การบริหารความแตกต่างของการเขียนบันทึกใน Keep in mind by bon

อะไรก็เป็นวัตถุดิบได้ทั้งนั้น

การบริหาร + การเขียน ไปด้วยกันได้ด้วยหรือนี่..

ลองคลิกๆดูจากบันทึกต่างๆใน บล็อกแห่งนี้ Keep in Mind by bon ละกันครับ

เมื่อ เกิดความคิดแว็บหนึ่ง ไม่ว่าจะปิ๊งขึ้นมา ในช่วงเวลาที่นึกออกนั้น รีบจดบันทึกไว้ เขียนร่างแนวความคิดไว้ ไม่ว่าช่วงเวลานั้น จะเป็นเวลาว่าง, ก่อนนอน, ช่วงเช้าๆ หรือในเวลาทำงาน, ปิ๊งอะไรขึ้นมา ก็หยิบมาเขียนร่างแนวคิดเก็บไว้ เท่าที่นึกออกในเวลานั้น

นี่คือจุดเริ่มต้นของการบริหารความแตกต่างของการเขียนบันทึกของนายบอนนะครับ เพราะเป็นการสะสมวัตถุดิบในการเขียนนั่นเอง

ซึ่ง วัตถุดิบก็ไม่ได้ไปแสวงหาที่ไหนให้ลำบาก อะไรก็เป็นวัตถุดิบได้ทั้งนั้น เวลาที่เดินทาง ขึ้นรถโดยสาร ก็หยิบเรื่องบนรถโดยสารมาบันทึก , นั่งคุยกับเพื่อนในประเด็นที่น่าสนใจ ก็เอาเรื่องนั้นแหละมาเขียนบันทึก ฯลฯ

สะสม ไปเรื่อยๆ ก็จะได้ประเด็นหลากหลาย ทีนี้ก็ง่ายสิครับ ในการที่จะเลือกเรื่องที่สะสมไว้มาเขียนบันทึกใน gotoknow ไม่ต้องคิดให้ปวดสมองให้วุ่นวาย เพราะคิดไว้ตั้งหลายเรื่องแล้ว โดยดูจากที่เขียนร่างไว้ ซึ่งอาจจะเอาเรื่องที่บันทึกไว้นั่นแหละมาเขียน หรือดูจากที่เขียนร่างไว้แล้ว อาจจะเกิดความคิดใหม่ เขียนเรื่องใหม่ได้ทันที หรือไม่ก็อาจจะหยิบจากเรื่องที่ร่างๆเอาไว้ เอามาผสมกัน เป็นเรื่องใหม่ ที่ให้แง่คิด มุมมองที่น่าอ่านยิ่งขึ้น

ในบางวัน นายบอนอาจจะมีบันทึก 3 บันทึกบ้าง 5 บันทึกบ้าง บางวันก็โผล่มา 7 บันทึก เพราะเทคนิคอันนี้นี่เอง

การ ที่เขียนร่างสะสมไว้ เป็นเทคนิคที่สำคัญในการบริหารความแตกต่าง เท่ากับเราได้คิดถึง 2 ครั้ง ครั้งแรกก็ตรงที่เขียนร่าง และครั้งที่ 2 ก็ตอนที่เขียนบันทึกลง gotoknow นี่เอง


สามารถต่อยอดความคิด เติมเข้าไป จากที่ปิ๊งในตอนแรกที่คิดได้

เมื่อ มีวัตถุดิบสะสมไว้คราวนี้ ก็สนุกครับ จะเอาประเด็นไหนเขียนก่อน หลัง ซึ่งดูตามเวลาว่างที่สามารถเขียนได้ จากประเด็นที่เขียนร่างไว้แล้ว ทำให้นายบอนประหยัดเวลาในการคิด การเขียนลงได้ตั้งเยอะ ไม่ต้องมานั่งคิดประเด็นใหม่ ก็เราคิดไว้แล้วนี่นา ในตอนร่าง ว่า จะเขียนในเนื้อหาประมาณไหน ตอนเขียนใน gotoknow ก็เขียนไปตามนั้น ประหยัดเวลาเข้าไปอีก

* * ปิดท้ายดูว่า ลองมาดูร่างของ บันทึกชิ้นนี้ ชิ้นที่กำลังอ่านอยู่นี่แหละ ว่า นายบอนเขียนร่างยังไงในเวลาที่ปิ๊ง หรือความคิดแว็บขึ้นมา ในเวลาสั้นๆ ไม่ถึงนาที จนเขียนข้อความมาถึง ณ บรรทัดนี้…

.

…..
…….

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

คิด -> ปิ๊ง -> เขียนหัวข้อทิ้งไว้ตอนนึกออก -> ร่าง -> เวลาว่าง, ก่อนนอน,ตอนเช้า -> สะสมวัตถุดิบ -> เลือกมาเขียน -> เน้นอีกครั้ง -> ขยายความ -> คิด 2 ครั้ง -> เติมความลุ่มลึก -> สะสมเรื่อยๆ -> เลือกมาเขียน -> ตั้งชื่อว่า - บริหารความแตกต่าง -> ปิดท้าย -> โชว์ร่าง !!!!


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน keep in mind by bon

คำสำคัญ (Tags)#การเขียน#แลกเปลี่ยนเรียนรู้#มุมมอง#ระหว่างทาง#การบริหารความแตกต่าง

หมายเลขบันทึก: 63084, เขียน: 25 Nov 2006 @ 13:30 (), แก้ไข: 11 Feb 2012 @ 16:30 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 9, อ่าน: คลิก


ความเห็น (9)

  • คุณบอนบอกว่า  เห็นอะไร  คุยกับใคร  ก็หยิบยกมาเป็นประเด็นในการเขียนบันทึก 
  • คุณบอนลืมไปว่า  มองเห็นหน้าครูอ้อนยียวนกวนใจมาก  เลยต้องเขียนบันทึกด้วย 
  • ยี้ยี้  ลืมกันได้  โป้ง
  • กะลังสงสัยอยู่ว่าทำไมช่างเป็นคนที่ขยันบันทึกได้ บันทึกดี พอเจอบันทึกนี้เลย....อ๋อ...เหรอและยกนิ้วโป้งให้...เยี่ยมมากครับ

 ///

  • แต่กับตนเองคงทำยาก..เพราะไม่ชอบเขียนง่ะ ชอบคิดไป พิมพ์ไป เฮ้อ ..แค่วันละ 1 บันทึกก็แทบตาย....นะยายตึ่งโป๊ะ...
ครูอ้อยครับ
ไม่ได้อยากจดจำเลย อยากจำแต่ลูกสาวครูอ้อยมากกว่า

พี่เล็กครับ
นี่ขนาดพี่เล็กไม่ชอบขีดเขียนนะเนี่ย ยังมีบันทึกเด็ดๆมาให้อ่านอยู่เรื่อยๆเลย

  • เป็นวิธีการที่ดีครับ นายบอน
  • แต่ผมค่อนข้างถนัดไปในทางเดียวกับคุณศุภลักษณ์ คือนั่งจิ้มไปบนหน้าจอเลย วันหลังคงต้องยืมใช้เทคนิคของนายบอนบ้างแล้วครับ

คุณบอน

แล้วเราจะกำจัดความขี้เกียจได้ไง

บอกวิธีของคุณบอนด้วย

เพราะเราขี้เกียจจริง ๆ

ไม่ขยันเหมือนหลาย ๆ ๆ ๆ ๆ ท่าน

เทคนิคนั้น เป็นสิ่งที่หลายคนค้นพบครับ เทคนิคของคนหนึ่ง อาจจะไม่เหมาะกับคนอื่นก็ย่อมได้

พี่อ๊อบครับ ความขี้เกียจคือข้ออ้างเฉยๆ
สิ่งที่สามารถลงมือทำได้ด้วยความเคยชิน เราจะทำโดย
อัตโนมัติครับ


อย่างเวลาที่พี่อ๊อบเห็นหน้าตาของพี่อ๊อบเอง ดูไม่ค่อยดี พี่อ๊อบคงไม่รีรอที่จะทำให้หน้าตาน่ามองดังเดิม

หรือเมื่อตื่นนอนตอนเช้า ก็จะต้องทำภาระกิจส่วนตัวในห้องน้ำ โดยอัตโนมัติ แม้ว่า บางวันอาจจะตื่นสายบ้าง
แต่เมื่อลุกขึ้นมาก็ต้องทำครับ

เวลาเห็นgotoknow นายบอนก็เคยชินแบบนั้น
  • อืม....ขอบคุณหลายครับ
  • จะพยายามตั้งเป้าหมายในสิ่งที่จะทำต่อไปครับ
  • ตอนนี้มีเป้าหมายเรื่องงาน
  • ตอนนี้มีเป้าหมายเรื่องวิ่ง
  • ต่อไปคงต้องมีเป้าหมายเรื่องการเขียน blog เพื่อ ลปรร ครับ

  • ขอบคุณอีกครั้งครับ

แหม พี่อ๊อบ เวลาของแต่ละคนว่างไม่เท่ากันด้วยนาครับ

พี่อ๊อบมีงานเยอะกว่า หนักกว่า ปวดหัวมากกว่านายบอน ก็เลยเขียนบันทึกได้น้อย

แต่พี่อ๊อบก็ชดเชยโดยการ ลปรร ในแบบพี่อ๊อบถนัด คือ เขียนความเห็นในหลายๆบล็อกนั่นเอง



วันนี้ไม่รู้จะบอกใคร

Good nite ครับคุณบอน

เอ....พรุ่งนี้จะเป็นไงเนี่ย