"ทำไมแม่ลำเอียงวะ..." ท่าทางเขาโมโห
"เรื่องไรเหรอ..." ผมถาม
"พี่ผมมันเอาแต่เที่ยว งานการไม่สนใจ แต่แม่กลับไปโอ๋มัน
เงินที่ผมให้แม่เอาไว้ใช้ แม่ยังแอบเอาไปให้มันอีก
ดูซิ แทนที่จะแม่จะเอาเงินไปซิ้ออะไรกิน เอาไปให้มันเฉย
ไอ้พี่ก็รับเงินแบบไม่รู้สึกอะไรเลย
โตป่านนี้แล้วยังขอเงินแม่อีก !!
.
"ใจเย็นๆ นะ"... ทำใจให้สบายก่อน
โกรธไปก็ไม่ช่วยให้อะไรดีขึ้น มีแต่ทำร้ายตัวเอง...
รู้ไหม ทำไมแม่ถึงทำแบบนี้"
"ไม่รู้ดิ รู้แต่ว่าแม่ลำเอียง รักลูกไม่เท่ากัน"
.
"ผมขอถามนะ ถ้าคุณมีลูก 2 คน
แล้วคนนึงพิการ ผมถามว่า คุณจะห่วงใครมากกว่ากัน ?"
"ก็ต้องห่วงคนที่พิการซิ"
"คุณห่วงว่า เขาจะอยู่ยังไง จะใช้ชีวิตยังไง ใช่ไหม"
"ถูกต้องที่สุด"
.
"แล้วทีนี้ ทราบหรือยัง ว่าทำไมแม่ถึงลำเอียง..."
"......."
"ความรักของแม่ หวังให้ลูกอยู่ดี มีสุข ประสบความสำเร็จ
เป็นธรรมดาที่ต้องห่วงลูกที่เขายังไม่เป็นโล้เป็นพาย
แม่ไม่ได้ลำเอียงหรอกครับ แต่เพราะแม่คือแม่"
"......"
"แล้วทำไมพี่ผม มันถึงไม่ทำตัวดีๆ" เขายังโกรธพี่
"เรื่องนี้ คงไปบังคับเขาไม่ได้ มันเป็นเรื่องของความสำนึก
แต่คุณควรภูมิใจนะ ที่คุณคิดเป็น ไม่ทำให้แม่เป็นห่วง
แม่เบาใจแล้วเรื่องคุณ"
.
"พี่คุณอาจพิการทางความคิด
แต่เอาเถิด อย่างน้อยเขาก็ไม่ได้ทำเรื่องเลวร้ายอะไรนัก
วันหนึ่ง ถ้าพี่คุณเขารู้ได้ว่า มีผู้หญิงคนนึงที่รักเขาอย่างที่สุด
เป็นห่วงเขามากกว่าห่วงตัวเอง เขาจะกลับใจได้เอง
.
แต่ถ้าเขากลับใจไม่ได้ ยังทำแบบนี้
วันที่แม่จากไปเขาจะสำนึกได้เองล่ะ
.
ความคิดคุณโตกว่าเขา ผมก็ขอให้ทำหน้าที่ลูกที่ดีต่อไป
คุณทำดีแล้ว เชื่อเถอะว่า แม่ภูมิใจคุณอยู่ลึกๆ
และหมั่นบอกแม่นะ ว่าคุณประสบความสำเร็จแค่ไหน
เป็นแรงใจให้แม่ จะได้บรรเทาความห่วงพี่คุณได้
"ครับ..."
.
วันนี้วันแม่...
เราทำอะไรเพื่อแม่บ้าง ?
อาจไม่ต้องทำเลิศหรู
เพียงทำตัวให้ดี แม่ก็ภูมิใจแล้ว
.
.
อ.กล้วย เขียนเรื่องจากแรงบันดาลใจ
จาก อ.วิชา Think and Do
