การมีความสุขต้องสมัครใจ
    ขอกล่าว "สวัสดี" และ "ขอฝากเนื้อฝากตัว" กันด้วยนะครับ ไม่เคยคิดเหมือนกันทีมงานของเราจะมีบล็อก ได้กับเค้าเหมือนกัน ดีใจมากๆๆครับ
   
            ก็ต้องขอออกตัวก่อนว่าเป็นคนที่ไม่เก่งเรื่องเทคโนโลยีมากมายนัก จึงขอเขียนบทความแบบเรียบง่าย แต่ขอรับประกันว่าตั้งใจและจริงใจเกิน 100% นะครับ

          ทีมงาน "ซ่อมบำรุง" ขอเราอยู่สุดชายคาของสถาบัน ซึ่งไม่ค่อยมีใครมาเยี่ยมเยี่ยนเนื่องจากแดดร้อนมากกว่าจะเดินจากตึกมาถึงก็เหงื่อไหลไปตามๆกัน ซึ่งส่วนใหญ่จะพบเจอกันทีก็ตามอาคารที่ทางทีมงานของจะเดินไปเยี่ยมเยี่ยนท่านๆๆทั้งหลายที่ตึกต่างๆๆ กันเป็นประจำ ในฐานะ "ช่าง" ก็ขอนำคำนี้มาใช้เรียกแทนตัวพวกเราเองในการเขียนบทความในโอกาสต่อๆๆไปนะครับ 

         วันนี้เริ่มบทความด้วยประโยคเด็ดว่า "การมีความสุขต้องสมัครใจ" เนื่องจากอ่านหนังสือพิมพ์แล้วรู้สึกประทับใจหัวข้อเรื่องนี้และเมื่อนำมาย้อนดูตัวเองก็เกิดคำถามขึ้นว่า ความสมัครใจต้องเกิดขึ้นเฉพาะตัวบุคคลใช่หรือไม่ เพราะแต่ละคนมีพื้นฐานไม่เหมือนกัน รวมถึงวัยที่แตกต่างกัน ก็จะเป็นตัวนำพาความคิดให้แตกต่างกันออกไปด้วย ซึ่งในฐานะที่หน่วยงงานช่างมีบุคลากรค่อนข้างมาก จึงนึกไปถึงลูกทีมว่ามีความสุขที่เกิดจากความสมัครใจหรือเปล่า ที่ได้ทำงานร่วมกัน ผมคงไม่เอ่ยถามลูกทีมตรงๆแต่ผมใช้วิธีสังเกตได้จากการกระทำที่เกิดจากความเต็มใจในการทำงานและพร้อมที่จะทำงานร่วมไปกับเราเสมอ ซึ่งผมค่อนข้างโชคดีที่ลูกทีมให้ความร่วมมือกันทุกครั้ง ผมจึงนึกย้อนไปว่าในชีวิตของคนมีบ้างไหมที่โดนบังคับให้มีความสุขเหมือนที่คนคนนั้นอยากให้เป็น ซึ่งใช้เหตุผลที่อ้างว่ามีประสบการณ์มากกว่า มีวัยวุฒิมากกว่า ซึ่งผมคิดว่า การโดนบังคับให้มีความสุขนั้นค่อนข้างยาก และจะเป็นการกดดันให้กับบุคคลที่โดนกระทำมากๆๆ เพราะในเหตุการณ์ใดเหตุการณ์หนึ่งนั้นผู้ที่ปฏิบัติ(ผู้ถูกกระทำ)ย่อมรู้ดีกว่าผู้อื่นเป็นแน่ ผมจึงพยายามที่จะแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกับลูกทีมเสมอ เพื่อที่พวกเค้าจะได้เป็นส่วนหนึ่งในทุกผลงานที่เราเสนอออกไปสู่สาธารณะ 
           ที่เขียนบทความนี้ขึ้นมาเพื่อที่อยากให้ทุกคนตระหนักถึงความนึกคิดของบุคคลรอบข้างกันบ้าง เผื่อคุณๆๆทั้งหลายจะได้มิตรแท้จากเพื่อนร่วมงาน