ผมไปงานวันครู..ที่เขตพื้นที่การศึกษาจัดเป็นประจำทุกปี..ไปทั้งที่ไม่เห็นด้วยเลย..เพราะต้องเดินทางไกล และเขตก็ไม่ได้มีความพร้อม ควรจะให้แต่ละอำเภอจัดตลอดรายการ ตั้งแต่พิธีการรำลึกถึงพระคุณครู..ไปจนถึงภาคค่ำ..ที่มีงานสนุกสนานรื่นเริง
จากการติดตามการทำงานของเขต..พบว่า..เตรียมงานล่าช้า..การคัดเลือกและจัดทำเกียรติบัตรผู้บริหารและครูดีเด่น เพิ่งเสร็จเมื่อตอนดึกของคืนวันที่ ๑๕ มกราคม..เมื่อผมคิดว่า..เช้าวันครู.เขตต้องยุ่งแน่ ผมจึงคิดไว้ในขณะขับรถว่า..ผมจะช่วยอะไรเขตได้บ้าง..?แต่มาคิดอีกที..ผมไม่มีหน้าที่อะไร..?ในงานวันนี้..
ผมรายงานตัว..เพื่อเข้ารับเกียรติบัตรและเข็ม"คุรุเกียรติคุณ" เป็นที่เรียบร้อย..แปลกใจมากมาย เก้าอี้นับร้อยตัว..ที่มีหมายเลขติดไว้ แต่ว่างเปล่า..ไม่มีใครนั่ง..ครูไม่มา หรือไม่ทราบ หรือรอรายงานตัว..เสียงพิธีกรสาว..ประกาศเชิญชวนครูให้เข้ามานั่งหลายครั้งหลายครา..ต่อหน้าเจ้านายและแขกผู้เกียรติมากมาย รวมทั้งพระคุณเจ้า ๙ รูป..ที่พร้อมอยู่บนอาสนสงฆ์...
เวลาล่วงเลย..ผมคิดแก้ปัญหา..น่าจะมีคนเชิญชวนให้คนรับเกียรติบัตร..นั่งให้เต็มโดยไม่ต้องคำนึงถึงเลขที่..แล้วเรียกรับไปตามลำดับ เกียรติบัตร..สลับกันก็สามารถนำมาเปลี่ยนได้ที่กองกลาง..ผมแค่คิด แต่ทำอะไรไม่ได้..ก็ยังดีที่ผมคิดเป็น..
ผมเริ่มแปลกใจอีกครั้ง..พร้อมๆกับทีมพิธีกรเริ่มหงุดหงิด..พิธีการอย่างนี้..ต้องมีผู้กำกับรายการ คิดแก้ปัญหาไว้ล่วงหน้า แล้วฝ่ายต้อนรับไปไหน..เวลาจัดงานเห็นออกคำสั่ง..มีรายชื่อมากมาย..งานนี้ผมเริ่มเรียนรู้..ที่จะต้องทำให้เป็น..เพราะค่ำคืนนี้..ที่อำเภอ ผมต้องเป็นพิธีกรและกำกับรายการบนเวที..ทั้งหมด
ผมเดินออกไปตรงแถวที่นั่งครูหลายร้อยคน..เป็นครูที่ไม่ได้รับเกียรติบัตร..ผมเข้าใจแล้ว..ครูที่มาทีหลังนับ ๑๐๐ คน มองเข้ามาก็จะไม่พบเก้าอี้ที่จะนั่ง..ก็เลยยืนเก้ๆกังๆ..ไม่มีใครทำหน้าที่ไปทักทายต้อนรับ..
ผมจึงพูดด้วยถ้อยคำสุภาพเรียบร้อย.."คุณครูครับ พิธีการจะเริ่มแล้ว คุณครูไม่ต้องลงทะเบียนก็ได้ครับ..เดินตามผมมาเลยครับ เก้าอี้ข้างในว่างเยอะ..เย็นสบาย..ไม่แออัด ตามผมมาเลยครับ..ไม่ต้องเกรงใจ..พวกเราสวยหล่อ ไปนั่งตรงโน้นเลย ตามผมมาครับ.."
คุณครูที่ยืนมุงกันแน่นขนัด..หายวับไปกับตา..พิธีการเริ่มได้...คนทำงานเป็นแบบผม มันภูมิใจจริงๆ
เป็นเพราะวันครู..หรือผมอ่านหนังสือมากขึ้น..หรือมีคนคอยเตือนสติ..ทำให้ปีนี้..ผมเริ่มคิดเป็นระบบ มองในมุมบวกมากขึ้น ตำหนิคนน้อยลง..และให้ความสำคัญกับการลงมือทำมากกว่า..สิ่งที่มีคุณค่าในตัวผมอย่างหนึ่งก็คือ..ผมสื่อสารเป็น..รู้กาละเทศะ รู้จักจังหวะเวลาและโอกาส..ชอบแก้ปัญหา ทำวิกฤติให้เป็นโอกาสเสมอ..ตลอดจนทำเรื่องยากให้ง่ายและมองงานตลอดแนว
ช่วงบ่าย...เขตพื้นที่การศึกษา งดจัดกิจกรรมกีฬา ให้เป็นหน้าที่ของอำเภอ ผมเดินทางกลับเข้าโรงเรียน เพื่อดูแลเป็ดไก่และแปลงผัก..เตรียมให้ครูและนักเรียน..ได้บริหารจัดการอาหารกลางวัน..ในวันรุ่งขึ้น
ขณะที่ขับรถกลับบ้าน..มีความสุขใจเป็นที่สุด..ขอบคุณ..คณะทำงานของเขตพื้นที่การศึกษา..ที่คิดดี และทำดีที่สุดแล้ว..ที่มอบรางวัลให้ครูและผู้บริหาร..เป็นการกระตุ้นจิตสำนึก..ให้คิดเป็น ทำเป็น คิดดี ทำดี..ในเส้นทางของครูมืออาชีพ ที่ต้องสื่อสารกับผู้เรียน..ให้เขาเข้าใจตนเอง..แต่ตัวครูเอง ต้องรู้คิด..และรู้เท่าทันตนเองก่อน..สังคมนี้ จึงจะน่าอยู่ยิ่งขึ้น
เสร็จภารกิจที่โรงเรียน..เดินทางกลับบ้านเพื่อเตรียมตัว..จากนั้นก็ออกจากบ้านในเวลา ๑๖.๐๐ น.
หน้าที่ของผมในงานวันครูของอำเภอ..ในค่ำคืนนี้..เป็นประธานฝ่ายพิธีกร..ขั้นตอนเตรียมไว้พร้อม มอบหมายงานให้ทีมงานเรียบร้อย พบกันด้านหน้าเวทีอีกครั้ง เพื่อซักซ้อมและแก้ปัญหาเฉพาะหน้า..
ผมพิมพ์คำกล่าวของผู้รายงาน(นายกสมาคมครูฯ) และ พิมพ์คำกล่าวของท่านประธานในพิธี(นายอำเภอ) อ่านตรวจทาน ด้วยใจที่กระหยิ่มยิ้มย่อง..เรานี่ช่างเก่งไปเสียทุกด้าน คิดเก่ง ทำงานเก่ง และก็สื่อสาร(เขียน)ก็ได้..อันนี้ก็ทำให้คิดว่า ผมก็ให้กำลังใจตัวเองเป็นเหมือนกัน...ลองมาอ่านใจความตอนหนึ่ง..ของท่านประธานงานวันครู...๒๕๖๑
"ศิษย์ดี ก็ด้วยครูดี มีศรัทธา ..เพราะความมุ่งมั่นตั้งใจศึกษาเล่าเรียน เป็นศิษย์ที่ดีมีครูเฝ้าอบรม จึงเกิดมีงานวันนี้ขึ้น..และด้วยความรักความศรัทธาในวิชาชีพของครูทุกคน จงช่วยนำพา..ให้ครูเลาขวัญ..เดินทางไปในเส้นทางแห่งความก้าวหน้า อย่าได้ท้อถอยต่ออุปสรรคขวากหนาม มีสุขภาพร่างกายที่สมบูรณ์ จิตใจที่มุ่งมั่น ร่วมกันพัฒนาคุณภาพการศึกษา ให้ลูกศิษย์เป็นคนดีมีความรู้..เพื่ออนาคตของเด็กและของประเทศชาติต่อไป"
"กลับมาเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือผูกพัน"..ถ้อยคำสำคัญของงานนี้ ที่พยายามเรียกร้อง..ให้งานวันครูจัดที่อำเภอ..และรักกัน ให้อภัยและแบ่งปัน..คือสิ่งที่ครูทุกคนต้องมีติดตัวไว้ และใช้พัฒนาตนเองและองค์กร..
ผมทำหน้าที่พิธีกร..ในช่วงต้นรายการ เชิญชวนผู้บริหารและครู เข้าสู่บริเวณงาน เข้าสู่โต๊ะอาหาร และรายงานตัวเข้ารับเกียรติบัตรครูดีศรีเลาขวัญ ตลอดจนเชิญชวนให้เขียนชื่อชิงรางวัลมากมาย..ในค่ำคืนนี้..
ผมมอบหมาย..หน้าที่พิธีกรหลักให้ครูหนุ่มสาวสวยหล่อ..ผู้มีประสบการณ์และผมก็ไว้ใจ ว่าเขาและเธอจะแก้ปัญหาบนเวทีได้..ผมเคยเป็นพิธีกรมาหลายครั้ง ทุกครั้ง..เหนื่อยมาก กับข้อมูลที่ต้องประสานข้างเวที วันนี้..ขอป้อนข้อมูลและกำกับรายการ ให้เป็นไปตามขั้นตอนของกำหนดการ..ที่ผ่านการปรึกษานายกสมาคมและทีมงานทุกคน...
ด้วยกิจกรรมที่มีอย่างหลากหลาย..แต่ผมก็ไม่หวั่น..น้องๆในทีมสงสัยไต่ถาม เข้าไปช่วยเคลียรฺ์แก้ปัญหา รายการสอดแทรกเข้ามา..ต้องรับรู้แล้ววิ่งประสานพิธีกร..แขกคนสำคัญจะขึ้นเวที..ทุกอย่างต้องพร้อมรับส่งกัน..ใครยืนจุดไหน..ส่งต่อกันได้หมด อย่าบ่นอย่าเบื่อ..เพราะสมาคมฯให้เกียรติให้ทำงานใหญ่ ต้องทำให้สำเร็จ ให้ผ่านไปอย่างเรียบร้อย..อาจไม่ดีที่สุดก็ไม่เป็นไร..
รู้สึกดีมากๆ ที่เป็นส่วนหนึ่ง ของทีมงานพิธีกร..วันครู..ช่วยผลักดันและให้กำลังใจน้องๆ ให้ทำงานคล่องตัว และช่วยเร่งรัดให้ขั้นตอนของงานไม่ยืดเยื้อจนเกินไป..ให้แขกที่มาในงานได้ฟังดนตรีคั่นรายการ..และกิจกรรมการจับรางวัลมากมาย..จบได้รวดเร็วและประทับใจทุกฝ่าย..
ค่ำคืน..วันครู..ผ่านพ้นไป..กลับเข้าสู่บรรยากาศของงานการเรียนการสอน..ที่สนุกสนานไปคนละแบบ..แต่ที่เป็นแบบวันนี้ ที่อยู่ตรงหน้า..ค่อนข้างเป็นชีวิตจริง..ที่ดูจะมั่นคงและยั่งยืน..เหมือนชีวิตได้เริ่มต้นอย่างสดใสอีกครั้ง..ทำให้ย้อนนึกถึงถ้อยคำดีๆ เมื่อวันวาน.."ศิษย์ดี ก็ด้วยครูดี..มีศรัทธา.."ถามตัวเองว่า..เป้นครูที่ดีแล้วหรือยัง..? อย่างไรก็ตาม..มั่นใจเหลือเกินว่า..ศรัทธามีอยู่เต็มเปี่ยม..เพราะใจนำพา ศรัทธานำทาง..จึงมีความสุขอยู่ถึงทุกวันนี้..
ชยันต์ เพชรศรีจันทร์
๑๗ มกราคม ๒๕๖๑
