เรื่องของเรื่องมีอยู่ว่า...
ไอ้เพื่อนที่ทำงานเก่า อยากได้ดาบกับเครื่องทรงโบราณไปถ่ายหนังพีเรียดอะไรของมัน
แล้วทีนี้ ดาบกับเครื่องทรงอันงดงามหาได้ยาก มีอยู่ที่เจ้านายเรา
ซึ่งเป็นอันรู้กันว่า นายคนนี้มัน เรื่องมาก อัตตาเยอะ อีโก้สูงปรี๊ด
อยู่ดีๆ จะไปยืมของนี่เป็นเรื่องที่ โห ลำบากว่ะ .... แย่งกระดูกจากปากหมาง่ายกว่าเยอะ
เพื่อนมันก็มุ่งมั่นกะงานนี้ซะเหลือเกิน ยังอุตส่าห์เซ้าซี้จะเอาให้ได้ มีติดสินบนพาไปเลี้ยงคาราโอเกะด้วย
เอาวะ เราก็ประเภทใจอ่อน ไม่ได้เห็นแก่คาราโอเกะหรอกนะ คือทนเซ้าซี้ไม่ได้
วันศุกร์ เลยอีเมล์ไปบอกเพื่อนว่า
เอ็งอย่าตั้งความหวังเยอะนะโว้ย ข้าเตือนเอ็งครั้งที่แปดแล้วว่าไอ้นายคนนี้มันเขี้ยว ไม่ให้ยืมมาง่ายๆ หรอกวะ
คิดเผื่อหาทางอื่นไว้บ้าง
หรือถ้ามันตกลง เอ็งเตรียมเงินค่ายืมไว้ได้เลย รับรองว่าขนลุกแน่ .... เรื่องฟรีนี่ไม่ต้องคิด
ข้าจะส่งอีเมล์ไปเกริ่นๆ ขอไว้ก่อน ถ้ามันตกลงแล้ว เอ็งต้องทำหนังสือเป็นกิจจลักษณะแบบหนังสือราชการนำเสนอเบื้องสูงด้วยเลยนะโว้ย 555
เสร็จแล้ว ผมก็ส่งอีเมล์ถึงนาย
เรียนท่าน ศ. ดร. พ.อ. นพ. มรว. .......
เนื่องจากนาย..... เพื่อนกระผม กำลังถ่ายทำภาพยนต์ที่มีคุณค่าทางประวัติศาสตร์ยิ่ง
จึงมีความประสงค์จะขอยืมดาบและเครื่องทรงโบราณอันงดงามมาประกอบภาพยนต์เรื่องนี้ ให้อลังการสมกับงานประวัติศาสตร์
ขอท่านโปรดพิจารณาช่วยสงเคราะห์ด้วย จักเป็นพระคุณและเป็นเกียรติ์อย่างยิ่ง
กระผมจะให้ทางบริษัทนี้ ทำหนังสือเป็นทางการนำเสนอมาอีกครั้งหนึ่ง
ควรไม่ควรแล้วแต่โปรดพิจารณา
ผมส่งอีเมล์ไปตั้งแต่วันศุกร์ พอวันเสาร์ยุ่งสุดๆ ยุ่งจนหัวฟู ลืมไปเลย
อาทิตย์เย็นนึกได้ เอ๊ะ ทำไมยังเงียบกันหว่า เลยเปิดอีเมล์เช็คดู
#%$&*!!^^$**+@!!! z, กรูส่งอีเมล์สลับกัน !!!!
ตายห้า ไอ้เป็ดย่างเอ้ย อยากเอาไม้หน้าสามฟาดหัวตัวเองไล่ความสะเพร่าชิ๊บ
กรูจะทำยังไงดีวะเนี้ยะครับ แถวนี้ มีทามแมชชีนไม๊วะ
ความคิดมันแตกซ่านอย่างกะท่อประปาแตกพร้อมๆ กันสิบแห่ง
พรุ่งนี้ไปทำงาน กรูจะทำไงวะเนี้ยะ ??? ^%$^*&((!!!!
มีคำสบถอีกเยอะที่ออกอากาศไม่ได้
----------------------------------------
ชุมชน GOTOKNOW เป็นชุมชนที่รวมผู้มีปัญญา
ผมจึงนำโจทย์นี้มาให้แสดงความเห็นกัน
สมมุติว่าท่านเป็นหมอนี่ พรุ่งนี้ไปทำงาน ท่านจะทำอย่างไรดีครับ ?
ช่วยหาทางออกให้เค้าที ถือว่าลับสมองกันนะ
ไม่มีคำตอบผิดถูก ทุกความเห็นมีค่าทั้งหมดครับ
------------------------------------------
-ทำให้นึกถึงเพลงจดหมายผิดซอง..
-แต่นี่ไม่ใช่ประเด็นของจดหมายถึงคนรัก
-แต่เป็นอีกประเด็นหนึ่งที่เข้ากับยุคสมัยด้วย IT
-หากผมเป็น(ไอ้)หมอนี่..สิ่งแรกที่จะทำก็คือไปทำงานตามปกติ
-รอดูท่าทีของ ท่าน ศ. ดร. พ.อ. นพ. มรว. .......ก่อน
-ไม่แน่ว่าท่าน ท่าน ศ. ดร. พ.อ. นพ. มรว. .......อาจจะงานเยอะยังไม่เปิดเมลล์ 55555
-หลังจากนั้นค่อยว่ากันอีกทีขอรับ 555
555
แล้วแผนบีละครับ
เกิด ท่าน ศ. ดร. พ.อ. นพ. มรว. เค้าเรียกเข้าห้องเย็น ... จะทำไงดี
-สวัสดีครับอาจารย์
-หากผมเป็น(ไอ้)หมอนั่น...
-ตัวคงร้อนรุ่ม ในขณะที่อากาศในห้องมันแสนจะเย็นฉ่ำ..ตั้งแต่ได้รับฟังคำสั่งเข้าห้องเย็น..
-โห...ห้องนี้ว่าเย็นแล้ว...แล้วห้องที่(ไอ้)หมอนั่นจะเข้าไปนี่จะเย็นแค่ไหนกันหนอ??
-คงเข้าไปแบบไม่รู้ว่าถึงห้องเย็นตอนไหน 555
-แต่ผมเชื่ออย่างหนึ่งว่า ท่าน ศ. ดร. พ.อ. นพ. มรว.คงเข้าใจ(ไอ้)หมอนั่น ดี
-เพราะอย่างน้อยๆ (ไอ้)หมอนั่น ก็ยังมีความตั้งใจจริงถึงได้ส่งเมลล์ไป...
-และตอนจบของเรื่องนี้หากผมเป็น(ไอ้)หมอนั่น คงได้รับข่าวดีว่า"ให้มารับดาบและเครื่องทรงโบราณ"ไปในบัดดล..55
ปล.หากรับสารภาพจะได้ลดโทษถึงกึ่งหนึ่ง และนี่เราสารภาพด้วยความตั้งใจจริงแล้ว ผมว่าโทษนี้ไม่ถึงกับประหารดอกขอรับ ฮ่าๆ ๆ
การสารภาพรับผิด จะทำให้เหตุการณ์ดีขึ้นครับ หรือแม้เหตุการณ์จะแย่ อย่างน้อยเราจะสบายใจที่ได้ยอมรับผิด