บางครั้งเราก็มองข้ามสิ่งเล็ก ๆ น้อย ๆ ไป เพียงเพราะใช้เวลาสั้น ๆ ในการตัดสินสิ่งนั้นว่า ไร้สาระ

หลายวันก่อนเพื่อนคนหนึ่งถามฉันว่า ทำไมต้องมียางลบอยู่บนหัวดินสอ ฉันไม่ได้ให้ความสนใจหรือใส่ใจกับคำถามนั้นสักเท่าไหร่ เพียงแค่รู้สึกว่า คำถามนี้ไม่มีสาระอะไรเลย แต่ก็อดไม่ได้ที่จะตอบเล่น ๆ ไปว่า ก็คงความสะดวกมั้ง หรือไม่ก็ช่วยให้คนขี้ลืมที่ชอบวางยางลบไม่เป็นที่เป็นทางได้มียางลบใช่มั้ย

เพื่อนของฉันก็อมยิ้ม ก่อนที่จะตอบฉัน สั้น ๆ ว่า ผิด

อ้าวงั้นเพราะอะไรล่ะ ? “ ฉันอดที่จะถามต่อไม่ได้

ก็เพราะว่า คนเราสามารถทำผิดกันได้

………………..
ฉันนิ่งไปครู่หนึ่ง หลังจากที่ได้ยินคำตอบ และปล่อยให้เจ้าของคำถามเดินจากไป โดยที่ไม่ได้อธิบายอะไรมากไปกว่าคำตอบสั้น ๆ ของเขาเท่านั้น คำถามของเพื่อนที่ฉันเคยมองว่ามันไร้สาระ กลับทำให้ฉันได้เก็บมาคิดแทบทุกขณะที่สมองว่าง เย็นวันนั้นฉันหยิบโทรศัพท์เขียนข้อความส่งถึงเพื่อนด้วยประโยคซ้ำ ๆ กัน
ทำไมต้องมียางลบอยู่บนหัวดินสอ


เพราะคนเราสามารถทำผิดกันได้

แต่จงจำไว้ว่าเราไม่ควรใช้ยางลบดินสอให้หมดก่อนดินสอ เพราะนั่นอาจหมายความว่า เรากำลังทำผิด ซ้ำ ๆ จนความผิดนั้นอาจสายเกินแก้

ฉันเองยังไม่รู้เหมือนกันว่า สิ่งที่คิดต่อจากเพื่อนนั้นมันจะถูกต้องหรือไม่ และสิ่งที่ฉันสื่อให้อ่านนี้จะทำให้เข้าใจในสิ่งที่ฉันต้องการจะบอกหรือเปล่า จะเข้าใจหรือไม่เข้าใจนั่นไม่ใช่สิ่งที่ฉันต้องการมากสักเท่าไหร่ แต่สิ่งที่ฉันอยากได้รับคือ เพื่อนของฉันจะคิดต่อจากความคิดของฉันอย่างไร และลึก ๆ ฉันก็แค่หวังว่า เพื่อนของฉันคงกล้าเผชิญหน้ากับความผิดพลาดและไม่ประมาทในการใช้ชีวิตและยอมรับการกระทำของตนเอง เพียงแค่นั้นฉันก็หมดห่วง และเพื่อน ๆ ที่ได้อ่านแล้วคิดอย่างไรกันบ้างครับว่า ทำไมต้องมียางลบอยู่บนหัวดินสอ