เล่าเรื่องซ้อม : ย้อมแนวคิด

" บันทึกนี้ผมอยากถ่ายทอด เพื่อบอกเล่าเรื่องราวของการเตรียมงานของวงเเคนขอเราก่อนที่ เทา - งามสัมพันธ์จะเริ่มขึ้น การเเสดงของวงเเเคนหรือวงอื่นๆ ล้วนมีการซ้อมเป็นสิ่งสำคัญที่จะพัฒนาศักยภาพของตัวผู้แสดงหรือทีมการเเสดงเพื่อให้ผลงานด้านหน้าเวทีออกมาดี ดังนั้นเเล้วการซ้อมจึงเป็นส่วนสำคัญที่ทำให้งานหรือการเเสดงออกมาดี "

บันทึกนี้ผู้เขียนจึงคิดว่าบันทึกการซ้อมในแต่ละวันน่าจะนำมาเป็นบทเรียนที่ทำให้เห็นถึงคุณค่า ข้อดี ข้อเสียและปัญหาที่เกิดขึ้นนำไปสู่การเรียนรู้ที่จะทำให้เราเติบโตมากยิ่งขึ้น

บันทึกซ้อม

วันที่ ๘ มกราคม ๒๕๖o

วันเวลาผ่านไปเร็วเสมอหลังเสร็จสิ้นภารกิจการสอบคัดเลือกนิสิตโควตาศิลปวัฒนธรรมปี ๒๕๖O ก็เข้าสู่ช่วงเวลาปกติ เช้าเรียน – บ่ายเข้าหอพัก เป็นประจำทุกวัน พี่อาร์มมี่ประธานชมรมวงแคนของเรา ได้แจ้งกำหนดการซ้อม ซึ่งจะเริ่มซ้อมกันในวันที่ ๙ มกราคม พร้อมกับจับฉลากของขวัญปีใหม่ภายในสมาชิกวงแคนของเรา

วันที่ ๙ มกราคม ๒๕๖o

การซ้อมวันแรกยังไม่เข้าที่เข้าทางเท่าไหร่ ชุดการแสดงก็ยังไม่ได้ตกลงกัน ส่วนมากจะเป็นการพูดคุยถึงการเตรียมงานและชุดการแสดงที่เราจะแสดงในเทา – งามสัมพันธ์ ในช่วงท้ายหลังจากการซ้อมก็เข้าสู่บรรยากาศของการจับของขวัญปีใหม่ หลาย ๆ คนก็ต่างดีใจที่ได้แลกเปลี่ยนของขวัญกัน ส่วนผมจับได้กล่องสีเทาใบใหญ่ของพี่มะขาม เสร็จจากกิจกรรมการจับของขวัญ ทรายและแต็กก็ชวนไปกินลาบกันอีกครั้งตามปกติที่มีซ้อม ซึ่งเรามักจะไปกินข้าวเย็นพร้อมกัน

วันที่ ๑o มกราคม ๒๕๖o

วันนี้พี่ๆกองกิจการจะมาหารือกับพวกเราถึงการไปค่ายเทา – งามสัมพันธ์ การพูดคุยไม่คุยไม่ค่อยจะราบรื่นเท่าไหร่ โดยมีพี่ยะเป็นคนดำเนินการประชุมร่วมกับพี่กองกิจท่านอื่นๆ ซึ่งการประชุมครั้งนี้พูดคุยกันถึงการหาคนไปเตรียมค่ายและเข้าร่วมกิจกรรม

การพูดคุยไม่ค่อยเรียบร้อยเท่าไหร่เพราะรู้สึกว่าไม่สามารถจะจับประเด็นได้อย่างจริงจัง อีกทั้งยังมีปัญหาที่ทำให้การประชุมค่อนข้างยืดเยื้อ คือการเดินทางไปเตรียมค่ายต้องไปตั้งแต่วันที่ ๑๘ – ๓๑ มกราคม ๒๕๖o โดยมีความเป็นไปได้ยากมากเพราะวงแคนของเราเป็นนิสิตยังเรียนกันอยู่ หากเดินทางไปเตรียมค่ายตามวันเวลาดังกล่าว แน่นอนว่าเราจะต้องขาดวิชาเรียนไปเกือบครึ่งเดือนเลยทีเดียว แต่ถึงแม้จะมีใบลาการที่จะกลับมาทำความเข้าใจเนื้อหาที่ผ่านไปก็คงเป็นไปได้ยาก

การประชุมครั้งนี้จึงเหมือนยังหาข้อยุติไม่ได้ แต่ก็มีการพูดคุยหาทางออกร่วมกัน คือ วงแคนของเราสามารถเดินทางไปเตรียมงานช่วยกันได้ในวันเสาร์ – อาทิตย์ เพื่อที่จะไม่ได้กระทบต่อการเรียนที่เกิดขึ้น ซึ่งเป็นอีกแนวทางหนึ่งที่ได้พูดคุยร่วมกันก่อนที่จะจบการประชุม

วันที่ ๑๒ มกราคม ๒๕๖o

วันนี้เป็นอีกวันหนึ่งที่น่าลุ้นระทึกอย่างเหลือเชื่อเพราะเป็นวันสัมภาษณ์ นิสิตผู้เข้าร่วมกิจกรรม โดยการคัดเลือกจากแต่ละฝ่ายว่าใครจะได้ไปหรือไม่ได้ไป โดยการสัมภาษณ์จัดขึ้นที่กองกิจการนิสิต ครั้งแรกที่เห็นเพื่อนๆพี่ต่างพูดคุยกันอยู่ในห้องประชุมสาม ของกองกิจการนิสิต บางคนพูดถึงประสบการณ์ที่เคยไปมา บางคนพูดถึงกิจกรรมที่จะเกิดขึ้นในชมรม ส่วนตัวผมเองก็กนั่งเล่นโทรสัพทืรอเวลาก่อนเข้าห้องสัมภาษณ์ เห็นเพื่อนๆพี่ๆหลายคนออกจากห้องสัมภาษณ์ต่างก็บอกเป็นเสียงเดียวกันว่า คถามค่อยข้ายาก และมีบ้างที่เป็นความรู้ทั่วไปของจังหวัดกาฬสินธุ์

การสัมภาษณ์ผ่านไปเร็วมาก พี่ๆเพื่อนๆต่างทยอยกันเข้าไปสัมภาษณ์แต่ละฝ่ายใช้เวลาไม่นานไม่ประมาณ ๒o นาที หลังจากฝ่ายทัศนศึกษาออกมา พี่นัวก็ประกาศว่า”ต่อไปเชิญฝ่ายวิชาการครับ” เห็นหลายคนร้สึกเกร็งนะ แต่สำหรับผมรู้สึกเฉยๆธรรมดามากกว่า

ฝ่ายของเราเดินเข้ามาในห้องสัมภาษณ์ ผู้สัมภาษณ์ฝ่ายของเราก็มี ท่านรองอธิการบดีฝ่ายพัฒนานิสิต พี่พนัส พี่เจี๊ยบ พี่ยะ พี่ปุ๊ พี่นัว การสัมภาษณ์ก็ไม่มีอะไรมากมาย สาวนมากจะเป็นคำถามเกี่ยวกับข้อมูลของมหาวิทยาลัยและจังหวัดที่เรากำลังจะเดินทางไปคือจังหวัดกาฬสินธุ์

ช่วงเวลามันมักผ่านไปเร็วเสมอ ผมใช้เวลาช่วงเย็นของวันส่วนใหญ่ไปกับการซ้อมในแต่ละวัน ซ้อมเสร็จไปกินข้าวแล้วก็เข้าหอพัก

วันที่ ๑๗ - ๑๘ มกราคม ๒๕๖o

ภาพบรรยากาศ : วันเกิดพี่เเทน( นายธรรมวิทย์ สุขโข ) วันที่ ๑๘ มกราคม ๒๕๖O

วันที่ ๒๓ มกราคม ๒๕๖o

วันที่ ๑๙ – ๒๒ มกราคม ๒๕๖o ที่ผ่านมาผมได้ไปสัมมนาที่เชียงใหม่ทั้งสนุกทั้งเหนื่อยทั้งกังวลถึงการซ้อมที่เพื่อน ๆ พี่ ๆ วงแคนกำลังซ้อมกันอยู่ที่มหาวิทยาลัย

หลังกลับจากเชียงใหม่ผมก็ได้มีโอกาสซ้อมอีกวันแต่เวลาที่เหลือซ้อมนี้ไม่นานแล้วต้องเร่งตัวเองให้สามารถร้องกลอนลำมอน้ำชีให้ได้ ซึ่งผมกังวลมากเพราะร้องค่อนข้างที่จะยาก

ดนตรีและนาฏศิลป์หรือการเเสดงอื่นๆ มีการซ้อมเป็นสำคัญในการพัฒนาศักยภาพของตัวผู้แสดงหรือทีมการเเสดงเพื่อให้ผลงานด้านหน้าเวทีออกมาดี ดังนั้นเเล้วการซ้อมจึงเป็นส่วนสำคัญที่ทำให้งานหรือการเเสดงออกมาดี

แต่หากเรามองอีกมุมหนึ่งของกระบวนการสร้างคนโดยมีฐานความคิดในการซ้อม เป็นตัวช่วยในการขัดเกลาและช่วยให้ผู้ฝึกซ้อมได้เรียนรู้ประสบการณ์ตรงรวมถึงประสบการณ์ทางอ้อมในหลายๆอย่าง บันทึกนี้ผมจึงคิดว่าน่าจะมีประโยชน์ในการช่วยวิเคราะห์ปัจจัยในการขัดเกลาตนเอง

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ความทรงจำสัมพันธ์เทางาม



ความเห็น (1)

Thin
IP: xxx.158.166.75
เขียนเมื่อ 

HD