ผมตื่นขึ้นมาเกือบไม่ทันลูกชาย..แต่มันก็ยังเช้าอยู่เลยนี่นา ผมสงสัยลูกชายจะรีบไปไหน..เมื่อวานก็เพิ่งขับรถไปหาคุณย่า..วันนี้ไม่ได้ไปเรียน ป.โท ก็น่าจะอยู่บ้านช่วยผมถางหญ้าและพัฒนาบ้าน..สักวัน..
“พ่อ..หวัดดีครับ” “ทำไมรีบไปล่ะลูก” ลูกชายร่ำลาเตรียมตัวจะออกเดินทาง ผมเองก็คว้าจอบ..เตรียมตัวจะเข้าไปในสวนหลังบ้าน..
“ผมจะไปนครสวรรค์ครับพ่อ..ไปวิ่งกับพี่ตูน บอดี้สแลม แวะบ้านพักครูแป๊บนึง เก็บของแล้วก็ไปเลย..” ลูกชายบอกผม แล้วก็ขับรถออกไปทันที..
ลูกชายของผม เป็นครูอยู่ที่จังหวัดอุทัยธานี..เป็นครูสอนดนตรี ที่หลงใหลคลั่งไคล้ในบทเพลงของตูนบอดี้สแลมเป็นชีวิตจิตใจ..ติดตามโครงการ “ก้าวคนละก้าว” อย่างใกล้ชิด รู้ความเคลื่อนไหวทุกก้าวย่างว่าตูนวิ่งอยู่ที่ไหน..?ได้เงินบริจาคเท่าไหร่..?
เมื่อวาน..ที่ลูกชายขับรถให้ผม..ลูกพูดถึงพี่ตูนตลอดทาง ถ่ายทอดประวัติของพี่ตูนอย่างละเอียดยิบ..พร้อมกับเปิดเพลงของพี่ตูนเบาๆ คลอเคล้าคำบรรยายด้วยความชื่นชม..ด้วยความรักความศรัทธา..ผมคิดตามทุกถ้อยคำของลูกชาย...จนหลับไป...
ตื่นขึ้นมาอีกที..รถก็ถึงสุพรรณบุรี เห็นป้ายต้อนรับ..คุณตูน อาทิวราห์ คงมาลัย..ที่ลูกกำลังพูดถึง...”พรุ่งนี้..ก็จะได้เจอพี่ตูนแล้ว..เย้..”
วันนี้..ลูกชายก็คงจะได้สมหวัง ได้เจอพี่ตูนสมดังตั้งใจ ลูกเดินทางไปอุทัยธานี-นครสวรรค์..ผมบอกลูกให้ขับรถอย่างระมัดระวัง..ด้วยใจเป็นห่วง..อีกใจหนึ่งก็มีความสุข..ที่มีส่วนร่วมสนับสนุนให้ลูกได้พบพี่ตูน..ผมเหมือนจะตะโกนก้องอยู่ในใจ..ไม่มีทางที่ลูกจะได้รับรู้..ผมอยากบอกลูกว่า..อย่าลืมจับมือพี่ตูนนะลูก...
ผมถางหญ้าตลอดแนวถนนหน้าบ้าน แล้วหอบหญ้าไปทิ้ง..นั่งพักเหนื่อย คว้าโทรศัพท์มาเปิดดูข่าวคราวของตูน..ที่ลูกชายกำลังวิ่งตาม นึกขึ้นมาได้..ผมไม่ได้ฝากเงินบริจาคไปกับลูก..มัวแต่ห่วงงานภายในบ้าน ที่ต้องทำให้แล้วเสร็จในช่วงวันหยุด ๓ วัน....
ตอนแรกๆ..ผมไม่เคยคิดจะบริจาคเข้าโครงการ..ก้าวคนละก้าว..แต่ผมก็ไม่ได้เปลี่ยนใจกระทันหัน..เพราะหลายวันแล้ว ที่ลูกกลับบ้านในวันศุกร์..ลูกจะพูดถึงจังหวัดต่างๆ..ที่สนับสนุนกิจกรรมการวิ่งของตูน เปิดเสียงการถ่ายทอดข่าวของตูนดังไปทั่วบ้าน...จนผมเกือบจะรู้สึกว่าเป็นส่วนหนึ่งของโครงการอันทรงคุณค่านี้ไปแล้ว..
ลูกชายผมเป็นเด็กดี ถึงแม้จะเรียนไม่เก่ง แต่ก็ตั้งใจเรียน..พูดถึงพี่ตูนตั้งแต่เรียนมัธยมที่สุพรรณบุรี..ตอนนี้ผมก็เชื่อว่าลูกเป็นครูที่ดีด้วยคนหนึ่ง..คนดี..ก็มักจะติดตามและพูดถึงคนดีในหัวใจที่อยู่ใต้จิตสำนึก..ดังนั้น..แบบอย่างในวัยเด็ก ที่มีส่วนผลักดันและสร้างแรงบันดาลใจให้ลูกชายเป็นคนดีจนถึงวันนี้ ก็คือ..ตูนบอดี้สแลม..นั่นเอง..
ขอบคุณ..คุณตูน..อาทิวราห์ คงมาลัย..คุณได้สร้างอนาคตให้เยาวชนทั่วแผ่นดินไทยแล้ว ที่สำคัญอย่างยิ่ง..คุณเป็นตัวอย่างของ.”การให้”..ให้คนไทยได้สัมผัสจับต้องได้ว่ามันยิ่งใหญ่เสมอ...
เพราะลำพังรายได้จากการทัวร์คอนเสิร์ต..คุณตูนก็ใช้ไม่หมดตลอดชั่วชีวิตนี้..เมื่อชื่อเสียงและเงินทองมีพร้อมแล้ว..ถึงเวลาที่คุณตูน..จะทำเพื่อคนอื่นบ้าง เพื่อสังคมและเป็นประเทศชาติ..
การวิ่งการกุศล..จากใต้จรดเหนือมากกว่าหนึ่งพันกิโลเมตรท่ามกลางอากาศที่แปรปรวน ด้วยร่างกายและหัวใจ ด้วยเลือดเนื้อ ชีวิตและจิตวิญญาณ คุณตูนมุ่งมั่นตั้งใจและทุ่มเท ให้ “ก้าวคนละก้าว”ของคนไทยบรรลุเป้าหมาย เกิดอานิสงส์ต่อโรงพยาบาล..ที่จะย้อนกลับมาสู่การเยียวยาชีวิต..อีกหลายร้อยล้านคน..
ลูกชาย..กลับบ้านเที่ยวนี้ ผมจะเป็นฝ่ายพูดถึงตูนบอดี้สแลมบ้าง..ในมุมมองของพ่อ..คุณตูนเป็นแบบอย่างให้ข้าราชการอีกหลายคน..รวมทั้งพ่อด้วย..พ่อมีบ้าน รถ ยศ ตำแหน่งเรียบร้อยแล้ว..พ่อก็พร้อมที่จะให้เหมือนพี่ตูนของลูก..วันหยุด..พ่อทำหน้าที่และรับผิดชอบ ให้บ้านพร้อมอยู่..จากนั้น..พ่อจะได้มีเวลาทุ่มเทให้กับงานที่โรงเรียนโดยไม่ต้องห่วงหน้าพะวงหลัง..
ขณะที่พ่อชื่นชมตูน..พ่อก็ต้องประมาณตนด้วยเหมือนกัน..แต่ให้ลูกเชื่อมั่นอย่างหนึ่งว่า..พ่อจะทำงานบริหารจัดการโรงเรียนให้ดีที่สุด เต็มศักยภาพที่พ่อมีอยู่..เพื่อองค์กรและส่วนรวม..ที่มีส่วนให้พ่อได้มีอนาคตก้าวไกลถึงวันนี้..
ในหลวงรัชกาลที่ ๙..แรงบันดาลใจแห่งแผ่นดินไทย..พระองค์ท่านให้แนวคิดว่า...”ใครต่อใครก็มาบอกว่า ขอให้คิดถึงประโยชน์ส่วนรวม อาจมานึกในใจว่า ให้ๆ อยู่เรื่อยแล้ว ส่วนตัวจะได้อะไร..ขอให้คิดว่า คนที่ให้เพื่อส่วนรวมนั้น มิได้ให้แต่ส่วนรวมอย่างเดียว เป็นการให้เพื่อตัวเองสามารถที่มีส่วนรวมที่จะอาศัยได้..”
พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงระลึกถึงประโยชน์ของส่วนรวมเป็นสำคัญเสมอ..และคุณตูน..อาทิวราห์ คงมาลัย..ก็ได้น้อมนำพระบรมราโชวาทมาปฏิบัติแล้ว..
ขอบคุณคุณตูนและผมขอเป็นกำลังใจ..อีกหนึ่งคน..พรุ่งนี้..ผมจะไปบริจาคเงินเพื่อร่วมเป็นส่วนหนึ่งของ..ก้าวคนละก้าว..ก้าวไปด้วยกัน ครับ..
ชยันต์ เพชรศรีจันทร์
๑๐ ธันวาคม ๒๕๖๐
