GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

ก่อนที่จะเป็น...Mobile Unit ที่อำเภอท่าสองยาง (2)

หน้าห้องประชุมเป็นภาพบรรยากาศที่อบอุ่นมากค่ะ เราพบว่าพื้นที่เตรียมพร้อมรอพวกเราอยู่อย่างเป็นระเบียบ

           (ต่อจากภาค 1) ค่ะ

            เมื่อพ้นป่าใหญ่ไปได้สักพัก   เราเริ่มมองเห็นหมู่บ้านเล็กๆ อยู่ด้านหน้า  ด้วยถนนที่คดเคี้ยวและเป็นเนินสูงต่ำตลอดทาง  ทำให้พวกเราเริ่มรู้สึกเมื่อย  ประกอบกับการเดินทางอย่างรักษาเวลาให้มากที่สุด  เพราะกลัวว่าอาจจะมาไม่ทันการประชุม  พวกเราจึงไม่มีใครแวะปั๊ม ฮ่าฮ่า...ดิฉันนึกย้อนกลับไปแล้วก็รู้สึกเห็นใจทีมงานทุกคนจริงๆ ค่ะ

           ไม่นานนัก  รถตู้ (เช่า) ของคณะเราก็เริ่มเคลื่อนตัวเข้าสู่หมู่บ้านกะเหรี่ยง  ที่นี่คือที่ตั้งองค์การบริหารส่วนตำบลแม่สอง และเป็นหมู่บ้านที่เจริญที่สุดในตำบล  ซึ่งจะเข้ามาถึงได้ง่ายกว่าหมู่บ้านอื่นและอยู่ติดกับถนนสายหลัก  เพราะหมู่บ้านอีก 16 หมู่บ้านจะเป็นหมู่บ้านที่อยู่ในหุบเขาและบางแห่งต้องเดินทางด้วยเท้าเท่านั้น  จึงจะสามารถเข้าถึงได้ 

            ทันทีที่จอดรถ  คณะทีมงานต่างเร่งรีบเข้าห้องประชุม  เนื่องจากขณะนั้น  เรามาช้ากว่าเวลาไปครึ่งชั่วโมงเศษ

           หน้าห้องประชุมเป็นภาพบรรยากาศที่อบอุ่นมากค่ะ  เราพบว่าพื้นที่เตรียมพร้อมรอพวกเราอยู่อย่างเป็นระเบียบ  ดิฉันและคุณนุ่นรีบจัดแจงเซ็ทอุปกรณ์เพื่อการนำเสนอ  และเริ่มดำเนินการประชุมทันที  เป็นธรรมเนียมส่วนตัวของทีมสำรวจเราค่ะ  ว่าไม่ว่ายังไงเมื่อทางมหาวิทยาลัยแนะนำตัวบุคลากรเสร็จสรรพ  เราจะขอให้ทางพื้นที่แนะนำบุคลากรจากพื้นที่ให้พวกเราได้รู้จักบ้าง  เพื่อเป็นการให้เกียรติพื้นที่และสร้างความคุ้นเคยอย่างเป็นกันเองระหว่างบุคลากรจากมหาวิทยาลัยและบุคลากรในพื้นที่  ดิฉันเลยทราบว่า ทางพื้นที่มีการเตรียมการนำเสนอมาเป็นอย่างดี  จัดแจงนัดแนะทั้งจังหวัดและอำเภอ  ต้องขอบพระคุณพื้นที่มากๆ ค่ะ

.
.

           การประชุม+นำเสนอ+ซักถามของพื้นที่เป็นไปอย่างกันเองและออกรสออกชาด  โดยเฉพาะในครั้งนี้ ผศ.วิจิตร  อุดอ้าย และ ดร.สุรพล  ตั้งวรสิทธิชัย  ซึ่งทั้งสองท่านเป็นแฟนพันธุ์แท้ของ Mobile Unit ทำให้สามารถนำเสนอและตอบคำถามจากพื้นที่ได้ดี  ครึกครื้นทีเดียวค่ะสำหรับบรรยากาศในห้องประชุม

           ดิฉันคงต้องขอแนะนำบุคลากรจากพื้นที่ซึ่งเป็นผู้ประสานงานและให้ข้อมูลรวมถึงให้การต้อนรับคณะเราเป็นอย่างดี  ประกอบไปด้วย

           1.คุณกำพล   เมืองยศ   ผู้อำนวยการโรงเรียนบ้านแม่สลิดหลวง

.

           2.คุณวิโรจน์   แสงแปลง  หัวหน้าสถานีอนามัยแม่สอง

.

           3.คุณยอดขวัญ  คีรีประณีต  กำนันตำบลแม่สอง

           4.คุณประเสริฐ  สอนเจริญทรัพย์  สาธารณสุขอำเภอท่าสองยาง

.

           5.คุณวีระ   กอแก้ว  ผู้ช่วยหัวหน้าอุทยานแห่งชาติแม่เมย

           และผู้ใหญ่บ้าน, อสม., อบต. จากทุกๆ หมู่บ้าน  และหน่วยงานราชการอีกหลายหน่วยงานที่ไม่ได้เอ่ยนาม

           การประชุมไม่สิ้นสุดง่ายๆ เนื่องจากพื้นที่มีปัญหาหลายประการที่ต้องการขอความช่วยเหลือจากทางมหาวิทยาลัย  จึงทำให้ท่านผู้อำนวยการโรงเรียนออกปากเชิญพวกเราไปทานมื้อกลางวันกันก่อน  แล้วจึงเดินทางไปประชุมต่อที่โรงเรียนบ้านแม่สลิดหลวง  พร้อมทำการสำรวจโรงเรียนเพื่อจัดเป็นจุดตั้งบริการในสองวันที่เราออกให้บริการไปด้วยเลย

           อาหารกลางวันอร่อยมากค่ะ  ขอขอบคุณพื้นที่อีกครั้ง

           หลังมื้อกลางวัน  พวกเราเดินทางมายังโรงเรียนบ้านแม่สลิดหลวง  ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากพื้นที่มากนัก  บรรยากาศของโรงเรียนร่มรื่นมาก  โรงเรียนตั้งอยู่หน้าหุบเขาลูกเตี้ยๆ และมีลำห้วยเล็กๆ ผ่านกลางโรงเรียน  ลำห้วยสายนี้ท่าน ผอ. บอกพวกเราว่า  เด็กนักเรียนที่เป็นนักเรียนประจำ (เนื่องจากบ้านอยู่ในหุบเขาไกลและลึกเข้าไปจึงต้องพักที่โรงเรียน) ใช้อาบน้ำชำระร่างกายทุกเช้าเย็น  และในยามเย็นนั้นเองดิฉันก็ได้เห็นน้องๆ นุ่งผ้านุ่งหรือกางเกงขาสั้นพร้อมขันน้ำคนละใบ+เครื่องอาบน้ำ  มานั่งอาบน้ำอยู่ริมห้วยแห่งนี้

           เลยไปถึงริมห้วยได้ยังไงกันน๊า....ขออภัยค่ะ  กลับเข้ามาหน้าโรงเรียนกันต่อเลยนะคะ

.
.

           หน้าโรงเรียนพวกเราถูกเชิญให้เข้าไปประชุมในห้องประชุมเล็กๆ มุงหญ้าแฝกอย่างง่ายๆ ห้องจัดไว้อย่างเป็นระเบียบและสะอาดสะอ้านค่ะ  ท่าน ผอ. บอกว่า ห้องนี้เป็นห้องรับเสด็จองค์สมเด็จพระเทพฯ ในยามที่ท่านเดินทางมาเยี่ยมเยียนราษฏรแถวนี้  ทุกครั้งที่พระองค์ท่านเสด็จ  ท่านจะเสวยพระกระยาหารกลางวันที่ห้องนี้นั่นเอง

.

           การประชุมยาวนานและยืดเยื้อทีเดียวค่ะ  เนื่องจากพื้นที่มีอะไรให้พวกเราชาวโมบายช่วยเยอะเหลือเกิน  ดิฉันและคุณนุ่นรวมทั้งทีมงานจึงพยายามสรุปประเด็นปัญหา  และพร้อมกับสนองตอบแก้ไขปัญหาดังกล่าวโดยการโยงคณะต่างๆ ภายในมหาวิทยาลัยเข้าไปแทนคำตอบ  ประเด็นปัญหามีดังนี้ค่ะ

ลำดับที่

ความต้องการจากพื้นที่ตำบลแม่สอง คณะ/หน่วยงานที่สามารถรอบรับความต้องการได้
1.         ต้องการความรู้และการป้องกันโรคติดต่อชายแดน เช่น มาลาเลีย ไข้เลือดออก  เท้าช้าง (จากการสอบถามทราบมาว่า ชาวบ้านที่นี่ไม่ชอบนอนกางมุ้ง  การปลูกฝังด้านสุขอนามัยค่อนข้างยาก จึงรบกวนทางมหาวิทยาลัยช่วยแนะนำวิธีการที่จะปลูกฝังการสาธารณสุขที่ดีให้กับชุมชน) คณะพยาบาลศาสตร์
2.         ต้องการเรียนรู้วิธีการปฐมพยาบาลเบื้องต้น (โดยทางโรงเรียนจะจัดผู้นำนักเรียนด้านการปฐมพยาบาลมาเรียนรู้) คณะพยาบาลศาสตร์
3.         ต้องการเรียนรู้และดูสาธิตการนวดแผนไทย คณะสาธารณสุขศาสตร์
4.         ต้องการคำแนะนำด้านการทำการเกษตรในพื้นที่ของตำบล เช่น  จะปลูกอะไรดี  เนื่องจากปัจจุบันชาวบ้านไม่ได้เพาะปลูกอะไรเป็นอาชีพนอกจากทำการเกษตรแบบยังชีพ+หาของป่า เท่านั้น คณะเกษตรศาสตร์
5.         ต้องการคำแนะนำในการถนอมอาหาร เช่น หน่อไม้ปี๊บที่ทำตามฤดูกาล ยังไม่ได้มาตรฐานและไม่แน่ใจ(ในตอนนี้)ว่าปลอดภัยต่อการบริโภคหรือไม่ คณะเกษตรศาสตร์/คลินิกเทคโนโลยี
6.         ต้องการเรียนรู้วิธีการย้อมสีผ้าฝ้ายจากธรรมชาติ (ที่หมู่บ้านมีการทอผ้ากันเอง  แต่ด้านการย้อมสียังไม่ชำนาญ  จะมีการนำเอาเปลือกไม้มาย้อมสีอยู่ก่อนแล้ว จึงอยากขอคำแนะนำด้านเทคนิคการย้อมผ้าจากธรรมชาติเพิ่มเติม) คลินิกเทคโนโลยี
7.         ต้องการเรียนรู้ด้านการเชื่อมแบบแก๊สและไฟฟ้า  เพื่อนำมาประยุกต์ใช้ด้านการเชื่อมในชุมชน (พื้นที่มีอุปกรณ์เชื่อมอยู่แล้ว  แต่เชื่อมยังไม่ชำนาญและพบเหตุผิดพลาดบ่อยครั้ง) คณะวิศวกรรมศาสตร์
8.         ต้องการคำแนะนำในการใช้เครื่องตะบันน้ำ  (ปัจจุบันโรงเรียนบ้านแม่สลิดหลวงจำเป็นต้องใช้เครื่องตะบันน้ำ  แต่มีปัญหาด้านกระบวนการทำเครื่องตะบันน้ำ) คณะวิศวกรรมศาสตร์
9.         ต้องการเรียนรู้วิธีการซ่อมจักรยานเบื้องต้น  (เนื่องจากพื้นที่เป็นที่ราบสูง  เด็กนักเรียนที่นี่จึงใช้จักรยานเป็นพาหนะหลักในการเดินทาง  โดยจักรยานจะได้รับการแจกจากโครงการของภาครัฐ  แต่เมื่อจักรยานเสียจะไม่มีใครซ่อมเป็น) ปัจจุบันมีจักรยานที่รอการซ่อมอยู่ราวๆ 40 คัน  ซึ่งทางโรงเรียนจะเตรียมอุปกรณ์ในการซ่อมให้ทั้งหมดค่ะ  รบกวนบุคลากรมาช่วยสอนวิธีการซ่อมให้เท่านั้น คณะวิศวกรรมศาสตร์
10.      ต้องการคำแนะนำด้านการจัดผังหมู่บ้านและปรับปรุงภูมิทัศน์ในโรงเรียนและชุมชน (เนื่องจากโรงเรียนและชุมชนไม่ได้มีการวางผังในการสร้างตั้งแต่ต้น  ทำให้การปลูกสร้างและภูมิทัศน์ดูรกรุงรัง จึงอยากจะขอคำแนะนำเพื่อปรับปรุงให้เป็นระบบระเบียบต่อไป) คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์
11.      ต้องการเรียนรู้วิธีการวัด IQ และ  EQ  (โดยทางโรงเรียนขอคำแนะนำเกี่ยวกับวิธีการวัดรวมถึงวิธีการแปลผลจากการวัด  เพื่อเก็บไว้ใช้วัดในโรงเรียนต่อไป) คณะสังคมศาสตร์
12.      ต้องการคำแนะนำด้านการพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวในชุมชน  (เนื่องจากปัจจุบันตำบลแม่สองยังมีทรัพยากรธรรมชาติที่สวยงามอยู่อย่างมากมาย  แต่ยังขาดความรู้ด้านการจัดการบางส่วนให้เป็นสถานที่ท่องเที่ยว) คณะวิทยาการจัดการ
13.      ต้องการเรียนรู้กฎหมายในชีวิตประจำวัน คณะนิติศาสตร์

           นอกเหนือจากสิ่งที่พื้นที่เรียกร้อง  ก็ยังคงเป็นกิจกรรมที่แต่ละคณะจัดสรรให้กับทางพื้นที่เช่นเดิมค่ะ  ไม่ว่าจะเป็น คณะแพทยศาสตร์ก็ยังคงไม่ตรวจและคัดกรองผู้ป่วยโรคหัวใจในเด็กเหมือนเดิม  คณะทันตแพทยศาสตร์ก็ยังคงขนทันตแพทย์และเจ้าหน้าที่กว่า 12 ชีวิตไปให้บริการเช่นเดิม  รวมถึงคณะอื่นๆ อีกมาก  ที่จะร่วมแรงร่วมใจกันไปให้บริการในครั้งนี้

           เมื่อประชุมเสร็จสรรพ  ก็จะเป็นการสำรวจพื้นที่บริเวณโรงเรียนจะเรียกว่า สำรวจกันทุกซอกทุกมุมเลยก็ได้ค่ะ  เพราะการเก็บรายละเอียดได้มากมักจะทำให้เราลดข้อบกพร่องในด้านสถานที่ได้มากเป็นเงาตามตัวด้วยเช่นกัน

.
.
.
.
.

           หลังการสำรวจโรงเรียน  คณะเรารีบเดินทางไปสำรวจที่พักกันต่อ  ตอนนี้เป็นช่วงเวลาที่พวกเราเร่งรีบกันมาก  เนื่องจากกลัวว่าจะค่ำซะก่อนจนอาจจะทำให้การเดินทางลำบากและมองไม่เห็นอะไรชัดเจน  เราตระเวนสำรวจที่พักกันหลายแห่ง  จนพระอาทิตย์ตกดิน ท้องฟ้ามืดและท้องเริ่มร้องค่ะ  ท่าน ผอ. และหัวหน้าสถานีอนามัยจึงพาพวกเราไปทานอาหารที่ร้านริมแม่น้ำเมย  เป็นร้านอาหารเล็กๆ แต่รสชาดแซ่บอย่าบอกใครค่ะ  ดิฉันสังเกตจากอาการรับประทานของแต่ละท่านน่ะค่ะ

           หลังอาหารมื้อค่ำ  เราต้องเดินทางไปสำรวจที่พักและนอนพักที่นั่นเป็นการทดสอบ  ซึ่งต้องเดินทางขึ้นไปบนเขาอีก 10 กิโลเมตร  ท่าน ผอ. ยังคงอยู่กับเราและเป็นไกด์นำเราไปในครั้งนี้ด้วย  ทางขึ้นเขาชันมากๆ  ชันชนิดที่ต้องเรียกว่าหักศอก  แต่ก็ไม่เกินความสามารถพี่คนขับรถค่ะ  นานพอสมควรทีเดียว  พวกเราก็มาถึงวนอุทยานแห่งชาติแม่เมย  ริมเทือกเขาถนนธงชัย

           ทันทีที่รถจอดคุณนุ่นลงจากรถเป็นคนแรก  และร้องบอกดิฉันว่า "ตายแล้ว  พี่แอ๊วดูนี่สิ  บนท้องฟ้า  ดาวสวยที่สุดเลย"  ดิฉันก้าวลงจากรถแล้ววางสัมภาระเสร็จ  จึงรีบแหงนไปบนฟ้า

           โหยยยยย.....ดวงดาวเต็มท้องฟ้าไปหมดเลยค่ะ  ถ้านับกันจริงๆ คงเป็นหลักล้านดวงแน่ๆ สวยงามที่สุดเท่าที่เคยเห็นในชีวิต  พวกเราแหงนมองฟ้ากันอยู่นาน จนกระทั่งอาจารย์วิจิตรและอาจารย์สุรพล  สะกิดให้พวกเราขนสัมภาระเข้าห้องพักก่อน

           ในห้องพักอยู่บนเนินเขาเตี้ยๆ  ซึ่งเดินเท้าขึ้นไปอีกเล็กน้อย  เมื่อเงี่ยหูฟัง  พวกเราได้ยินเสียงน้ำตก  อากาศเย็นเยียบและไฟกำลังจะดับ  เนื่องจากเป็นกฎของทางวนอุทยาน ที่จะต้องปิดไฟหลังสี่ทุ่ม

           ยังค่ะ....พวกเรายังไม่ได้พัก แม้เวลาจะล่วงเลยมาจนถึงสี่ทุ่มแล้วก็ตาม  ท่านผอ.เอ่ยปากชวนพวกเราไปดูอะไรบางอย่างค่ะ  ท่านอาจารย์วิจิตร และอาจารย์สุรพล  เองอาจจะด้วยความเกรงใจ+อยากทราบว่าท่าน ผอ. จะให้พวกเราไปดูอะไรกันแน่  เราจึงออกรถตามท่านไปอย่างว่าง่ายค่ะ 

           รถเคลื่อนตัวลงมาจากเขาสักเล็กน้อย  เข้าไปในหมู่บ้านเล็กๆ และจอดสนิทอยู่ริมเขา  พวกเราจุดเทียนเข้าไปบนบ้านหลังหนึ่งและเมื่อดับไฟหน้าของรถแล้ว  โหยยยยยยย....บนท้องฟ้าพวกเราเห็นดวงดาวอยู่ใกล้มาก  สวยงามเกินกว่าที่ดิฉันจะบรรยายออกมาได้ค่ะ  ท่านอาจารย์สุรพล อุทานออกมาว่า "ตั้งแต่ผมโตมาจนป่านนี้...นี่เป็นครั้งแรกจริงๆ ที่ได้เห็นดวงดาวมากมายและสวยงามขนาดนี้" 

           พวกเรานั่งมองดวงดาว + การสนทนาปรึกษาเรื่องงานอย่างเป็นกันเองอยู่ยาวนานพอสมควร  จนในที่สุดเมื่อสนทนางานกันเสร็จสิ้นทุกประเด็น  พวกเราจึงเดินทางกลับที่พัก  ในการพูดคุยกัน  ดิฉันได้รับฟังข้อคิดดีๆ มากมายจาก ดร.สุรพล และ ผศ. วิจิตร  รวมทั้งท่าน ผอ.  เรียกได้ว่าคุ้มจริงๆ ค่ะ

           เมื่อมาถึงที่พักไฟดับไปแล้ว  เราทำกิจกรรมต่างๆ ด้วยการจุดเทียนและพบว่า น้ำเย็นมากๆ ค่ะ  ดิฉันเป็นคนสะอาดและรักความสะอาดอยู่เป็นนิจ  จึงตัดสินใจไม่อาบน้ำก่อนนอน  แม้จะเหนื่อยและมอมมาก  แต่ก็....ความสะอาดสำหรับดิฉันแล้วมันมักจะแพ้ความหนาวเย็นซะทุกทีสิน่า  ท่านผอ. นอนพักกับเราด้วย  และบอกกับพวกเราว่า  พรุ่งนี้เช้าจะพาพวกเราไปดูโรงเรียนสาขารวมถึงทะเลหมอกในอีกหมู่บ้านหนึ่ง  ซึ่งจะต้องนั่งรถลงเขาและเข้าไปในหมู่บ้านอีกไกลพอสมควร  แค่คิดดิฉันก็สนุกแล้วล่ะค่ะ

           ดิฉันไม่รู้ว่าหลับไปตั้งแต่เมื่อไหร่   รู้แต่เพียงว่าก่อนจะหมดสติหลับไหลไปนั้น  ดิฉันนึกถึงภาพทะเลหมอกที่กำลังจะได้เห็นในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้าและประเด็นหลายๆ ประเด็นที่พื้นที่กำลังประสบปัญหา อยู่......

           โปรดติดตามตอนต่อไป....ค่ะ

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 64501
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 6
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (6)

ละเอียด หมดจด ทุกหยดย้อยเลยนะครับคุณวิภา หึหึ
  • ขอบคุณน้องพลายค่ะ  ที่ติดตามอ่านตลอด
  • ขอบคุณหน่วยกฎหมายด้วยเช่นกันค่ะ

คงเป็นเช้าที่ดีที่สุดอีกวันหนึ่งนะคะ  ที่ได้เห็นทะเลหมอกบนยอดเขาสูงๆ

ขอบคุณอีกครั้งครับแอ๊ว เราน่าจะปรึกษาหารือเรื่องการจัดทำ "รายงานประจำปี Mobile unit" กันใหม่นะครับ บันทึกต่าง ๆ เหล่านี้ถ้ารวบรวมให้ดี จะสะท้อนภาพกิกรรมได้ดีกว่าแบบที่เคยทำกันมาก่อนหน้านี้ จะน่าสนใจอ่นมากกว่าด้วย
อยากดูดาวที่เหมือนจะอยู่ใกล้แค่เอื้อม อยากเห็นทะเลหมอกที่สวยงามยามเช้าบ้างจังค่ะ
  • ค่ะอาจารย์วิบูลย์  วิภาขอคำชี้แนะด้วยค่ะ
  • ได้ดูดาวด้วยกันแน่ๆ เลยค่ะ คุณตาล