​ ‘ชุมชนหูยาน’ ร่วมสร้างบ้านให้น่าอยู่สู่การเป็น “ชุมชนจัดการตนเอง”

‘ชุมชนหูยาน’ ร่วมสร้างบ้านให้น่าอยู่สู่การเป็น “ชุมชนจัดการตนเอง”

เลี้ยงผึ้ง-ปลูกผักปลอดสาร สร้าง “วิสาหกิจชุมชน” เพื่อสุขภาวะที่ยั่งยืน

สำนักสร้างสรรค์โอกาสและนวัตกรรม สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.) ร่วมกับ ชุมชนบ้านหูยาน หมู่ที่ 8 ตำบลนาท่อม อำเภอเมือง จังหวัดพัทลุง ดำเนินโครงการ “ชุมชนหูยาน บ้านน่าอยู่สู่การจัดการตนเอง” เพื่อแก้ปัญหาสารเคมีตกค้างจากการทำการเกษตรที่ส่งผลต่อสุขภาพ และต่อยอดขยายผลจากการเป็นชุมชนต้นแบบการปลูกผักปลอดสารพิษไปสู่การพัฒนากิจกรรมต่างๆ เพื่อขับเคลื่อนไปสู่การเป็นชุมชนจัดการตนเองที่มีเป้าหมายในการสร้างสุขภาวะที่ยั่งยืน

สุมาลี ศรีโดน สมาชิกสภาเทศบาลนาท่อม เผยว่านอกจากการปลูกผักปลอดสารพิษแล้วเพื่อช่วยลดรายจ่ายของครัวเรือน และแก้ปัญหาที่ต้นเหตุของสารเคมีตกค้างในร่างกายได้จนประสบความสำเร็จแล้ว ชุมชนแห่งนี้ยังได้ขายผลการดำเนินงานไปสู่ การพัฒนากิจกรรมเชิงสุขภาพอื่นๆด้วย เช่น การปั่นจักรยาน ออกกำลังกายในหมู่บ้านทุกวันอาทิตย์ ซึ่งมีผู้นำชุมชน เยาวชนเข้าร่วมกิจกรรมอยู่เสมอ

“เรามีกิจกรรมต่อเนื่องจากการปลูกผัก มีการรวมกลุ่มนำผักไปขายที่ตลาดสีเขียวในตัวเมืองทุกวันจันทร์และวันศุกร์ และขายในหมู่บ้านเดือนละ 2 ครั้ง ขณะเดียวกันก็เริ่มดำเนินการวิสาหกิจชุมชนแปรรูปพืชผักสมุนไพร ทำเครื่องแกง น้ำยาซักผ้า ยาสระผม สบู่ โลชั่น ออกจำหน่ายนำรายได้มาหมุนเวียนเป็นทุนในการดำเนินงานต่อไป ซึ่งเมื่อคนในชุมชนหูยานได้เปลี่ยนมาปลูกพืชปลอดสารพิษ ก็ทำให้สภาพแวดล้อมต่างๆ ดีขึ้น ชุมชนจึงได้นำผึ้งมาเลี้ยงในพื้นที่เดียวกันกับพื้นทีปลูกพืชผักสวนครัว ซึ่งเป็นนวัตกรรมของชุมชนแห่งนี้ ที่ใช้ผึ้งเป็นเครื่องมือชี้วัดความอุดมสมบูรณ์และความปลอดภัยจากสารเคมีต่างๆ เนื่องจากผึ้งจะมีการตอบสนองไวต่อสารเคมี และอาศัยอยู่ในสภาพแวดล้อมที่ปลอดภัย ดังนั้นหากมีการใช้สารเคมีและยาฆ่าแมลงจะไม่สามารถเลี้ยงผึ้งได้เลย”

กิจกรรมต่างๆ ที่เกิดขึ้นในชุมชนหูยาน ได้สร้างความเปลี่ยนแปลงให้เกิดขึ้นอย่างเห็นได้ชัด จากการหันมาปลูกผักแบบอินทรีย์ โดยมีผึ้งโพรงที่เลี้ยงไว้เป็นเครื่องมือตรวจสอบควบคุมและกำกับไม่ให้มีการใช้สารเคมีในชุมชน ขณะเดียวกันก็ต่อยอดจากผลิตผลที่เหลือ สร้างช่องทางตลาดสีเขียวรองรับผลผลิตที่ได้ เกิดกลุ่มวิสาหกิจแปรรูปอาหาร สร้างรายได้ สร้างระบบเศรษฐกิจ และสร้างความสุขที่ยั่งยืนให้เกิดขึ้นในชุมชน.

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน แม่นักเล่า



ความเห็น (0)