สัปดาห์แห่งการป่วยมากค่ะ....วันนี้ต้องสตรองหนักมาก เพราะครูพี่เลี้ยงลา เนื่องจากติดธุระ จากเรื่องของเทื่อวาน ทำให้ครูหลายคนดูไม่สดชื่นเช่นเคย วันนี้เราก็พยายามทำตัวปกติไม่อะไรมาก แต่มันไม่ไหวจริง ๆ ยิ้ม..และก็ใช้คำถามกลาง ๆ “ครู....โอเคมั๊ยค่ะ” ครูส่วนมากยิ้มกว้างมากและตอบกลับมาว่า “พี่ชินแล้ว...น้องอย่าคิดมาก” ในใจเรากลับอยากสวนกลับไปว่า... (หนูไม่คิดมากนะคะ..แค่กลัว) เชื่อว่าทุกอย่างจะดีขึ้นเรื่อย ๆ
คณิตศาสตร์วันนี้กับการเข้าห้อง ICT การเป็นครูนี่ต้องรอบรู้จริง ๆ เนื้อหาวันนี้เป็นเรื่องของการสร้างมุม การสร้างรูปสี่เหลี่ยม และโปรแกรมที่เด็กกำลังใช้เป็นครั้งแรกที่เราได้เห็น เราได้สัมผัสกับมัน และแน่นอนเราต้องพยายามเรียนรู้ให้เร็วขึ้น แทบไม่ทันตั้งตัวเลยกับคำถามที่เด็กถามมา เพราะทุกวันจันทร์ในคาบคณิตศาสตร์เราไม่ได้สอน เพราะชนกับวิชาวิทยาศาสตร์ โชคดีที่โปรแกรมไม่ยากเกินไป ในใบงานก็ชี้แจงละเอียด ย้อนคิดไปถึงที่ว่า แผนการสอนที่ดี..ต้องเป็นแผนการสอนที่คนอื่นมาสอนแทนเราแล้วอ่านเข้าใจ ทุกลำดับขั้นตอนของการสอน วันนี้ก็เช่นกัน ถ้าเกิดใบงานไม่ชัดเจน ไม่ละเอียด เราคงตายแน่นอน เพราะครั้งแรกกับการใช้โปรแกรมนี้ บริบทของโรงเรียนมีผลต่อการเพิ่มประสิทธิภาพของการเรียนมาก ที่นี่มีความพร้อมหลายอย่าง ในการเรียนการสอน ครูมีการประยุกต์หลายบทเรียนเข้ามาเกี่ยวข้อง จากที่เคยอบรม เคยสัมมนา ขอบคุณสำหรับความรู้ใหม่ในวันนี้มากค่ะ
เย็นนี้กับการจัดบอร์ดที่โรงเรียน งานราช งานหลวง แต่เราชอบโมเม้นต์นี้มากนะ การที่เราได้ทำอะไรด้วยกัน ยิ่งเป็นงานที่หนัก ๆ จะทำให้เราเห็นกันชัดเจมากขึ้นโดยเฉพาะในความทรงจำ ^_____^
เป็นบันทึกที่ดี มีสาระ