เชือกสามัคคี

ครั้งหนึ่งมีสองสามีภรรยานั่งเรือบดท่องเที่ยวไปตามแม่น้ำแห่งหนึ่งในฤดูหนาวบังเอิญเรือได้แล่นมาถึงจุดที่น้ำไหลเชี่ยว เนื่องจากเป็นจุดที่อยู่ใกล้หน้าผาที่มีน้ำตก สองสามีภรรยานั้นไม่สามารถพายเรือทวนน้ำขึ้นไปได้ ได้ร้องให้คนบนฝั่งช่วยเหลือ ทุกคนพยายามช่วย บางคนใช้เชือกเส้นยาว ๆ หลาย ๆ เส้นหย่อนลงไปจากราวสะพานที่ทอดข้ามแม่น้ำเพื่อหวังว่าเรือแล่นมาถึงสองสามีภรรยาจะได้จับไว้ และช่วยกันดึงขึ้นมา ซึ่งเหตุการณ์เป็นไปตามคาดหมายไว้แต่สองสามีภรรยาก็มิได้รอดชีวิตจากการจมน้ำ เพราะระหว่างที่สาวเชือกขึ้นมานั้น สองสามีภรรยาได้ปล่อยมือจากเชือกเนื่องจากหมดแรงที่จะจับเชือกไว้ได้ ประกอบกับเป็นฤดูหนาวมือที่จับเชือกอยู่ชาไม่มีแรงที่จะจับเชือกไว้ได้

จากเรื่องนี้เป็นอุทาหรณ์ให้ลูกเสือเห็นว่า หากมีใครสักคนหนึ่งที่มีความรู้ในการผูกเชือก ทำบ่วงที่ปลายเชือกก่อนหย่อนลงไป เมื่อสองสามีภรรยามาถึงแทนที่จะจับเชือก เอามือสอดเข้าไปในบ่วงทั้งสองนั้นก็จะไม่หล่นลงไปจมน้ำตาย ดังนี้ความรู้สักเล็กน้อย ก็อาจมีประโยชน์ในยามคับขันได้

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน นางสาวสรินยา หะยีอับดุเลาะ



ความเห็น (0)