ในวันที่..กำลังใจควรมาจากตนเอง

วันหนึ่ง ที่เหมือนกับหลายๆ วัน หลายครั้ง..ที่บางครั้งเราก็ต้องยอมรับถึงความอ่อนแอของตนเอง ถึงจะพยายามทำตัวให้เข้มแข็งมาตลอด ..แต่เราก็คือมนุษย์ธรรมดาคนหนึ่งนี่แหล่ะ อ่อนแอเป็นเรื่องธรรมดา แต่เราก็ไม่เคยยอมให้มันอยู่เหนือเราได้ตลอดหรอก เราจึงต้องดิ้นรนเพื่อจะได้หลุดพ้นจากสิ่งดังกล่าวด้วยวิธีการต่างๆ  ตามสไตล์ของแต่ละคน เรียกได้ว่า เป็นการปรับตัวของชีวิต

"ฉันคิดได้ว่า..ถ้าชีวิตไม่มีการล้ม ไม่มีคำว่าผิดพลาด เราก็คงไม่มีการเรียนรู้ด้วยตนเอง..ความสุขใจเราสร้างได้น่ะ ค่อยๆ ฝึก เดี๋ยวก็ชิน"

แล้วฉันก็เจอบทความหนึ่งที่น่าประทับใจ มีความว่า..

      "ฉันวิงวอนขอความเข้มแข็ง แต่พระเจ้าประทานความยากลำบากเพื่อจะทำให้ฉันเข้มแข็ง
       ฉันวิงวอนขอสติปัญญาที่เฉียบแหลม แต่พระเจ้าประทานปัญหาต่างๆ มาให้ฉันแก้ไขมัน
       ฉันวิงวอนขอความสำเร็จ แต่พระเจ้าประทานมันสมองและพละกำลังมาให้ฉันทำงาน 
       ฉันวิงวอนขอความกล้าหาญ แต่พระเจ้าประทานเรื่องอันตรายที่น่ากลัวมาให้ฉันฝ่าฟัน
       ฉันวิงวอนขอความรัก แต่พระเจ้าประทานคนที่เดือดร้อนมาให้ฉันช่วยเหลือ
       ฉันวิงวอนขอสิ่งดีๆ ทั้งหลาย แต่พระเจ้าประทานโอกาสมาให้
       ฉันไม่เคยได้รับสิ่งที่วิงวอนขอ แต่ฉันได้รับทุกอย่างที่ฉันต้องการ
       คำวิงวอนของฉันได้รับการตอบรับแล้ว"

^_^ asyik..