๖๓๐. ทำงานการศึกษา..ตรงไปตรงมา..จะได้ไหม..?

ผมมองตนออก บอกตนได้ แบบไม่เข้าข้างตัวเองเลยสักนิด ว่าไม่ใช่เป็นคนแบบ..”น้ำล้นแก้ว” ผมนี่แหละ..คนใฝ่รู้ใฝ่เรียนตัวจริงเสียงจริง..เลยล่ะ

เขตสั่งให้ผมและครูทั้งหมดไปประชุมเชิงปฏิบัติการฯเกี่ยวกับการทำผลงานเพื่อเลื่อนวิทยฐานะ..ผมอยากรู้..ผมอยากทำผลงานผู้บริหารเชี่ยวชาญระดับ ๙.. ผมปิดเรียน ๑ วัน

เหมือนกันทั้งอำเภอ..คือปิดโรงเรียนให้ครูไปอบรมฯ ห้องประชุมเขตฯที่จุผู้คนได้ ๑๒๐ คน...วันนี้มีครูเต็มห้อง ๒๐๐ กว่า..

ผมสงสัยไปตามประสาว่าทำไม..ไม่แยกผู้บริหารกับครู ไม่จัดเป็นรุ่นๆ แยกระหว่างครูชำนาญการกับชำนาญการพิเศษ และประชุมปฏิบัติการฯ.. แต่ไม่มีโต๊ะให้เขียนหนังสือ..

รอง ผอ.เขต..ขึ้นพูดอารัมภบท เป็นชั่วโมง..เพื่อให้เวลาและเนื้อหา วิ่งชนอาหารว่าง ๑๐ โมงครึ่ง..พูดเรื่องเกียรติคุณของเขตพื้นที่ฯและข่าวสารความเคลื่อนไหว ที่ครูส่วนใหญ่เขารู้กันแล้ว..

ผมมองป้าย..ด้านหน้าเวที มันใหญ่มาก บอกชื่องานโครงการ..ประชุมปฏิบัติการ..วิทยฐานะ จะครึ่งวันแล้ว..ผมยังไม่ได้ความรู้อะไรเลย...ผมคิดถึงโรงเรียนขึ้นมาอย่างจับใจ..

แล้วยิ่ง..ท่านรองฯบอกว่า สพฐ.ไม่มีนโยบายจัดอบรมในวันธรรมดา และตอนนี้จะยังไม่ให้อบรมอะไรทั้งนั้น..แล้ววันนี้..ใช้งบประมาณที่ไหนจัดอาหารและเครื่องดื่ม..

ยิ่งเศร้าหนักขึ้น..เทื่อท่านรองฯบอกว่า..วิทยากร..ที่จะมา กำลังบรรยายอีกที่หนึ่ง จะเข้ามาบรรยายที่เขตฯ ในช่วงบ่าย ....

ผมเดินทางมาไกล..ผมปิดโรงเรียน..แต่จะให้ผมรอรับฟังในสิ่งที่ผมตั้งใจ..ในช่วงบ่าย..

พักใหญ่..ผมก็ได้ทราบชื่อวิทยากรที่จะมาบรรยาย ทำให้ผมเข้าใจ หูตาสว่างไสว หายโง่ ไปพักใหญ่ เขาเป็น ผอ.รุ่นเดียวกับผม จบด๊อกเตอร์..เป็น ผอ.รร.ขนาดใหญ่ในจังหวัด ซี ๙..มีความรู้ความสามารถอย่างแน่นอน..

ผมไม่เคยอิจฉาใคร และไม่เคยดูถูกคน ไม่สนใจว่าวิทยากรจะมาจากไหน เพราะผมก็ไม่ได้เก่ง หรือรู้มากไปกว่าใคร..

แต่ที่ผมรู้ในวินาทีนี้ ก็คือ..วิทยากร..ที่จะมาบรรยาย เขากำลังลงสมัครรับเลือกตั้งประธานสหกรณ์ครู..ของจังหวัด..อันเป็นที่รู้กันว่า เป็นอู่ข้าวอู่น้ำและต้องการคะแนนเสียง จากครูและเขตฯ..ในวันที่ ๑๖ ธันวาคม ๒๕๖๐...

ผมสบถในลำคอเบาๆ..ที่เสียรู้เขตฯ จากนั้นก็เดินออกจากห้องประชุม สงสารครูและตัวเอง..ที่ทิ้งเด็กนักเรียนและผู้ปกครอง ไม่ได้สนองนโยบายของ สพฐ...

ขับรถกลับโรงเรียน เสียความรู้สึกมาตลอดทาง ..คิดว่า..ทุกย่างก้าวต่อไปนี้ จะพัฒนาตนเอง เพื่อมุ่งสู่ ผอ.เชี่ยวชาญให้ได้ โดยไม่ทิ้งโรงเรียน หรือ พึ่งพาใครแบบนี้อีกแล้ว...

ถึงโรงเรียน..รดน้ำต้นไม้..เลี้ยงปลา เลี้ยงเป็ด เลี้ยงไก่..ต่อไปนี้.จะไม่เชื่ออะไรง่ายๆ และจะไม่ให้เหตุการณ์แบบนี้ มาทำลายล้างแรงบันดาลใจเป็นอันขาด..

เพื่ออนาคตเด็ก อนาคตชาติ..พวกเขาจะต้องไม่รวมหัวกันทำอะไรแบบนี้..มันบาป

ชยันต์ เพชรศรีจันทร์

๒๘ พฤศจิกายน ๒๕๖๐