ปัญหาและแนวโน้มการพัฒนาหลักสูตรและการศึกษา

       นับตั้งแต่ปีพ.ศ.2546ถึงปีพ.ศ. 2551รวมเป็นเวลา6 ปี ที่กระทรวงศึกษาธิการได้ประกาศใช้หลักสูตร การศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2544 เป็นหลักสูตรแกนกลางของประเทศโดยกำหนดจุดมุ่งหมาย มาตรฐาน การเรียนรู้เป็นเป้าหมายและมีกรอบทิศทางการพัฒนาคุณภาพผู้เรียนเพื่อให้เป็นคนดีคนเก่ง มีคุณภาพชีวิตที่ดี และมีความสุขและมีขีดความสามารถในการแข่งขัน ในเวทีโลก พร้อมทั้งได้ปรับกระบวนการพัฒนาหลักสูตร ให้สอดคล้องกับ เจตนารมณ์ของพระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติพ.ศ. 2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับ ที่2) พ.ศ. 2545 ที่มุ่งเน้นการกระจายอำนาจทางการศึกษาให้ท้องถิ่นและสถานศึกษาได้มีบทบาทและมีส่วนร่วมใน การพัฒนาหลักสูตรเพื่อให้สอดคล้องกับสภาพความต้องการของท้องถิ่น (กระทรวงศึกษาธิการ2551)  

       

          อย่างไรก็ตาม ในช่วงระยะ6 ปีที่ผ่านมากระทรวงศึกษาธิการ(2551: 1-3)ได้มีข้อมูลสนับสนุนถึงความจำเป็นในการปรับปรุงและพัฒนาหลักสูตรดังกล่าวจาก 3 แหล่ง ดังนี้

1.จากข้อมูลการวิจัยของหน่วยงานต่างๆ ที่เกี่ยวข้อง พบว่า หลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2544 เป็นหลักสูตรที่มีทั้งส่วนดีและส่วนที่เป็นปัญหา ส่วนดีได้แก่ ส่งเสริมการกระจายอำนาจทางการศึกษา ให้ท้องถิ่นและสถานศึกษามีส่วนร่วมในการพัฒนาหลักสูตรให้สอดคล้องความต้องการของท้องถิ่น และมี แนวคิดและหลักการในการพัฒนาผู้เรียนแบบองค์รวมอย่างชัดเจน สำหรับส่วนที่เป็นปัญหาได้แก่ความไม่ ชัดเจนของกระบวนการหลักสูตร ตั้งแต่ เอกสารหลักสูตรกระบวนการพัฒนา หลักสูตรสู่การปฏิบัติ และผลผลิต ของการใช้หลักสูตรว่า จะเห็นไดจ้ากรายงานของสำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา (2553: 7) ที่ระบุว่า คุณภาพ ผู้เรียนและสถานศึกษาในภาพรวม ยังมีปัญหาอย่างมาก มีสถานศึกษาขั้นพื้นฐานจำนวนมากที่ยังไม่ได้มาตรฐาน ตามเกณฑ์ประเมินของ สมศ. ในรอบแรกและพบว่าสัมฤทธิผลของผู้เรียนในวิชาหลักได้แก่ ภาษาอังกฤษ คณิตศาสตร์ วิทยาศาสตร์และสังคมศาสตร์มีค่าเฉลี่ยต่ำ กว่าร้อยละ50 ผู้สำเร็จอาชีวศึกษาและอุดมศึกษายังไม่ สอดคล้องกับความต้องการของผู้ใช้ขาดทักษะความรู้พื้นฐานที่จำเป็น และในการประเมินของ สมศ. รอบสอง พบว่า สถานศึกษาที่จัดการศึกษาขั้นพื้นฐานจำนวน 22,425แห่ง มีถึงร้อยละ79.7 ที่ได้มาตรฐานและร้อยละ20.3 ที่ต้องได้รับการพัฒนา

2.จากแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติฉบับที่10 (พ.ศ. 2550-2554) พบว่า แผนนี้ให้ความสำคัญกับ การพัฒนาคนไทยให้มีคุณธรรม มีความรอบรู้อย่างเท่าทัน มีความสมบูรณ์ทั้งด้านร่างกาย สติปัญญาอารมณ์และ ศีลธรรม พร้อมสามารถก้าวทันการเปลี่ยนแปลงและในสังคมไทยไปสู่สังคมฐานความรู้อย่างยั่งยืน ดังนั้น แนวทางการเตรียมเด็กและเยาวชนของชาติจึงมุ่งเน้นการพัฒนาพื้นฐานของจิตใจที่ดีงาม มีจิตสาธารณะ มีสมรรถนะ ทักษะและความรู้พื้นฐานที่จา เป็นในการดำรงชีวีติ

3. จากนโยบายการพัฒนาเยาวชนของชาติเขาสู่โลกยุค ศตวรรษที่21 ของกระทรวงศึกษาธิการ พบว่า มี จุดเน้นคือ การพัฒนาให้ผู้เรียนมีคุณธรรม รักความเป็นไทย มีทักษะการคิดวิเคราะห์ คิดสร้างสรรค์ มีทักษะด้าน เทคโนโลยีสามารถทา งานร่วมกับผู้อื่น และอยู่ร่วมกับผู้อื่นได้อย่างสันติ จากข้อมูลดังกล่าวกระทรวงศึกษาธิการพร้อมกับหน่วยงานที่เกี่ยวข้องได้เริ่มทบทวนหลักสูตร การศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2544 ให้ความเหมาะสมมากยิ่งขึ้น โดยได้มีการการกำหนดวิสัยทัศน์จุดหมาย สมรรถนะสำคัญ ของผู้เรียน คุณลักษณะอัน พึงประสงค์มาตรฐานการเรียนรู้และตัวชี้วัดอย่างชัดเจนเพื่อใช้เป็น ทิศทางการพัฒนาหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551

อ้างอิง http://narajasmine.blogspot.co...

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ปัญหาและแนวโน้มการพัฒนาหลักสูตรและการศึกษา



ความเห็น (1)

เขียนเมื่อ 

???‍♂️?‍♀️?‍♀️