นิตยสาร Nikkei Asian Review ฉบับวันที่ ๑๙ - ๒๕ มีนาคม ๒๕๖๑ ลงเรื่อง Art for Life : A Bangkok canal is a canvas for the community กระทบใจผมอย่างจัง ในเรื่องตัวอย่างของกิจกรรม University – Social Engagement ที่ผมติดตามทีมไปประชุมและดูงานด้าน Public Engagement และเล่าไว้ที่ (๑)
ข่าวเรื่องศิลปะริมคลองบางมดยังมีที่ (๒), (๓), (๔) และข่าวอื่นๆ มากมาย
ผมตีความกิจกรรมนี้ เป็นกิจกรรม “มหาวิทยาลัยหุ้นส่วนสังคม” จับความจากหลักสูตรระดับบัณฑิตศึกษา Design and Planning ที่ผู้อำนวยการหลักสูตรคือ ดร. กัญจนีย์ พุทธิเมธี ได้ริเริ่มโครงการ 3C (Canal, Cycling, Community)
หากอ่านจากข่าว จะเห็นว่า หุ้นส่วนที่เข้ามามีส่วนร่วมหรือสนับสนุน มองกิจกรรมนี้จากมุมมองที่ต่างกัน สะท้อนคุณค่าของโครงการที่หลากหลาย
ที่จริงชื่อโครงการควรเป็น A3C ตัว A ย่อมาจาก Arts คือใช้ศิลปะเปลี่ยนใจผู้คน และสร้างความเป็นชุมชน เขาเอ่ยถึงคำ ALPP – Arts-Led Participatory Process
บทความไม่ได้ระบุว่าทางมหาวิทยาลัยเข้าไปทำกระบวนการอย่างไรบ้างกับชุมชนสองฝั่งคลองบางมด ผมอยากให้วงการ Engagement Thailand เข้าไปศึกษากระบวนการในช่วงสองปีที่ผ่านมา ว่าได้ใช้ engagement process แค่ไหน และหาทางส่งเสริมให้กระบวนการ engagement ออกฤทธิ์ เพื่อให้หุ้นส่วนในพื้นที่มีส่วนร่วมเข้มแข็งขึ้น เกิดกลไกต่อเนื่องยั่งยืน
วิจารณ์ พานิช
๒๔ มี.ค. ๖๑
บนเครื่องบินไทยสมายส์ไปเชียงใหม่
