อาหรับเบดูอิน พูดถึงการมีของพระเจ้า เพียงด้วยขี้อูฐ
การศรัทธาต่อโลกหน้า การศรัทธาต่อการมีของพระเจ้า แค่ความเชื่อของเราที่ว่ามีวันพรุ่งนี้ นั่นคือสิ่งยืนยันที่ชัดเจน
ถึงจะปฏิเสธอย่างไร วันนี้คือวันพรุ่งนี้ของเมื่อวาน ย้อนไปเรื่อยๆ ที่ทำให้เรามีลมหายใจจนถึงวินาทีนี้
หนึ่งวันผ่านไป คือเวลาสัมพัทธ์ คืออนุพันธ์ของเนื้อที่เวลาอันกว้างไกลของเวลาสะสมอย่างเวลาสัมบูรณ์
Arab Beduin just took camel's too understand the existence of God
Belief in Hereafter and existence of God, just our belief there is tomorrow. That is clear proof.
Even though we denied, today still tomorrow of yesterday and so forth makes us have breath until this second.
One day passes is relative time, is differential of big area/space of time like Absolute Time
มิติของเวลาในการศรัทธาและยอมจำนนDimension of Time in Faith and submission
[ Conservation Theory ]
