ตอนที่ 9 คิดอย่างคนรับผิดชอบ
รถวิ่งผ่านท้องทุ่งมลรัฐilliniosเห็นดอกผักกาดเหลืองบานสะพลั่งในทุ่งน่าเก็บมาลวกจิ้มน้ำพริกมาก อาจารย์นิคมบอกว่าเขาไม่กินหรอก มีแต่คนไทยอีสานที่เก็บไปกินกัน มีครั้งหนึ่งโยมคนไทยอีสานมาได้แฟนทหารฝลั่งแกนั่งรถผ่านเห็นดอกผักกาดเลยให้แฟนหยุดและเก็บเอาจำนวนมาก สามีไม่ว่าอะไรนึกว่าเมียชอบดอกไม้ เมื่อเขาไปถึงบ้านก็ลงมือล้างและลวกด้วยน้ำร้อนแลเวลาลงมือทำน้ำพริก นึ่งข้าวเหนียว
สามีเห็นแฟนทำกับข้าวรุ่งเช้าเขากล่าวคำขอโทษภรรยาที่ไม่ดูแลปล่อยให้ภรรยากินแบบอดอยาก เขาจึงพาเธอไปชื้อเสื้อผ้าใหม่และพาเข้าร้านอหารที่หรู บอกให้เธอสั่งเต็มที่ชดเชยช่วงเวลาที่เขาไม่มีเวลาดูแล...
ดูวิธีคิดของคนฝลั่งแล้วอดชื่นชมไม่ได้จริงแล้วโยมเขาคิดถึงบรรยากาศแบบอีสานทานง่ายๆเขาบอกว่านี่เธออาหารฝลั่งพวกนี้ฉันทานไม่เป็นฉันชอบอาหารแบบพื้นบ้านของฉัน..มีสักกี่คนหนอที่ให้ความรู้สึกดีๆกับภรรยาที่บ้านในฐานะชาวพุทธที่ต้องให้เกียรติภรรยาของตน..น่าคิดเนอะรถยังวิ่งไปเรื่อยๆ
อ.ขาว
1/5/60
4.30 น.
