สิ่งเดียวกัน ... คนยังมองเห็นไม่เหมือนกัน

ทิฐิและอัตตา มักทำให้เราเชื่อมั่นในตนเองสูง ทำให้เราเชื่อว่าความรู้เพียงมุมเดียวที่เรามีอยู่มากมาย คือความจริงแท้ของสิ่งนั้น


สิ่งเดียวกัน ... คนยังมองเห็นไม่เหมือนกัน

 

เพราะเรามีกรอบความคิดติดหัว (Paradigm) ที่แตกต่างกันไปตามการปลูกฝังและการขัดเกลาทางสังคมที่บ่มเพาะเรามา

 

แม้เมฆฝนก้อนเดียว คนเรายังมองในมุมที่แตกต่างกัน บางคนมองด้วยหลักวิทยาศาสตร์ บางคนมองด้วยความเชื่อ การแห่นางแมว การแห่บั้งไฟ บางคนมองเห็นการเพาะปลูกและความหวังของเกษตรกร บางคนกังวลถึงอุทกภัย บางคนคิดถึงผ้าที่ซักตากไว้ บางคนอาจมองด้วยแว่นตาแห่งศิลปะและอารมณ์ความรู้สึก ฯลฯ

 

แม้จะมองต่างมุมมองต่างมิติ แต่มันก็คือสิ่งเดียวกัน บางความคิดก็สนับสนุนกันบ้าง ขัดกันบ้าง ก็เป็นเรื่องปกติ เพราะทุกความคิดความเชื่อของคน ล้วนมีที่ไปที่มาและอาจจะมี หรือไม่มีเหตุผลของมันเองก็ได้

 

สิ่งที่ทำให้เราเห็นเฉพาะในมุมของตนเอง คือ ทิฐิและอัตตา ซึ่งมักทำให้เราเชื่อมั่นในตนเองสูง ทำให้เราเชื่อว่าความรู้เพียงมุมเดียวที่เรามีอยู่มากมาย คือความจริงแท้ของสิ่งนั้น

 

ทั้งที่จริงแล้ว อาจเป็นเพียงเศษเสี้ยวของมิติการมอง หรือความรู้ทั้งหมด ที่โยงใยกันจนหาที่จบสิ้นไม่ได้

 

การรู้ตนเองว่าอยู่ในกรอบคิดใด (Paradigm) จึงเป็นสิ่งสำคัญที่จะทำให้เราไม่ติดกับดักความคิดของตนเอง ไม่ด่วนตัดสิน รู้จักที่จะเรียนรู้และเคารพผู้อื่นที่มีกรอบความคิดที่แตกต่างไป

 

ทั้งหมดคือนี้ คือ หัวใจสำคัญที่ผู้เข้าร่วมได้รับและสะท้อนออกมาจากกิจกรรมที่จัดขึ้น ก่อนจะถอดรหัสเชื่อมโยงประสบการณ์ของตนเองในการทำงานชุมชน ทำให้เข้าใจบทบาทของตนเองในฐานะพี่เลี้ยงของชุมชน เห็นความสำคัญของการสร้างศรัทธาและคุณค่าร่วมต่อสิ่งที่จะทำร่วมกัน ไปจนถึงการเคารพในวิถีและความเชื่อของท้องถิ่นที่สืบทอดกันซึ่งแม้จะไม่สามารถอธิบายด้วยหลักการสมัยใหม่ แต่ก็คือมิติที่มีคุณค่าและทรงพลังของชุมชน เป็นต้น

 

 

_________________

พีธากร ศรีบุตรวงษ์ วิทยากรกระบวนทัศน์

เวทีพัฒนาศักยภาพพี่เลี้ยงธรรมนูญสุขภาพ เขต 9 ณ ไร่กุสุมา มวกเหล็ก สระบุรี

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกจากเวที



ความเห็น (0)