คู่ควร ด้วยคุณค่า แห่งปรีชา
เปี่ยมศรัทธา สง่างาม ตามเหมาะสม
อุดมการณ์ หมายมั่น หมั่นพร่างพรม
เพื่อต้นกล้า อันอุดม เติบโตไกล
มีสองมือ คอยหว่าน เมล็ดพันธุ์
ทุนรักนั้น หมั่นเสริม เติมแต่งให้
วาดผ้าขาว ผืนน้อย งามดังใจ
เติบโตไป ให้คุณค่า แก่มวลชน
อีกดำรง คงด้วยรัก และรับใช้
แบบอย่างชน รุ่นใหม่ พึงฝึกฝน
ยิ่งกว่ารัก เสียสละ และอดทน
คือทำตน เรียบง่าย รู้พอเพียง
จะขอบคุณ อย่างไร ให้เข้าถึง
แทนคำซึ้ง ซึ่งกล่าวไป จนสุดเสียง
จะขอบคุณ อย่างไร ให้พอเพียง
ให้สมเยี่ยง ที่ได้รับ มามากพอ
ขอพระพร พระเมตตา นำพาสุข
ไร้ร้างทุกข์ สุขะ พละก่อ
อยู่แห่งใด ให้อิ่มรัก ที่เฝ้ารอ
กราบวอนขอ พรพระ จากดวงใจ
** มีสำนวนไทยประโยคหนึ่งกล่าวไว้ว่า “หนทางพิสูจน์ม้า กาลเวลาพิสูจน์คน”
ซึ่งในวันนี้ พี่ๆทุกท่านที่เกษียณอย่างมีคุณค่านั้น
ทำให้สำนวนไทยประโยคนี้ชัดเจนมากยิ่งขึ้น
เพราะตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาของชีวิตความเป็นครู
พี่ๆทุกท่านล้วนเป็นแบบอย่างความเป็นครูที่สมบูรณ์พร้อม
ทั้งกาย วาจา และใจ
ความเสียสละ อดทนที่พี่ๆเป็นแบบอย่างให้รุ่นน้องได้เจริญรอยตามนั้น
มีคุณค่าต่อสมาชิกในรั้วพระมารดาฯ ยิ่งนัก
ที่จะได้สัมผัส ยึดมั่น เรียนรู้ และนำมาเป็นแบบอย่างที่ดีต่อไป
เพราะเรามี แบบอย่าง ที่แสนดี
เราจึงมี ก้าวนี้ ที่ยิ่งใหญ่
เพราะเรามี ผู้นำทาง ที่มุ่งไป
หลักเส้นชัย จึงไม่ไกล ไม่ยากเลย
ขอตามรอย ก้าวย่าง ที่พี่สอน
เป็นพระพร แห่งชีวิต ไม่นิ่งเฉย
รู้จักรัก รู้จักให้ ไม่ละเลย
ก้าวที่เคย จึงยิ่งใหญ่ กว่าที่เป็น
จากใจ....น้ำผึ้งหวานเรียงร้อยเพื่อพี่ๆเกษียณ
