วันนี้ (วันพุธที่ 4 กรกฎาคม 2561) ผมมีโอกาสได้ทำกระบวนการอีกครั้งในโครงการพัฒนาบุคลากรด้านการพัฒนานิสิตระดับคณะ ซึ่งเจ้าภาพหลักคือกองกิจการนิสิต มหาวิทยาลัยมหาสารคาม ณ ฟาวเท่น ทรี รีสอร์ท อำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา
เอาตามตรงเลยนะ จริงๆ ผมขาดแรงจูงใจที่จะเป็นกระบวนกรในเวทีนี้อยู่มาก หนึ่งในเหตุผลมากมายหลายข้อก็คือเราเป็น “คนใน” นี่แหละ จึงรู้สึกอืดเอื่อยไม่อยากทำ จากนั้นจึงพยายามติดต่อหาวิทยากรมาแทนตนเอง แต่จนแล้วจนรอด แม้จะได้วิทยากรมาแล้วก็เถอะ เรื่องบางเรื่องก็หลีกไม่พ้นอยู่วันยังค่ำ ประหนึ่งขว้างงูไม่พ้นคอยังไงยังงั้น –
ก่อนหน้าเดินทางมาจัดกิจกรรมในครั้งนี้ องค์กรทั้งองค์กรทำการ SWOT ร่วมกันทุกภาคส่วน ซึ่งผมก็ช่วยเป็นแกนหลักในการประมวลประเด็นนำมาสู่การลงคะแนนจัดลำดับความสำคัญ
กรณีดังกล่าวนี้ ผมสะดุดใจในเรื่อง “จุดอ่อน” เป็นอย่างมาก เพราะประเด็นที่พบเป็นเรื่องขาดความกระตือรือร้นในการทำงานและเรียนรู้ รวมถึงการขาดแรงจูงใจต่อการทำงานและการแสวงหาองค์ความรู้ใหม่ๆ
ประเด็นดังกล่าวนี้ ถึงแม้จะคาดการณ์ล่วงหน้าไว้อยู่แล้ว แต่พอผลออกมาเชิงประจักษ์เช่นนี้ ก็ยังอดที่จะแปลกใจและตกใจไม่ได้ ด้วยเหตุนี้จึงนำประเด็นดังกล่าวมากำหนดเป็นโจทย์เล็กๆ ในเวทีกระบวนการครั้งนี้
ด้วยความที่เดินทางมาถึงที่หมายล่าช้ามาก กระบวนการต่างๆ จึงถูกตัดทอนลงมากโขพอสมควร กระบวนการที่ผมเตรียมการไว้ก็แบ่งสันปันส่วนให้กับคนอื่นไปด้วย เพื่อให้คนอื่นได้ทำกระบวนการของเขาได้อย่างเต็มกำลัง
ครับ – ผมตั้งประเด็นคำถามกว้างในแบบฉบับของผม ว่า “มีความหมายใดในองค์กร” (คิดถึงองค์กร : คิดถึงอะไร) เพื่อชวนให้แต่ละคนได้ทบทวนทัศนคติ อารมณ์ ความรู้สึกของตนเองที่มีต่อ “องค์กร” อีกครั้ง โดยให้แต่ละคนเขียนอธิบาย หรือเขียนจำกัดความลงใน “บัตรคำ” ซึ่งผมให้ทีมงานช่วยตัดไว้เป็นรูป “หัวใจ”
จริงๆ การให้ตัดกระดาษ หรือบัตรคำเป็นรูปหัวใจนั้น ผมก็มีความหมายบางอย่างที่ต้องการสื่อเหมือนกัน แต่เลือกที่จะไม่พูด หรืออธิบายใดๆ จวบจนปิดเวทีผมก็ยังไม่พูดไม่อธิบายใดๆ
นี่คือส่วนหนึ่งที่ผู้เข้าร่วมเวทีการเรียนรู้ในครั้งนี้สะท้อนออกมาจากโจทย์ที่ผมกำหนดไว้กว้างๆ
- บ้านหลังที่ 2
- เป็นหน่วยงานที่บริการนิสิตแทบทุกอย่าง ขอให้ผู้ทำงานภูมิใจในงานของตนเอง
- หน่วยงานที่มีความสำคัญมากในการช่วยเหลือนิสิตให้ถึงฝั่ง ถึงแม้ว่าเราจะเหนื่อย
- นิสิตและชุมชนในการดูแล
- ความเป็นอิสระทางความคิด
- การพัฒนานิสิตพิการ
- วันหยุด(แทบ) ไม่มี โอที(แทบ)ไม่ได้
ความเสมอภาคความเท่าเทียม
- ศูนย์แห่งการเรียนรู้ (มิตรภาพ/การทำงาน/ความรู้)
- ความรับผิดชอบ
- ความสัมพันธ์อันดี ความเป็นทีม
- ความเสียสละ จิตอาสา ทุ่มเท มีน้ำใจ
- สวัสดิภาพนิสิต
- ความรู้เรื่องยานำประชาสร้างสุขภาพ
- ความสบายใจ
ครับ นั่นคือเสียงสะท้อนจากบุคลากรจากกองกิจการนิสิต และฝ่ายพัฒนานิสิต จาก 15 คณะที่เข้าร่วมการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ในวันนี้
ผมยืนยันว่าไม่มีผิดไม่มีถูก - เพียงแต่ชวนให้แต่ละคนได้ทบทวนตัวเอง ได้ทบทวนมุมมองที่มีต่อองค์กรต้นสังกัดของตนเองเท่านั้นเอง เสียดายก็แต่เวลามีจำกัด ผมยังไม่สามารถให้แต่ละคนได้ล้อมวงสนทนา พูดคุยเชิงลึกมากกกว่านีได้
เป็นที่น่าสังเกตอยู่ไม่น้อย เพราะส่วนใหญ่จะสื่อสารมาเชิงบวก แค่สวนทางกับประเด็น "จุดอ่อน" จาก SWOT นั่นคือสิ่งที่ผมกำลังขบคิดว่าจะสามารถหยิบจับมาสู่กระบวนการเรียนรู้เชิงลึกร่วมกันอย่างไรได้บ้าง
ครับ - ย้ำอีกทีไม่มีผิด ไม่มีถูก แต่ก็ชวนค่าต่อการคิดต่อยอด-ถอดรหัส เพื่อนำเข้าสู่กระบวนการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ร่วมกันเป็นอย่างมาก
หวังว่า ผมจะมีเวลาได้ค้าหาคำตอบที่ว่านั้นมากกว่านี้
เขียน : วันที่ 4 กรกฎาคม 2561
ภาพ : พนัส ปรีวาสนา / อติรุจ อัคมูล
