ร้อยใจผูกพัน รักนะ ชาวทันตะหนองคาย

ธิ
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ


ไปร่วมงานเลี้ยงอำลาเกษียณของพี่ที่น่ารัก ๒ คน 

พี่ ๆ ทำได้ทุกอย่างเพื่อน้อง ๆ  น้องขออะไรได้หมด  ใจดีมากมาตลอด   

สร้างสรรค์ผลงานร่วมกันของทีมทันตกรรมจังหวัดหนองคายด้วยดีเสมอมา

บรรยากาศเต็มไปด้วยความรักความอบอุ่นที่อยู่ด้วยกัน  รู้จัก  รักและผูกพันกัน

พี่ฝากให้พวกเรารักกันเป็นครอบครัวทันตกรรมเล็ก ๆ ที่อบอุ่นเสมอไป 

มีอะไรให้อภัยกัน  ทำงานร่วมกันเป็นทีมตามหน้าที่  ไม่ต้องนินทา  อย่าว่าให้กัน 

ฟังวีรกรรมของพี่หลังเลิกงาน  เห็นภาพเงียบสงบและเมืองน่าอยู่ของหนองคาย  และเห็นภาพราตรีเมืองอุดรที่สีสันเยอะกว่า  เมื่อ  ๓๖  ปีก่อน 

ใส่ใจเรียนรู้เสมอ  ศึกษาหาความรู้ด้วยตนเองด้วย   

พัฒนาทักษะ  สมรรถนะทุกอย่างที่จำเป็นต้องทำให้ได้  บางอย่างเรียนทฤษฎีมา  มาพบเจอของจริงต้องพลิกตำราช่วย

พี่ทัศเพิ่มเติม  แต่ก่อนทำเป็น  ทำได้ทุกอย่าง  พอคนเยอะขึ้น  แบ่งหน้าที่กัน  จะเชี่ยวชาญที่ทำประจำ  ใส่ใจทำและรับผิดชอบให้ดีที่สุดจนเสร็จ   อยู่กลุ่มงานมาตลอดไม่ได้ไปไหน ... ผูกพันจริง 

ข้อคิดจากพี่ ๆ  ... ใช้เวลาทำงานและใช้ชีวิตให้เป็น

คิดถึงคนไข้ก่อนคิดถึงตัวเอง ทำอะไรได้เพื่อคนไข้ทำก่อน

แบบอย่างที่พี่ ๆ ทำมาเป็นต้นแบบ  วันวานที่พากเพียร  สู่วันเกษียณที่ภาคภูมิ

จะติดตรึงในใจ  ให้น้องได้ใช้เป็นจุดนำชัยให้คิดถึง  เมื่อมีอุปสรรคข้อจำกัดของการทำงานบ้าง  ที่พวกเราทุกคนต้องเจอแน่นอน

พวกเราจะอดทน  พลิกแพลงค้นหาวิธีทำงานกับประชาชนให้มีความสุข ... อย่างมีความสุขในเส้นทางจากนี้จนเกษียณ  อย่างสง่างามเช่นต้นแบบของพวกเรา

… รักนะคะ พี่ณัฐ พี่ทัศ รักพี่ ๆ ตลอดไปเช่นเดิม

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ชีวิตหรรษา....Happy Ba Happy Life



ความเห็น (6)

เขียนเมื่อ 

มาทักทายก่อนนอนจ้ะ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณมากค่ะคุณมะเดื่อ ฝันดีทุกคืนนะคะ

หลับลึกได้ทุกคืน ตื่นมาสดชื่น สู้ ๆ ค่ะ เกษียณก็สบายแล้ว ^_,^

เขียนเมื่อ 

มีแต่คนสวย ๆ เดาไม่ถูกเลยค่ะหมอธิคนไหน

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณนะคะคุณขวัญ แค่ติดตามความคิดผ่านตัวหนังสือก็ชื่นใจมากแล้วค่ะ

หน้าตาไม่สำคัญ ดูบันทึกไปนาน ๆ เห็นหน้าคนที่ซ้ำ ๆ ๆ ๆ ๆ … คนนั้นละค่ะ ^_,^

-อบอุ่น แน่นแฟ้น บอกหรือเป็นหลักฐานถึงประสิทธิภาพงานขององค์กรที่ผ่านมาด้วย..-“วันนี้คิวพี่เค้า วันหน้าคิวเรา”อ่านบันทึกไป ได้เตือนตัวเองไปครับ ว่าเส้นทางของเราก็เริ่มหดสั้นเข้ามาทุกทีแล้ว ฮาๆๆ

เขียนเมื่อ 

เส้นทางของเราหดสั้น เพื่อเริ่มเส้นทางแห่งสุขอีกแบบหนึ่งนะคะอาจารย์ ^_,^