๔๔..ความรู้สึกที่เบิกบาน..ในการทำงานที่เป็นบุญเป็นกุศล..

วันนี้เธอได้ทำหน้าที่ที่สมบูรณ์แบบ หน้าที่ของลูก..ที่น่ายกย่องในความกตัญญู และการเป็นแม่ที่ดีของลูก ที่ส่งลูกเรียนทั้งทางโลกและทางธรรม นำความเจริญและสร้างภูมิคุ้มกันให้ลูกอยู่เสมอ..

วันนี้..ไปงานทำบุญที่บ้านของเพื่อน..เป็นงานบุญเลี้ยงพระเพล..เนื่องในโอกาสครบรอบวันถึงแก่กรรมของคุณพ่อ..ซึ่งลูกหลานจะทำบุญให้ทุกปี...

ผมออกจากบ้านตั้งแต่เช้า..ขับรถไปเรื่อยๆ ไม่รีบร้อน จริงๆ คือยังไม่ชินกับรถซีวีค..คันใหม่ ที่เพิ่งขับได้ไม่ถึงสองเดือนและ ยังไม่เคยขับเข้ากรุงเทพฯ

ขับไกลสุดก็แค่เขตพื้นที่ อ.บ่อพลอย..วันนี้..ขับไปบางรักใหญ่ อ.บางบัวทอง รู้สึกขับสบายไร้กังวล รถจะเร็วและแรงแค่ไหน ผมก็ขับแค่ ๘๐ – ๙๐ กม/ชั่วโมงเท่านั้น...

พอไปถึงบ้านงาน..ผมนำเงินใส่ซองช่วยทำบุญก่อน จากนั้น..ก็ช่วยบรรดาแม่ครัว..ที่ประกอบด้วย..ลุงป้าน้าอาย่ายายและลูกหลาน ตลอดจนเพื่อนบ้านมาช่วยเตรียมภัตตาหารคาวหวาน..

กับข้าว..ที่ทำมาเป็นหม้อใหญ่..แบบบ้านๆ ตักใส่ถ้วยวางในสำรับ สำหรับไหว้เจ้าที่เจ้าทาง ตามด้วย..สำรับพระพุทธ และอาหารของพ่อผู้ล่วงลับ ผมเห็นถาดอาหารของพ่อ..มีผัดเผ็ดปลาไหลด้วย..ลูกหลานบอกว่าของโปรดของพ่อ..

ช่วงที่เตรียมอาหารคาวหวานและผลไม้..เป็นช่วงที่ช่วยกันคนละไม้คนละมือ หยิบจับตักวางดูพิถีพิถัน เป็นระเบียบเรียบร้อย..ชาวพุทธเราถือว่า การทำบุญอุทิศส่วนกุศลเป็นเรื่องใหญ่ และภัตตาหารถวายพระเป็นเรื่องสำคัญ ต้องทำอย่างตั้งใจ..และให้สะอาด สวยงาม..

๑๐.๓๐ น.พระคุณเจ้ามาถึง รวม ๑๐ รูป..เจริญพระพุทธมนต์เสร็จสรรพ ผมก็ช่วยยกสำรับ เริ่มจากอาหารคาวก่อน เมื่อพระคุณเจ้าฉันแล้ว..ก็ยกสำรับกลับเข้าครัว ของหวานและผลไม้..ก็ถูกส่งต่อกันไป ยังอาสนะของพระคุณเจ้า..

ผมสังเกตการฉันภัตตาหารของพระคุณเจ้า..พบว่า..ส่วนใหญ่จะฉันน้ำพริกปลาทูผักจิ้ม..ส่วนพระหนุ่มๆ..ชอบฉันทุเรียน พระคุณเจ้าที่สูงอายุ จะไม่ชอบทุเรียน ไม่ชอบขนมหวาน จะฉันแต่ส้มกับลิ้นจี่

งานนี้..ผมเก็บรายละเอียดได้เยอะ เพราะผมเป็นคนถ่ายภาพเอง..ช่วงไหนที่ไม่ได้ถ่ายทำ ก็จะช่วยหยิบฉวย จึงพบภาพประทับใจ..ที่เห็นลูกหลานบ้านนี้ ช่วยเหลืองานของพ่อแม่เป็นอย่างดี ไม่มีใครวางเฉย

เขาถึงพูดกันว่า..จะดูนิสัยลูกหลานแต่ละบ้านเป็นอย่างไร ก็ดูได้ในงานที่จัดขึ้นของบ้านนั้นๆ..ซึ่งดูได้จนถึง ความรับผิดชอบ ความรักและความอบอุ่น..

พระคุณเจ้ากลับวัดแล้ว..ผมก็ได้เวลาเป็นลูกศิษย์พระ..ลองลิ้มชิมรสชาติอาหารมื้อกลางวัน..ต้องยอมรับเลยว่า..อร่อยมากๆ..

ทานข้าวแล้ว..มีแรง..ก็เลยช่วยเจ้าภาพเก็บโต๊ะเก้าอี้ เก็บถ้วยจานชามช้อนเพื่อนำไปคืนวัด เห็นเพื่อนผมยืนเช็ดถ้วยชามก่อนคืนวัด..แสดงถึง..ความรอบคอบพิถีพิถัน เพราะเท่าที่ผมเห็นมา..เขาจะล้างคว่ำแล้วคืนเลย..

ไหนๆก็เจอเพื่อนแล้ว ได้ข่าวว่าเพื่อนจะบวชลูกชายปีหน้า ผมก็เลยพาไปหาข้อมูลกำหนดการบวชและการเตรียมตัวก่อนอุปสมบท..ที่วัดชลประทานฯปากเกร็ด..

สังเกตสีหน้าของเพื่อน..ที่ทำบุญให้พ่อในช่วงเพลเป็นที่เรียบร้อย บ่าย..ยังได้ไปคุยกับพระคุณเจ้าเรื่องบวชลูกชาย..ก็เท่ากับ..วันนี้เธอได้ทำหน้าที่ที่สมบูรณ์แบบ หน้าที่ของลูก..ที่น่ายกย่องในความกตัญญู และการเป็นแม่ที่ดีของลูก ที่ส่งลูกเรียนทั้งทางโลกและทางธรรม นำความเจริญและสร้างภูมิคุ้มกันให้ลูกอยู่เสมอ..

ผมเห็นแล้วประทับใจ..อย่างน้อย..ผมก็มีเพื่อนที่น่ารักและเป็นคนดีก็แล้วกัน..

ชยันต์ เพชรศรีจันทร์

๒๕ มิถุนายน ๒๕๖๐

















บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ไดอารี่สีแดง



ความเห็น (0)