๒๐๔. วิธีการสอนของปู่เรของฟ้าคราม

วิธีการสอนคน

เมื่อวันก่อน...วันที่ ๒ มิถุนายน ๒๕๖๑ ย่าบุษได้เข้าร่วมประชุมผู้ปกครองให้กับพี่ฟ้าครามที่โรงเรียน ซึ่งเป็นทุก ๆ ปี ที่ทางโรงเรียนได้จัดให้ผู้ปกครองได้พบปะกับคุณครูประจำชั้น...ย่าได้เรียนรู้กับความรู้ใหม่ ๆ มากมาย ซึ่งตรงกับที่ย่าได้รู้มาอยู่กับการปรับใช้กับวิถีมนุษย์ในยุคนี้...ในความคิดของย่า เมื่อเรารู้ในความรู้ใหม่ ๆ ที่ตัวเราได้เรียนรู้ในยุคสมัย ปัจจุบัน เหตุการณ์ สถานการณ์โลก เราเองควรนำความรู้นั้นมาเพื่อปรับใช้กับชีวิตประจำวันของเราให้ได้...เพราะจะสามารถรู้เท่าทันเหตุการณ์ของสังคมประเทศและสังคมของโลก ไม่ว่าเศรษฐกิจ การเมือง สังคม...ดูเหมือนหนัก แต่ก็ควรต้องปรับตัวเอง นี่คือ การอยู่รอดของคนรุ่นใหม่ที่จะสามารถอยู่ในสังคมยุคนี้ได้...หากถามว่า อะไรผิด อะไรถูก...ตอบได้เลยว่า ไม่มีผิด ไม่มีถูก เพราะนี่คือ การพัฒนา...ยิ่งยุคปัจจุบันการพัฒนามนุษย์เร็วมาก เพราะมีสื่อเทคโนโลยีเข้ามาเกี่ยวข้องมาก ๆ กับชีวิตประจำวันของมนุษย์

พอตกเย็นเมื่อวันที่ ๓ มิถุนายน ๒๕๖๑...ปู่เรได้สอนพี่ฟ้าครามให้ท่องสูตรคูณ ซึ่งเธอท่องได้แค่แม่ ๑,๒,๓ สมัยก่อนย่าบุษไม่ได้ท่องแม่ ๑ จะเริ่มตั้งแต่แม่ ๒ แต่ปัจจุบันพี่ฟ้าครามเริ่มตั้งแต่แม่ ๑ ตอนนี้ได้ถึงแม่ ๓ แล้ว...และต่อไปนี้เธอก็จะต้องเริ่มท่องไปเรื่อย ๆ จนถึงแม่ ๑๒...ย่าเริ่มคิดว่า เธอจะอึดอัดไหม? ว่าเร่งให้กับเธอ...ย่ายอมรับว่าย่าอึดอัด แต่ถ้าไม่เริ่มตอนนี้แล้วจะไม่ทันเพราะเธอเรียนห้องวิทย์ - คณิต จำเป็นต้องให้เธอได้เรียนรู้...สมกับยุคแข่งขันกันเสียจริง ๆ...

วิธีการสอนท่องสูตรคูณของปู่เร ไม่ได้ให้เธอเพียงแค่ท่องจำเท่านั้น...ปู่เรมีกระดานไวท์บอร์ด เพื่อสอนเธอให้หัดเขียนบนกระดาน...ปู่เรให้เธอเขียนสูตรคูณในแต่ละแม่และได้บอกวิธีการคิดให้กับเธอด้วยวิธีทั้งบวก ลบ คูณ ไปในตัว ซึ่งทำให้เธอรู้จักวิธีคิดในการหาวิธีการของตัวเลข...ปู่เรจะไม่ค่อยชอบสอนคนให้รู้แต่ตัวที่ได้มา แต่ปู่เรจะสอนลูก - หลาน ให้ทราบวิธีการหรือกระบวนการคิดว่าได้ตัวเลขมานั้น ได้มาอย่างไร...นี่คือ ความคิดของปู่เร ซึ่งครอบครัวของเราจะซึมซับเรื่องราวแบบนี้มาเสมอ ๆ จึงทำให้พวกเรามีวิธีการคิดผิดจากครอบครัวของคนอื่น

สำหรับพี่ฟ้าคราม กว่าจะโตขึ้น ย่าว่า หนูคงได้อะไรดี ๆ จากปู่เรมามากพอสมควร รวมถึงภาษาอังกฤษ และคอมพิวเตอร์ ซึ่งพวกเราอาจเป็นคนประเภทไม่ใช่แก่แล้วแก่เลย อย่างที่เด็ก ๆ รุ่นนี้ชอบว่ากัน...พวกเราได้เรียนรู้มาพอสมควร และสามารถสอนลูก ๆ หลาน ๆ ของพวกเราได้...พี่ฟ้าคราม คือ "เพชร ที่ปู่เรและย่าบุษคอยเฝ้าเจียระไนอยู่เสมอ และใส่แต่สิ่งที่ดีมีประโยชน์ให้กับเธอ...ไม่ใช่ว่า สิ่งไม่ดีจะไม่บอก พวกเราจะบอกให้เธอฟังและให้เธอรู้จักแยกแยะและวิเคราะห์ด้วยตัวของเธอเองว่า...สมควรหรือไม่ ดีหรือไม่ดี" นี่คือ การสอนคนของพวกเรา มนุษย์ปู่และมนุษย์ย่า...ย่าเริ่มสอนให้กับลูก - หลานของย่าก่อน ๆ ที่จะไปสอนหรือบอกกับผู้อื่น พราะนี่คือ การพัฒนามนุษย์ ที่จะต้องรู้จักคิด วิเคราะห์ให้เป็น ในอนาคตหนูจะต้องเผชิญกับสิ่งต่าง ๆ มากมายบนโลกนี้ หนูจะได้รู้จักพึ่งพาความคิดของหนูเองได้ด้วยตัวเอง...  

...

ขอขอบคุณทุกท่านที่ให้เกียรติเข้ามาอ่านบันทึกนี้ค่ะ

บุษยมาศ  แสงเงิน

๔ มิถุนายน ๒๕๖๑

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรื่องเล่าของ "ฟ้าคราม"



ความเห็น (0)