เมื่อวาน(4 พ.ย.)ขณะนั่งเครื่องบินกลับจากกรุงเทพฯ ได้อ่านหนังสือพิมพ์เดลินิวส์ คอลัมน์หนึ่งได้ยกกรณีฟ้องร้องกันเนื่องจากผู้ว่าราชการจังหวัดตากได้ให้ผู้ใหญ่บ้านคนหนึ่งหมดสภาพการเป็นผู้ใหญ่บ้านเนื่องจากลากิจไปบวช จากระเบียบของการเป็นผู้ใหญ่บ้าน ได้กำหนดว่าผู้ใหญ่บ้านหรือผู้ที่จะสมัครเป็นผู้ใหญ่บ้านจะต้องไม่เป็นพระภิกษุหรือนักบวช เมื่อลากิจไปบวชจึงทำให้หมดสภาพการเป็นผู้ใหญ่บ้าน ณ ขณะเป็นพระแล้ว ได้มีการอุทธรณ์แต่ก็สรุปว่าคำสั่งของผู้ว่าราชการจังหวัดท่านนั้นถูกต้องแล้ว โดยการบวชของผู้ใหญ่บ้านกระทำได้โดยต้องลาบวชซึ่งกำหนดไว้ไม่เกิน 120 วัน แต่ต้องลาบวชอย่างถูกต้องและเพื่อไม่ให้เสียโอกาสของทางราชการจะต้องมีการแต่งตั้งผู้รักษาราชการแทนผู้ใหญ่บ้านนั้นก่อน ถ้าทำอย่างนี้จะไม่สิ้นสถานภาพของผู้ใหญ่บ้าน ดังนั้นไม่ว่าจะบวชกี่วันก็ต้องขออนุญาตลาบวชอย่างถูกต้อง ผมก็มานึกถึงข้าราชการก็คงเป็นทำนองเดียวกันเพราะก็มีระเบียบที่ว่าด้วยคุณสมบัติของผู้ที่จะเป็นราชการจะต้องไม่เป็นพระภิกษุ นักบวชเช่นกัน หากจะบวชก็จะต้องขออนุญาตลาบวชอย่างถูกต้อง ไม่เช่นนั้นก็อาจจะหมดสถานภาพการเป็นข้าราชการได้ แต่ในทางปฏิบัติไม่ค่อยเกิดปัญหาเพราะผู้บังคับบัญชาไม่ทราบหรือทราบแต่ไม่อยากเอาเรื่อง แต่หากมีปัญหาขึ้นมาก็จะเสียโอกาสได้ ยิ่งถ้าเป็นข้าราชการการเมืองหากลากิจหรือลาพักผ่อนแล้วไปบวชอาจถูกคู่แข่งนำไปเป็นสาเหตุของการหมดสภาพข้าราชการการเมืองได้