแล้ว จะต้องไม่เสียเปล่าทั้งเวลา และค่าใช้จ่าย 


  • ได้กัลยาณมิตรที่อยู่ในกลุ่มวิชาชีพเดียวกัน แม้จะสอนอยู่ต่างระดับชั้น ต่างวัยกัน แต่สิ่งหนึ่งที่สัมผัสได้คือ การช่วยเหลือ เกื้อกูลกัน โดยเฉพาะงานที่อาจารย์ประจำวิชาได้มอบหมาย บางคนเก่งไม่เหมือนกัน แต่ก็มาช่วย และมาแชร์ความรู้กัน โดยกลุ่มเรา Sect.๐๖ มีปณิธานว่า ” เราจะไม่ทิ้งใครไว้ข้างหลัง ทุกคนต้องรอดไปพร้อมกัน” 

  ต้องขอขอบคุณท่านอาจารย์กิตตินันท์ หอมฟุ้ง เป็นอย่างยิ่ง ที่ได้ฝึกสอน ถ่ายทอดความรู้ให้ข้าพเจ้าได้ศึกษาความเป็นครู ที่ต้องเกิดจากจิตวิญญาณความเป็นครูก่อนแล้วจึงแผ่ขยายออกไปมอบให้กับลูกศิษย์ ให้กับเพื่อนร่วมงาน ให้กับสังคม ดีใจที่ได้พบอาจารย์ครับ