ชีวิตที่พอเพียง 3276b. คนยุคปัจจุบันและอนาคตไปวัดเพื่ออะไร

เน้นการ “โน้มนำ” สู่การใช้วัดเป็นสถานที่ลดละกิเลส (อย่างน้อยก็ชั่วคราว) เปลี่ยนจากการที่คนส่วนใหญ่ไปวัดเพื่อหาที่พึ่งของกิเลส หรือเพื่อเพิ่มพูนกิเลส อย่างในปัจจุบัน

หนังสือ รายงานวิจัย ภูมิสถาปัตยกรรมของวัดไทยกับการเรียนรู้และการเสริมสร้างสุขภาวะเชิงพุทธบูรณาการ ()โดย ผศ. ดร. วุฒินันท์ กันทะเตียน แห่งคณะสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล   กระตุ้นให้ผมเขียนบันทึกนี้

 เอกสารที่ผมอ่าน เป็นหนังสือ ซึ่งมีรายละเอียดกว่ารายงานในวารสารที่ลิ้งค์ให้ข้างบน    อ่านแล้วคิดถึงประเด็นหน้าที่วัดในยุคปัจจุบันและอนาคต    

หนังสือ รายงานวิจัย ภูมิสถาปัตยกรรมของวัดไทยฯ ยกตัวอย่างภูมิสถาปัตยกรรมของวัดไทยในปัจจุบัน ๕ วัด คือ (๑) ภูเขาทอง จังหวัดพระนครศรีอยุธยา  (๒) วัดใหญ่ชัยมงคล จังหวัดพระนครศรีอยุธยา  (๓) วัดไร่ขิง จ. นครปฐม  (๔) วัดญาณเวศกวัน  จ. นครปฐม (๕) เสถียรธรรมสถาน กรุงเทพมหานคร    วิเคราะห์ภูมิสถาปัตยกรรมสู่หน้าที่ของวัด ด้านการเรียนรู้ และด้านการเสริมสร้างสุขภาวะ   แต่ละด้านตามหน้าที่ ๓ ด้านคือ ด้านกายภาพ  ด้านสังคม  และด้านจิตวิญญาณ/ปัญญา    

อ่านแล้วผมคิดว่า สามารถต่อยอดงานวิจัยชิ้นนี้ให้เกิดประโยชน์ต่อการสร้าง“สังคมไทย ๔.๐” โดยตั้งคำถามว่า คนยุคปัจจุบันและอนาคตไปวัดเพื่ออะไร    และวัดควรจัดสภาพแวดล้อมทางกายภาพ และกิจกรรม เพื่อโน้มนำและสนองความต้องการไปวัดของชาวบ้านส่วนใหญ่อย่างไร    

ผมเน้นเป้าหมายคนส่วนใหญ่     และเน้นการ “โน้มนำ” สู่การใช้วัดเป็นสถานที่ลดละกิเลส (อย่างน้อยก็ชั่วคราว)     เปลี่ยนจากการที่คนส่วนใหญ่ไปวัดเพื่อหาที่พึ่งของกิเลส  หรือเพื่อเพิ่มพูนกิเลส อย่างในปัจจุบัน

วิจารณ์ พานิช

๖ ต.ค. ๖๑

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน KMI Thailand

คำสำคัญ (Tags)#พุทธศาสนา#จิตวิญญาณ#วัด#โจทย์วิจัย#ชีวิตที่พอเพียง#611007

หมายเลขบันทึก: 654858, เขียน: 07 Oct 2018 @ 05:27 (), สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง, ดอกไม้: 3, อ่าน: คลิก


ความเห็น (0)