การอบรมให้คำปรึกษาวันสุดท้าย แทบไม่ได้เข้าฟัง เพราะทำกิจกรรมงานวันเอดส์โลก ที่คิดว่าเป็นงานเล็ก ๆ เพราะเวลาน้อย วางแผน พูดคุยในทีมงานพอเข้าใจว่าเราจะมีกิจกรรมอะไรบ้าง

สถานการณ์จริงก่อนทำกิจกรรมที่ต้องปรับเปลี่ยนทันที คือ

1. ผู้ดำเนินรายการสัมภาษณ์คุณพ่อคุณแม่ตัวอย่างออกเสียงตามสายติดราชการด่วน ต้องเปลี่ยนเป็นพยาบาลผู้รับผิดชอบงาน แต่ไม่เคยใช้ห้องกระจายเสียงมาก่อน

2. กลุ่มเป้าหมายเข้ากิจกรรมกลุ่มพูดคุย เพื่อแลกเปลี่ยนประสบการณ์เรื่องการป้องกันการติดเชื้อเอดส์ในครอบครัวที่คาดการณ์โดยไม่ได้สำรวจข้อมูล มี 6 คน น้อยมาก ต้องหากลุ่มใหม่ทันที

ผลการทำกิจกรรม

1. สัมภาษณ์ได้สำเร็จ อาจเสียงเบาไปบ้าง

2. ทำกิจกรรมสนทนากลุ่มนาน 45 นาที่ สมาชิกมีส่วนร่วมในการแสดงความคิดเห็นมากกว่า 80 %

3. ว่าที่คุณพ่อคุณแม่ทุกคนให้ความคิดเห็นว่า เอดส์เป็นเรื่องที่ต้องระมัดระวัง  คุณพ่อบางท่านเปิดเผยในกลุ่มว่าควรป้องกัน ไม่ยุ่งกับผู้หญิงอื่น แต่ถ้าอดไม่ได้ก็ควรใช้ถุงยาง

4. การให้ข้อมูลกรณีผลต่าง คือ คู่สามีภรรยาที่มีชีวิตคู่อยู่ร่วมกัน ฝ่ายหนึ่งติดเชื้อ แต่อีกฝ่ายหนึ่งไม่ติดเชื้อ พบกระทั่งคู่ที่อยู่ด้วยกันและมีเพศสัมพันธ์ครั้งสุดท้าย 15 วันก่อนคู่เสียชีวิต โดยไม่ทราบผลเลือดของคู่มาก่อน เมื่อติดตามผลเลือดก็ไม่พบว่าติดเชื้อ ทำให้คุณพ่อบางท่านเมื่อฟังแล้ว สีหน้า ท่าทางเปลี่ยนไป พูดว่า "เป็นความรู้ใหม่ ก็ดี น่าจะต้องระวังให้มากขึ้น"

และอีกหลายความเห็นที่ทำให้รู้สึกว่า งานนี้ประสบความสำเร็จพอสมควร

กลับมามองดูความคิด อารมณ์ ความรู้สึก สิ่งที่ได้เรียนรู้ คือ ตัวเองมีนิสัยมักโกรธ คาดหวังกับทั้งตัวเองและผู้อื่นค่อนข้างสูง หากพิจารณาผลลัพธ์วันนี้เกินความคาดหวังด้วยซ้ำ แต่หากเราสะดุดความคิดเพราะหงุดหงิด ไม่พอใจกับเหตุการณ์ว่าไม่เป็นไปตามที่โปรแกรมไว้ ผลกระทบด้านลบที่ไม่พึงประสงค์ อย่างน้อยก็เกิดกับตัวเอง

***เป็นไม้แก่แค่ไหนก็จงยินดีที่จะถูกดัด***