การใช้ยาบ่อยเสี่ยงกระดูกพรุน

การใช้ยาบางชนิดเป็นเวลานาน เป็นตันเหตุให้เกิดภาวะกระดูกพรุนได้ อาทิ ยาลดกรดชนิดที่มีอลูมิเนียม

เป็นส่วนประกอบ เช่น อาลัมมิลล์ ยาที่มีสารกัมมันตภาพรังสี ยากล่อมประสาท ยารักษาต่อมไธรอยด์ เป็นพิษใช้ในกรณีที่ร่างกายผู้ป่วยผลิตฮอร์โมนไทรอยด์มากเกินไป ยาตัวนี้จะเพิ่มระดับแคลเซียมในเลือด โดยดึงแคลเซียมจากกระดูก มาใช้ เมื่อใช้ไประยะยาวจะทำให้กระดูกบาง กล้ามเนื้ออ่อนแรงและสูญเสียเนื้อกระดูกได้

อีกกลุ่มหนึ่ง คือ ยาลดความเครียด ยาชุดหลายประเภท ยามัลเพิล ไมอีโลที่ใช้รักษาโรคมะเร็งของไขกระดูก เมทโทรเทรดเซท

ที่ใช้รักษา มะเร็งและโรคข้อบางชนิด ยาลดการทำงานของฮอร์โมนเพศหญิง ยาออร์ติโซน สำหรัโรคไขข้ออักเสบและโรคหืด ยาเฮปาริน

สำหรับโรคหัวใจและความดันโลหิต แอสไพรินป้องกันเลือดแข็งตัว ยารักษาโรคเอนโดเมททริโอ ยากันชัก ยาเคลือบกระเพาะ และคอเลสไทรามีนเป็นต้น

นอกจากนั้นการรักษาโดยการฉายรังสี หรือให้สารเคมีเป็นอีกสาเหตุ หรือให้สารเคมีเป็นสาเหตุหนึ่งที่เซลล์กระดูกถูกทำลาย นำไปสู่โรคกระดูกพรุน รวมถึงการปลูกถ่ายอวัยวะก็เป็นปัจจัยเสียงอย่างหนึ่ง เพราะในกระบวนการดังกล่าว ต้องใช้ยาไซโคลสพอริน เอ ที่มีสรรพคุณป้องกันการปฏิเสธและไม่ยอมรับของร่างกายต่ออวัยวะที่นำมาปลูก ซึ่งยาพวกนี้ทำให้กระดูกบาง

ดังนั้น หามีความจำเป็น ต้องใช้ยาเหล่านี้เป็นประจำ ก็ต้องหมั่นเติมแคลเซียมให้กับร่างกาย ด้วยการรับประทานอาหารที่อุดมไปด้วยแคลเซียม หมั่นออกกำลังกายเสริมสร้างความแข็งแรงของกระดูก งดพฤติกรรมทำร้ายกระดูกอื่นๆ เช่น สูบบุหรี่ ดื่ม เครื่องดื่มแอลกฮอล์ ดื่มชา กาแฟ วันละหลายๆ แก้ว รวมทั้งดื่มน้ำอัดลม เพื่อลดการทำลายกระดูกลง

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน kmpprep



ความเห็น (0)