ผมได้พบกับชายชื่อกิตินนท์ หน้าตาดี รูปร่าง ขาวสูง ผอม แบบที่สาวๆ ชอบเลยล่ะ  ดูอายุสัก 30 ต้นๆ  ตอนเจอเขาที่ป้ายรถเมล์หน้าออฟฟิต เขาดูเบลอๆ เหมือนคนเมา  ผมพยุงเขามากินน้ำ นั่งพักเย็นๆ ที่ออฟฟิตผม  พออาการดีขึ้นแล้ว  เขาบอกว่าเขาได้นั่งไทม์แมชชีน มาจากปี 2544 !!   อาการเบลอเป็นผลข้างเคียงจากการเดินทางข้ามเวลา  ผมก็คิดแว้บขึ้นทันที จะพาเขาส่งศรีธัญญา...!  แต่ดูเขามีสติดีอยู่นะ   เลยลองชวนเขาคุยก่อน...

.

ถามว่าผมกลัวเขาไม๊ อ้อ ไม่กลัวครับ ผมเป็นมวย เคยสอนมวยไชยาด้วย !!   ดูเขาตื่นตะลึงกับหลายสิ่งหลายสิ่งรอบๆ ตัว   ตั้งแต่เห็นมือถือผม  .." เฮ้ย เนี้ยะเหรอโทรศัพท์  ทำไมเล็กขนาดนี้  แล้วมันไม่มีปุ่มนี่ !”   กิตินนท์อุทาน... “แล้วจะโทรยังไงล่ะ”  เอ เอางั้นเหรอ เอ้าลองดู  ผมคิด  ...เลยสาธิตให้เขาดู  “โห มันทำได้หลายอย่างเลย ไม่น่าเชื่อ  แบบนี้แฟ็กซ์ก็คงไม่ต้องใช้กันแล้ว”  ใช่ครับ ผมบอกเขา แต่ก็มีบางหน่วยงานระบบไดโนเสาร์ ยังส่งแฟ็กซ์กันอยู่  โดยเฉพาะราชกา...อุ๊บ อันนี้ เซ็นเซอร์ 

“MSN ตอนนี้ก็ไม่มีแล้วด้วย”.... เหรอๆ  ผมยังเล่นไม่เป็นเลย กิตินนท์บอก  เขาไล่ดู Facebook, Google, Line, Instagram อย่างสนใจ... ว้าว  สาวสมัยนี้จ๊าบจริงๆ”  ..."จ๊าบ” แหม ได้ยินศัพท์คำนี้ ผมนึกถึงความหลังขึ้นทันที และกำลังจะอ้าปากบอกว่า สาวๆ ยุคนี้ แต่งหน้าเก่งราวกับมือแต่งหน้าอาชีพ ลองดูหน้าสดเธอแล้วจะถึงสัจธรรมเองล่ะ  แต่เขาชิงพูดขึ้นมาก่อน

“คนเดี๋ยวนี้เขาด่ากัน  และพูดหยาบๆ สส เฮีย หมี มวย กันเป็นเรื่องธรรมดาแล้วเหรอ อะไรกัน ...สาวๆ เขาไม่อายเหรอ ?? ” ...ทีนี้ ผมอึ้งไปเหมือนกัน ไม่รู้จะตอบอะไร นอกจากสลดที่คุณธรรมความดีงามในสังคมมันเสื่อมลงเร็วจริงๆ นี่ถ้าเขามาจากอดีตจริงก็แค่ 10 กว่าปีเอง เสื่อมไวมาก ...เขาเงยหน้าขึ้นมองเอวผม เฮ้ย มองอะไร ...เขาพูด “ผมเดาว่าแพ็คลิ้ง คงไม่มีใช้กันแล้วใช่ไหม”... อืม เขาฉลาดนะ ...เอ นี่เราชักเชื่อแล้วเหรอ ว่าเขามาจากปี 2544 จริง

และโอ้... คลิปโป๊ มันหาง่ายขนาดนี้เลยเหรอ... แบบนี้ ไม่ต้องเข้าแอบเข้าเว็ปโป๊กันละซิ ...!! แหน่ะ  ผมเผลอไปชงกาแฟ แผล็บเดียวเปิดไลน์ดูใหญ่เลย จนผมต้องยึดมือถือคืน...พอแระๆ 

“พวกกล้องถ่ายรูป  กล้องวีดีโอ  เครื่องเล่นเอ็มพี 3  ก็โยนทิ้งได้เลยซิ” ...เขาถามอีก “อืม  เริ่มจะกลายเป็นของสะสมไปละ  นี่นะ แถมเดี๋ยวนี้จะซื้อของก็ไม่ต้องไปห้างให้เปลืองค่ารถกันละนะ กดๆ เลือกๆ เดี๋ยวของก็มาส่งถึงที่บ้าน” ผมดูเขาเป็นคนชอบเรียนรู้ หรืออาจจะชอบสอดรู้ก็เป็นได้ทั้งสองอย่าง

.

ผมนึกสนุก ลองยอมเชื่อว่าเขามาจากอดีตจริง  เลยพาเขาออกไปเดินถนน  เมื่อเห็นบ้านเมือง 4.0  ก็แสดงอาการตะลึงกับตึกรามบ้านช่องคอนโดที่มันโมเดิร์นเกินกว่ายุคเขาอย่างมากมาย ดูๆ เขาก็ไม่ได้แกล้งแสดงความทึ่งนะ  โห รถไฟฟ้าพาดผ่านเหนือทางด่วนอีกที  “นี่ไม่ใช่รถไฟฟ้า BTS นะ มันคือรถใต้ดิน แล้ววิ่งขึ้นบนฟ้า” ผมอธิบายึง MRT ยุคนี้  "เมืองไทยไปได้ขนาดนี้แล้วเหรอ ไวมากๆ..."  “ก็อืม นี่  ขนาดเลื่อนแล้วเลื่อนอีกนะ  บางจุดบอกจะเปิดใช้ตั้งแต่ปี 60  นี่ก็เป็นโรคเลื่อนไปเรื่อยๆ  ไม่มีเวลาเสร็จแน่นอน...แต่ก็น่าจะได้ใช้ทันชาตินี้ ”  ผมได้โอกาสระบายความในใจ... “อ่า ยังทำงานเป็นเต่าเหมือนเดิม” เขาเสริม  ใช่ บางเรื่องเปลี่ยนตามยุคสมัย แต่บางเรื่องก็ไม่เคยเปลี่ยน...

เขางงกับคำว่า 4.0 ขอให้ผมอธิบาย ผมก็บอกว่าไม่ต้องห่วง คนไทยเองก็ยังไม่รู้เลยว่า ไอ้ 4.0 นี่มันคืออะไร พูดได้แต่ไม่รู้ ... พอผมอธิบายไป เขาก็เลยรู้ว่า เขาน่าจะมาจากยุคประมาณ 3.0 หรือ อาจเป็น 2.5 ก็ว่าได้ ปี 2544 น่ะ

. 

กิตินนท์ ขอบคุณผมแล้วขอลาไปชมบ้านเมืองต่อ โดยขึ้น รถไฟฟ้า เอ้ย รถใต้ดิน ที่สถานีสายสีม่วงใกล้ออฟฟิตผม ซึ่งสร้างเสร็จแล้ว ผมก็ปล่อยเขาไปโดยไม่ล็อคตัวส่งศรีธัญญา  เพราะเห็นว่าเขาไม่มีพิษมีภัยอะไร  ก็เลยไม่สนใจว่าเขาย้อนเวลามาจริงหรือไม่
จริงๆ ผมเชื่ออย่างหนึ่งนะว่า มีเรื่องอีกมากมากบนโลกใบนี้ที่เราไม่รู้  อย่าด่วนสรุปเรื่องที่เราไม่เชื่อ ว่ามันไม่จริง ....เอาแค่ว่า ไม่มีพิษภัย ไม่เบียดเบียนกัน นี่ก็ถือว่าโอเคแล้ว 

อีกใจ ผมก็อยากจะซักเรื่องไทม์แมชชีนเขาเหมือนกัน แต่ต้องทำงานละ งานจ่อคออยู่  ก่อนจากไป เขาขอเบอร์มือถือผมไว้ ผมก็ให้ไปโดยไม่เอ่ะใจว่า เขาจะหามือถือที่ไหนโทรได้(วะ) โทรสาธารณะ เดี๋ยวนี้เขาก็ไม่ใช้กันแล้ว  แหม เรานี่ก็ซื่อเนอะ... มิน่า  ถึงโดนหลอกบ่อยๆ... รำพึงกับตัวเอง

. 

 คืนนั้น ผมจำได้ว่า 2 ทุ่ม 2 นาที เสียงมือถือดัง กับเบอร์ไม่รู้จัก ผมกดรับ ...กิตินนท์ โทรมา..! อ่า... ก่อนที่ผมจะพูดอะไร เขายิงคำถามด้วยคำถามที่มึน ตอบยากสุดๆ ..... “อยากนั่งทามแมชชีน  ไปเที่ยวอนาคตกับผมไหมครับ” ....
...เฮ้ย ... เดี๋ยวๆๆๆ  

ตอนอื่นๆ  อ่านได้ที่   https://www.gotoknow.org/blog/...