สวัสดีคะ ดิฉันก็เป็นคนหนึ่งที่อยู่จังหวัดสุราษฎร์ธานี แต่มาเรียนที่จังหวัดนครศรีธรรมราช ถามว่าทำไมไม่เรียนที่สุราษฯสาขาที่อยากจะลงก็มีคะ แต่พอคิดไปคิดมามันเยอะเพราะค่านู่นค่านี้มันแพงอยุ่แล้วแต่มันะดีตรงที่ว่าเวลานั้งรถกลับบ้านมันแปปเดียวแค่ร้อยเดียวก็มาถึงบ้านแล้วไม่ต้องนั้งรถหล่ยต่อ แต่ต่างกับที่เลือกมาเรียนนคร เพราะที่นี้ของใช้ของขายก็ถูกไม่แพงมากนักและบ้านยายก็อยู่ชะอวดจะกลับก็ง่าย แต่พอจะกลับบ้านที่สุราษฯก็จะลำบากช่วงเวลากลับบ้านต้องนั่งรถหลายตอน บางครั้งไปถึงคิวรถตู้แล้วแต่แม่ก็ต้องไปออกปากพี่เพื่อให้มารับอีก แม่ก็ขับรถไม่เป้น รถเครื่องที่บ้านก็สภาพไม่ดีนัก การเรียนไกลบ้านนี้ไม่ดีเลย บางครั้ง 2อาทิตย์กลับทีบางครั้งก็เป็นเดือน เพราะถ้ากลับติดๆกันแค่วันเสาอาทิตย์มันมีเวลาแค่แปปเดียว เวลาคิดถึงกันก็ทำได้เเค่โทหา วิดีโอคอล ทุกๆอย่างเปลี่ยนไปตั้งแต่ที่พ่อได้จากเราไปตั้งแต่ดิฉันม.4 ทุกอย่างเปลี่ยนไปมากเหมือนกับหน้ามือเป็นหลังมือ คนที่คิดว่าดีก็คิดผิด นี้ถ้าพ่อยังอยู่เราก็คงดีกว่านี้ แม่ไม่ต้องเหนื่อย เราไม่ต้องดิรนกันถึงขนาดนี้ เวลาจะกลับบ้านพ่อก็มารับดีกว่านั้งรถตู้กลับ เวลาเทศการพ่อก็จะได้พาไปเที่ยวเหมือนครอบครัวอื่นๆบ้าง แต่มันคงเป็นแค่ฝันแล้ว เพราะอะไรๆก็ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้ในเมื่อมันเกิดขึ้นแล้ว #คิดถึง

***มีเงินสิบล้านก็ซื้อเมื่อวานไม่ได้***