ตอนที่ 10 ทัศนะศึกษาชดเชยความเป็นเด็ก

ตอนที่ 10 ศึกษาชดเชยความเป็นเด็ก

         

           ท่านเจ้าคุณพระวิเทศวิสุทธิคุณเป็นเจ้าอาวาสวัดปากน้ำอเมริกา เมืองเดตัลรัฐโอไฮโอเป็นพระธรรมทูตไทยที่มาจากอำเภอราษีไศลเป็นพระที่มีความเมตตาอัทธยาศรัยดี ท่านจัดที่พักให้ตรงเรือนรับรองของเจ้าประคุณสมเด็จพระมหารัชมังคลาจารย์ สนทนาถามสาระทุกข์กันตามควรแก่สมณะรูปท่านก็กลับห้องภาวนาทำกิจของท่าน.      

          รุ่งเช้าท่านนิมนต์ฉันภัตราหารมีข้าวต้มหมูกรอบผลไม้มีส้มเขียวหวานและข้าวเหนียวมะม่วงจากนั้นท่านยังเมตตาให้โยมที่มาทำบุญถวายปัจจัยสี่สิบดอลและยังมอบหมายให้พระมหาธีรวุฒิ(อ.เค)นำพวกเราไปชมพิพิธภัณธ์พี่น้องตระกูลไรผู้คิดค้นประดิษฐ์เครื่องบินที่ได้ใช้ในปัจจุบัน 

            เราเข้าไปดูพัฒนาการครั้งแรกของเครื่องร่อนในใจก็แผ่เมตตาจิตให้ผู้มีคุณแก่ชาวโลก ท่านพาชมไปเรื่อยๆจนพัฒนาการมาเป็นเครื่องบินรบสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง มาสู่สงครามบูรพา จนถึงสงครามเย็นและพัฒนาการด้านจรวจแลมาปิดท้ายด้วยเครื่องบินประธานาธิบดีจอร์นเอฟแคนนาดี

            เราสังเกตเห็นพวกเด็กนักเรียนมาชมเป็นคณะและสนใจสอบถามมัคคุเทศก์ อดชื่นชมไม่ได้เมืองไทยมีงบศึกษาดูงานเยอะมากเวลาไปดูงานก็พัทยาบ้างหัวหินบ้างน้ำตกบ้างเด็กได้ชมธรรมชาติแต่พัฒนาการด้านสมองต่ำ.      

           อย่าไปว่าเด็กเลยนะถ้าเด็กได้มาดูพิพิธภัณฑ์อย่างนี้เขาอาจจะขอเครื่องบินที่จอดทิ้งไว้แถวอู่ตะเภาเป็นสิบๆเครื่องไปต่อยอดทางความคิดก็ได้ใครจะรู้อาจารย์เคให้ความรู้แก่พวกเรามากและที่สำคัญผังการเดินชมสถานที่ร้านขายของฝากจะวกมาออกที่เดิมคือร้านขายของฝากแล้วเงินไม่ออกจากกระเป๋านักท่องเที่ยวมันจะไปใหน..พิพิธภัณฑ์ทุ่งกุลาเราจะเกิดหรือเปล่าอ.ดร.อำคาหาป่องทางด้วยเด้อ

อ.ขาว

2/5/60

12.14 น.


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึก..คนทุ่งกุลาเหยียบเมกา



ความเห็น (0)