รูปยืน เป็นรูปที่ปวดเมื่อยได้เร็ซ มีการเปลี่ยแปลงไวก่อนที่จะเปลี่ยนไปหารูปย่างก็จะรู้สึกว่าทนไม่ไหวตรงที่ปวดที่เมื่อย การกำหนดระหว่างอาการของรูปยืนกับรูปย่างบางคร้งก็ไม่มีอาการของรูปย่อยคั่น จะรู้ว่าอาการของรูปยืนกับรูปย่างขาดจากกัน บางครั้งก็ไม่รู้สึก เรพาะขาดมนสิการ<p> รูปย่างเป็นรูปที่รุ้สึกได้เร็ว เรพาะอาการย่างมีความรุ้สึกอยุ่เสมอ ตามปกติก็จะรู้สึกว่า มีสติ สัมปชัญญะ ระวังอยู่ในเวลาย่าง การกำหนดรูปย่าง ถ้ามีการใส่ใจอยู่แน่วแน่ สติ สัปชัญญะ พร้อมสหชาติธรรม ก็จะมีความรุ้สึกไปตามอาการของรูปย่างในท่า ทางอย่างนั้นๆ จะรุ้ว่าเป็นอาการของรูปและลักษณะของอาการของรูปอย่างนี้ ขณะที่ย่างเป็นอาการหนึ่ง ก้าวไปเป็นอาการหนึ่ง ลงอีกอาการหนึ่ง การจะรู้ชัดไม่ชัด แล้วแต่โยนิดสมสสิการจะสังเกตได้ และมีความรุ้อาการอย่างไร เห็นเป็นอาการของรูปอย่างนั้นจริงๆ แล้วจะมีการเปลี่ยนแปลง (ทุกข์) อยู่เสมอ (ความทนอยุ่ไม่ได้ จะเห็นได้ชัด) </p><p> เมื่อกำหนดมากเข้า จะเห้นอาการของรูปย่างที่เป็นอยู่เมอนี้ถุกบังคับอย่างชัดเจนในขณะที่ย่างนั้น ความทุกขืคือการปวดเมื่อยก็จะปรากฎรู้ขึ้น แล้วจะรู้ว่าการถุกบังคับให้เปลี่ยนต่อไปอีก ด้วยอาการทนไม่ไหว</p><p> รูปย่างนี้ ถ้ามีโยนิโใานสิการของรุปย่งอยู่ไม่ขาดระยะ ในขณะที่เปลี่ยนรุปนั้นก็จะรู้สึกเกิดขึ้น แต่ต้องพยายามประคองอารณ์ เพื่อทำความรุ้สึกในอากรของรูปไม่ขาดระยะ</p><p> อาการของรุปย่าง จะเปลี่นอาการรูปไปยื ในระหว่างรูปย่างกบรูปยืนนี้ จะมีรุปย่อยคั่นบ้าง คือรูปย่อยในลักาณะหยุดย่าง ยืนไม่ถนัด จะต้องมีการบกหรือหมุนขาไปวางที่ถนัด แล้วออาการรูปบืนจึงจะปรากฎ การกำหนดต้องกำหนดติต่อกันทุกระยะในอาการของรูป</p><p> ตามปกติหรือสภาพความจริงแลวการยืนนี้จะไม่ทนอยุ่ได้นาน นอกจากจะมีเหตุจำเป็นบังคับ เรพาะการทนเอา เมื่ออาการของรุปยืนจะเปลี่ยนต่อไป ก็เปลี่ยนต่อไปหาอาการของรูปนั่ง(หรือรูปเดิม) มีรูปย่อยคั่น และโดยลักษระอาการของรูปย่อยไม่เหมือนกน รุปยืนกับรุปนั่ง ในระหว่างรูปทั้ง ๒ นี้ มีรูปย่อยจากยืนหลายรูป มีอาการต่างกันตามลำดับ</p><p> ในตอนนี้สำคัญ ต้องมีสติสัมปชัญญะ โยนิโสมนสิการ ให้ติดต่อกัน จนกว่าจะถึงรูปนั่งปรากฎ ในระหว่างอาการรุปยืนกับรูปย่อยต่อกัน ในระหว่างรุปยอยกับรูปนั่งเชื่อมต่อกันนี้ ผุ้ปฏิบัติต้องประคองอารมณ์อย่าให้เผลอได้ คือกำหนดรู้ในอาการที่กำลังปรากฎนั้น </p><p> ลักษณะที่เชื่อมติดต่อกันขณะที่จะมีอาการนั่งเมื่อแรกถึงกำหนดรูปแข็งกระทบ แล้วกำหนดอาการของรูปนั่งติดต่อกัน ในการกำหนด ๒ ตอน คืออาการูปย่อยติดต่อกับรูปแข็ง รูปแข็งติดต่อกับอาการของรูปนั่ง</p><p> หมายเหตุ ในระหวางรูปย่อยกับรูปแข็งกระทบ “สำคัญ” ในระกว่างรูปแข็งกับาการของรูปนั่ง “สำคัญ” เป็นกรณีพิเศษ การกำหนดทั้ง ๒ ระยะ ถ้ากำหนดทัน จะไดรับผลอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อนและอย่างพิสดาร และผลเหล่านี้จะปรากฎตามมา คือความแห้งแล้งชนิดที่ไม่มีอะไรเปรียบ (ให้ดุเอาเอง)… บางส่วนจาก วิปัสสนากัมมัฎฐาน แนวปฏิบัติ มี รูป นาม เป็นอารมณ์ พระมหาอธิโชค สุโชโต ป.ธ. ๘ ผุ้รวบรวม</p>
