GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

วรัญญา 21

วันแรกของสัปดาห์

วรัญญา 21

                         ตอนรับวันแรกของสัปดาห์ ค่อนข้างง่วงนอนกว่าทุกๆวันอาจเป็นเพราะต่อเนื่องมาจากเสาร์อาทิตย์ ในวันนี้เหมียวโทรมาขอลาหยุด 1 วันเนื่องจากปวดหัว แต่งานในวันนี้แทบไม่มีอะไรให้ทำเลยค่ะ เพราะพี่ๆในห้องมีประชุมกันอีกแล้ว งานที่หนูได้ทำในวันนี้มีแค่ชิ้นเดียวเองค่ะ คือพิมพ์ปกรายงานการประชุมประจำปีให้กับพี่สมเกรียติค่ะ

                          ส่วนในช่วงบ่ายหนูได้ช่วยพี่นพเลือกรูป D2B เพราะพี่เค้าจะนำมาทำเป็นของขวัญให้กับพี่จันทร์เจ้าหน้าที่บนห้องสำนักงานเลขาขุการกรมอนามัย เนื่องจากพี่เค้าจะเกษียณค่ะ ขอบอกว่าพี่เค้าเป็นแฟนคลับตัวจริงของ D2B เลยนะค่ะ

                          ในวันนี้ยังไม่ได้รับมอบหมายงานอะไรมากนักเนื่องจากพี่ๆในห้องเข้าประชุมกันหมดทั้งช่วงเช้าและบ่ายเลยค่ะ และเห็นพูดเค้าพูดว่าจะมีประชุมต่ออีก 5 วัน ไม่รู้ว่าพวกหนูจะมีงานทำหรือปล่าวในสัปดาห์นี้

                                                                            วรัญญา พันธ์นุเรณู 

                                                                                  กรมอนามัย

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

คำสำคัญ (keywords): วันแรกของสัปดาห์
หมายเลขบันทึก: 63653
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 2
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (2)

สบายดีจัง   ดูแลเพื่อนเหมียวด้วยนะเป็นห่วง   ศุกร์นี้เจอกัน

 

มันไม่เกี่ยวหรอกฟี่ว่าใครจะได้A เพราะงานคนนั้นดูดี  งานเยอะ  แต่มันขึ้นอยู่กับว่าเราได้อะไรบ้างในการไปฝึกงาน  ซึ่งความรู้ทั้งหมดที่เราได้เรียนผ่านมาตลอด 4 ปี มันได้ใช้หมดเลยนะ (สำหรับผม)  และมันก็ขึ้นอยู่กับว่าเราใฝ่หาความรู้แค่ไหน  ถ้าเรามีความรู้ก่อนที่จะไปฝึกงานเยอะ  เราก็ได้เปรียบคนอื่น  และคนในหน่วยงานที่เราไปฝึกงาน  เค้าก็จะไว้ใจเรา  ถ้าเราไปแบบไม่เป็นอะไรเลย  ไม่มีอะไรมาเลย  เค้าไม่มานั่งสอนเราตั้งแต่เริ่มหรอกนะ   งานพวกผมก็มีอย่างที่เขียนบันทึกแหละ  ไม่ได้โม้แม้แต่น้อย  สาเหตุที่งานของผมมีทุกวันเพราะว่า  พวกพี่พี่เค้าเริ่มไว้ใจพวกผม  และพวกผมก็ไม่ทำให้เค้าผิดหวัง  ทำงานทุกอย่างที่ได้รับมอบหมายให้เสร็จตรงเวลา  ความรู้และประสบการณ์มันอยู่กับงานที่ได้ทำเสมอแหละ  ไม่ต้องน้อยใจที่ไม่มีงานดีดีทำ  จงทำงานที่ได้รับมอบหมายไปเรื่อยๆ  และพยายามหาหนังสือมาอ่าน  และสอบบถามจากพี่ๆ เค้าแล้วกันนะ  ผมหวังว่าบันทึกนี้คงจะเป็นแรงบันดาลใจให้พวกเธอได้บ้างก็คงจะดี  และอย่าลืมว่าอย่ารอให้งานเข้ามาหา  ให้เราเข้าไปหางานเอง  จำไว้