ห่วงใยนะ ลูกศิษย์

วันที่ 27 พย.2549 เมื่อสัปดาห์ที่แล้ว นักศึกษาปี 4/4 เข้ามาหา พร้อมกระดาษแผ่นน้อยที่ความว่า “จะลาจาก จรสู่ ดินแดนเกิด จะลาครูผู้ประเสริฐประสาทผล ก่อนจะไกล ขอครูช่วย อวยกมล ฝากระลึกให้ได้ยล เมื่อจากจร”

เราก็ใจหายนะ รุ่นแล้ว รุ่นเล่าที่ขึ้นฝั่งบางคนยังคงดี ดียิ่งๆขึ้น บางคนก็น่าเป็นห่วง แล้วแต่จะได้อะไรมาหล่อหลอมต่อ จากใจครูจริงๆ…… “เสียงใสใส ใครส่งผ่าน ม่านความคิด หันมาพบมวลหมู่ศิษย์ ครูเคยสอน เอื้อนเอ่ยคำอำลา ถึงคราจร ได้นึกย้อนวันแรกมาหาค่าตน สู้ถักทอ ต่อฝัน ผ่านฟ้าขาว ไปเป็นดาวส่องกระจ่าง กลางเวหน ให้ประชา ได้ชมชื่น รื่นกมล ช่างน่ายลงามสง่า ล้ำค่านัก ก็..คือความภูมิใจ อยู่ในอก เลือกพระปก อยู่ใกล้ไกล ใครรู้จัก เมื่อคนพบ จงชื่นชอบ มอบความรัก ต่างทายทัก ลือเลื่อง เหลืองจันท์งาม”