เมื่อเธอเลือกชีวิตชีวิตเลือกเธอ
เมื่อเธอเลือกอิสรภาพอิสรภาพเลือกเธอ
เมื่อใจของเธอหันเข้าหาตัวมันเอง
ใจก็หันเข้าหาความจริงแท้
ไม่มีสิ่งใดที่เธอหาพบในชีวิต
เทียบเคียงได้กับใจที่เป็นอิสระ
นี่คือธรรมชาติเดิมแท้ของเธอ
&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&
ฉันพูดกับเธอ
เธอซึ่งเป็นธรรมชาติเดิมแท้
มันไม่กลัวชีวิต
มันไม่กลัวความตาย
มันไม่มีความกลัว
มันแค่มีอยู่เป็นอยู่
เพียงเท่านั้น
&&&&&&&&&&&&&&&&&
สิ่งยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก
ซุกซ่อนอยู่ภายในเธอ
ไม่มีอะไรในโลก
จะเปรียบได้กับ
ใจซึ่งตื่นขึ้นพบความจริงแท้
นั้นคือจิตวิญญาณบริสุทธิ์แห่งการดำรงอยู่
&&&&&&&&&&&&&&&&&
เธอคือความไม่ใช่ตัวตน
ซึ่งกำลังเห็นผิดว่ามีตัวตน
ร่างกายคือสิ่งหนึ่งสิ่งใด
แต่ถ้าไม่มีใจ
ก็จะเห็นร่างกายไม่ได้
และถ้าไม่มีธรรมชาติรู้
ก็จะเห็นใจไม่ได้
และถ้าไม่มีธรรมชาติเดิมแท้
ก็จะเห็นธรรมชาติรู้ไม่ได้
ให้ระลึกเช่นนี้เสมอๆ
&&&&&&&&&&&&&&&&&
เมื่อเธอได้พบ “ที่นี่” ซึ่งอยู่เหนือสถานที่ใดๆ
และได้พบ “เดี๋ยวนี้” ซึ่งอยู่เหนือกาลเวลา
เมื่อนั้นเธอจะสิ้นความสงสัย
ในอิสระไม่มีที่สิ้นสุดของเธอ
&&&&&&&&&&&&&&&&&
เมื่อเมฆดำแห่งตัวกูจางหายไป
สิ่งที่เผยออกมาจะให้แสงสว่างแก่โลก
&&&&&&&&&&&&&&&&&
เราทำการฝึกจิตแบบต่างๆ
เพื่อเข้าถึงสิ่งหนึ่งที่ไม่มีแม้ความพยายาม
โดยไม่ได้คำนึงถึงความจริงว่า
เราเป็นสิ่งที่เราค้นหาอยู่แล้ว
ทำไมจึงเป็นอย่างนี้
ใจมีความสุขที่จะได้สร้างเส้นทางที่มันคิดขึ้นมาเอง
เส้นทางที่เราเชื่อว่าต้องเดินไป
แต่มันจะเข้าใกล้ธรรมชาติเดิมได้อย่างไร
ในธรรมชาติเดิมไม่มีระยะทาง
และมันก็อยู่ที่นี่อยู่แล้ว
&&&&&&&&&&&&&&&&&
จำไว้ว่า
เธอคือสิ่งไร้การเปลี่ยนแปลง
ที่ปรากฎในรูปของสิ่งที่เปลี่ยนแปลง
การเปลี่ยนแปลงเราสามารถรับรู้ได้
เพราะมันเป็นสิ่งชั่วคราว
และขึ้นอยู่กับเวลา
เธอไม่สามารถรับรู้ถึงตัวเธอที่แท้จริง
ในลักษณะของสิ่งถูกรู้
เธอแค่เป็น "นั่น"
และเป็นอยู่แล้วเสมอมา
&&&&&&&&&&&&&&&&&
ถ้าพระเจ้าอยากแสดงตนในลักษณะของสิ่งหนึ่ง
ท่านมีรูปร่างหน้าตาอย่างไร
ท่านมีรูปร่างหน้าตาเหมือนเธอ
ในขณะที่เธอปราศจากตัวตน
&&&&&&&&&&&&&&&&&
ทุกความคิด ทุกความรู้สึก
เป็นแค่นักท่องเที่ยว
และฉันไม่ใช่โรงแรม
ให้มันผ่านมา และให้มันผ่านไป
&&&&&&&&&&&&&&&&&
อย่าพยายามเป็นพุทธะ
เป็นธรรมชาติเดิมของเธอ
นั่นคือพุทธะ
&&&&&&&&&&&&&&&&&
ทันทีที่เธอเข้าไปเพลินกับอาการของใจ
เพลินกับความคิด อารมณ์ความรู้สึก
หรือกับอาการใดๆที่เกิดขึ้นภายในที่ว่างแห่งธรรมชาติรู้
เธอกำลังเปิดประตูรับเพื่อนเลวเข้าเสียแล้ว
&&&&&&&&&&&&&&&&&
ถัาเธอรู้สึกอึดอัดขัดข้อง
มันเป็นแค่อาการของใจ
ถ้าเธอรู้สึกอิสระโปร่งเบา
มันเป็นแค่อาการของใจ
อย่าปล่อยให้อาการของใจเป็นสิ่งตัดสิน
ว่าวันนี้เป็นวันที่แย่หรือวันที่ดี
ให้อยู่กับปัจจุบันขณะอย่างเปิดกว้าง
เป็นเหมือนที่ว่างกว้างใหญ่
มันไม่เคยแก่
มันไม่มีอารมณ์ความรู้สึก
มันไม่มีความคิดเห็นหรือความชอบ
ไม่ว่าอะไรเกิดขึ้น
มันแค่มองดูอย่างเงียบเชียบ
ยอมรับว่าทุกวันที่คือวันที่ดีที่สุดของเธอ
เธอพร้อมที่จะเป็นเช่นนี้หรือเปล่า
&&&&&&&&&&&&&&&&&
ปัญหาชีวิต เป็นสิ่งผลักดันให้ผู้มีปัญญา
ได้ค้นพบธรรมชาติเดิมแท้ของตน
&&&&&&&&&&&&&&&&&