การใช้บทเพลง..ยามเย็น..เป็นบทอ่าน เพื่อเชื่อมโยงไปสู่ข้อคำถามให้คิด วิเคราะห์ ผมรู้สึกและสัมผัสได้ถึงความงดงามของภาษา..ธรรมชาติรอบตัว..และความมีชีวิตชีวา ตลอดจน..คุณธรรมที่เป็นสัจจะ..ความจริงของมนุษย์..

            ผมคิดของผมเอง..แต่เป็นความคิดที่เกิดจากการสังเกตและหาข้อมูลจากการสอนนักเรียนมาหลายปี พบในปัญหาซ้ำๆ ที่นักเรียนมักอ่านหนังสือไม่หลากหลาย ทำให้อ่านเขียนไม่คล่อง..นักเรียน..ยังติดแบบเรียน ทำให้ขาดประสบการณ์ทางภาษา…<p>            ผมพยายามแล้ว ที่จะให้นักเรียนของผม อ่านหนังสือนอกเวลา ประเภทบันเทิงคดี อ่านแล้วตั้งคำถาม เพื่อหาคำตอบ..ตอนนี้..ผลที่ออกมา..นักเรียนรักการอ่านมากขึ้น แต่เรื่องการคิด..วิเคราะห์..ยังไม่ประสบผลสำเร็จเท่าที่ควร.. </p><p>            นอกจากแบบเรียน และหนังสือสำหรับเด็กแล้ว ผมเชื่อว่า..ยังมีสื่อ หรือเครื่องมือสำหรับฝึกทักษะการอ่าน..อย่างมีจุดมุ่งหมาย..วันนี้..ผมคิดถึง”เพลงพระราชนิพนธ์”ของในหลวงรัชกาลที่ ๙ ผมจึงนำ..”เพลงของพ่อ”มาใช้อย่างเป็นทางการเป็นวันแรก..และวางแผนในวันต่อไป… </p><p>           ผมใช้เพลงของพ่อ..อย่างมีกระบวนการ และเชื่อมั่นตั้งแต่เริ่มต้นแล้วว่า..จะเป็นวิธีปฏิบัติที่ดี..วิถีพอเพียง..(Best Practice) ของผม..เพราะผมจะสานต่องานของพ่อ ให้บังเกิดผลอย่างเป็นรูปธรรม นำมาใช้ให้เกิดคุณค่าสูงสุด..ในด้านการเรียนการสอน.. </p><p>            วันนี้..ให้นักเรียนชั้น ป.๓ – ๔ อ่านบทเพลง..”ใกล้รุ่ง” อ่านจนคล่องแคล่ว แต่ยังไม่ต้องขับร้อง สนทนากันก่อนถึงบรรยากาศในเนื้อเพลง หลายคำในบทเพลงมีความหมายที่น่าสืบค้นและตั้งเป็นข้อคำถาม.. </p><p>            ผมให้นักเรียนวาดภาพเป็นการบ้าน..โดยใช้คำร้องจากบทเพลง..ใกล้รุ่ง..เป็นแนวทางสร้างภาพ..แนวคิดจะเป็นของนักเรียนแต่ละคน..จากนั้น..ผมก็จะให้นักเรียนเขียนเรื่องราวจากภาพ..ต่อไป.. </p><p>            บทเพลงพระราชนิพนธ์..ใกล้รุ่ง..นักเรียนหลายคนเล่นดนตรีได้แล้ว และได้ยินทำนองเพลงอยู่บ่อยๆ..การสอนขับร้อง..จึงไม่น่าจะยาก และผมก็จะสอนการขับร้อง เป็นขั้นตอนสุดท้าย. </p><p>            ในส่วนของนักเรียนชั้น ป.๕ – ๖ ผมใช้บทเพลง..”ยามเย็น” ที่ให้ความรู้สึกเหงานิดๆ แต่ท่วงทำนองเพลงก็น่าสนใจชวนให้ติดตาม เริ่มต้น..ผมจะให้อ่านเนื้อเพลงก่อน ฝึกการเว้นวรรคตอนและสังเกตการใช้คำ หลายคำเป็นคำสัมผัสอักษร..ที่ไพเราะมากๆ </p><p>            การใช้บทเพลง..ยามเย็น..เป็นบทอ่าน เพื่อเชื่อมโยงไปสู่ข้อคำถามให้คิด วิเคราะห์ ผมรู้สึกและสัมผัสได้ถึงความงดงามของภาษา..ธรรมชาติรอบตัว..และความมีชีวิตชีวา ตลอดจน..คุณธรรมที่เป็นสัจจะ..ความจริงของมนุษย์.. </p><p>            ผมจึงมีความสุขและประทับใจตั้งแต่แรกเริ่ม ที่จะนำบทเพลงของพ่อ..มาเป็นสื่อการสอน..การอ่านการเขียน..และต่อไปนี้..นักเรียนจะได้รู้จักและขับร้องเพลงพระราชนิพนธ์อย่างภาคภูมิใจ และสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณ ตลอดจนเข้าถึงพระปรีชาสามารถของพระองค์ท่าน… </p><p>            อีกหลายบทเพลง..ที่ผมเรียงไว้เป็นลำดับ..เพื่อถ่ายทอดให้นักเรียนเห็นภาพและซาบซึ้งในกวีนิพนธ์..ที่ทรงคุณค่าทางภาษาและดนตรี และอาทิตย์อับแสง..ก็จะเป็นบทเพลงต่อไปที่ผมเตรียมไว้แล้ว.. </p><p>            วันนี้..ใกล้รุ่ง จวบจน..ยามเย็น..เพลงของพ่อ ที่ผมมุ่งเน้นในการสอนภาษา..ขับเคลื่อนอย่างเป็นระบบ เพลงใกล้รุ่ง..ถึงแม้จะยังไม่ได้ขับร้อง แต่ภาพลักษณ์ของเพลงที่จะออกมา จะช่วยสร้างจินตนาการให้นักเรียนมิใช่น้อย… </p><p>            ยามเย็น..นักเรียนเริ่มร้องได้แล้ว รู้ทำนองและร้องได้ถูกต้องตรงคีย์ เท่านี้ผมก็รู้สึกภาคภูมิใจ ที่คิดและทำสิ่งใดก็ดูดี มีแรงบันดาลใจให้ไปต่อ..นักเรียนทุกคนก็ให้ความร่วมมือ เหมือนได้รับสิ่งแปลกใหม่ในการเรียนรู้.. </p><p>            ต่อจากนี้..เพลงของพ่อ..จะดังกระหึ่มทุกวัน..นี่คือเรื่องราวสร้างสรรค์ในโรงเรียนขนาดเล็ก..ครับ </p><p>ชยันต์  เพชรศรีจันทร์</p><p> ๒๗  พฤศจิกายน  ๒๕๖๐</p><p> </p><p></p> <p> </p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p>