จากบันทึกของคุณ คนไร้นาม ที่ตั้งประเด็นไว้
ต่อไปนี้คือคำถามสำหรับชาว gotoknow.org

ซึ่งนายบอนได้เขียนความเห็นไว้แล้ว

เพื่อนของนายบอน อ่านเจอ ได้มาให้มุมมองที่น่าคิดมากกว่านั้น

 

คุณไร้นามเขียนมาแบบนี้ มองให้ลึกๆแล้ว ความจริง เพราะเค้าอยากให้มีใครสักคนเขียนชื่นชมยกย่องเค้าบ้าง เหมือนกับจะเรียกร้องว่า ไม่มีใครเลยหรือที่จะชื่นชมเค้ามั่ง

 

เมื่อเปิดดูประวัติของคุณไร้นาม ... โห ไร้ร่องรอย    ไม่ได้ให้ข้อมูลที่ระบุตัวตนจริงๆมากนัก  สมกับชื่อไร้นาม
แล้วจะเรียกอย่างไรดี เป็นชายหรือหญิง จะเรียกอย่างไรจึงจะเหมาะสม และเป็นการให้เกียรติ

โห.. เพื่อนนายบอนคิดได้ไกลถึงขนาดนั้นเชียว

บางที ที่ไม่เขียนรายละเอียด ไม่ใส่รูปของตัวเองในบล็อก  เค้าอาจจะทำไม่เป็นก็ได้ เหมือนกับสมาชิกใหม่หลายท่าน ที่สอบถามว่า แทรกรูปยังไง เพิ่มตรงไหน สมัครอย่างไร ฯลฯ

หรือไม่ เค้าอาจจะจงใจที่จะปกปิดข้อมูลส่วนตัวก็ย่อมได้ เลยไม่เขียนอะไรเข้าไปเลย

แต่ในมุมมองของนายบอน บางที เค้าอาจจะงานยุ่ง จนไม่มีเวลาเขียนรายละเอียดมากกว่า หรืออาจจะเปิดอ่านประวัติของท่านอื่นๆ ซึ่งมีผลงาน ประวัติสวยหรู เมื่อมองดูประวัติข้อมูลของตัวเองแล้ว ธรรมดามากๆ

 

ไม่เขียนข้อมูลส่วนตัวลงไปจะดีกว่า

 

การแสดงความคิดเห็นในเรื่องต่างๆ หลายคนมักจะยึดกรอบ เมื่อเขียนความเห็นไป หลายท่านมักจะคลิกที่ข้อมูลประวัติ เพื่อทำความรู้จักว่า  เรียนจบอะไร ทำงานอะไร ตำแหน่งอะไร เป็นใครมาจากไหน ซึ่งถ้าไปยึดติดกับสิ่งสมมติเหล่านี้ การแสดงความเห็น ก็จะต้องอยู่ในกรอบที่ขีดเอาไว้ แต่ถ้าไม่มีกรอบ เราสามารถแสดงความเห็นได้อย่างเต็มที่ ไม่ต้องให้ใครเอากรอบมาแขวนคอ

อีกมุมหนึ่ง ถ้าคุณไร้นามเขียนบันทึกแล้ว มีคนประทับใจในสำนวน ความคิดของเค้าล่ะ มีคนปลื้มอยากรู้จักตัวจริง อยากเลี้ยงคาราวะด้วยสุราสักจอก..

ก็เค้าเลือกที่จะเป็นคนไร้นาม ก็ไปชื่นชมกับสายลมแสงแดดไปละกัน...

หลายคนเคยตั้งคำถามว่า ทำไมจึงมีคนที่ปกปิดตัวตนใน
gotoknow  ในสังคมเปิด แบบนี้เหมาะสมหรือ

คนที่ปกปิด ไม่เปิดเผย อาจมีอะไรบางอย่างที่ทำให้เขาไม่อยากเปิดเผย

 

ในฤดูหนาว หลายคนชอบออกมายืนรับแดดอุ่นๆยามเช้า แต่มีใครคนหนึ่งไม่ยอมออกมา

- เค้าอาจจะกลัวผิวเสีย กลัวดำ
- เค้าอาจจะนอนตื่นสาย ยังไม่ได้ล้างหน้า แปรงฟัน
- หน้าตายังดูไม่ดี ต้องใช้เวลาแต่งหน้าตาปกปิดร่องรอยซะก่อน
- ถ้าออกมาแล้ว จะเผยสิ่งที่ทำให้คนพบเห็นรู้สึกไม่ดีต่อเขา เผยจุดด้อยให้ชาวโลกรับรู้

เอ้า คิดกันไป

เรื่องเปิดหรือปกปิด เป็นสิทธิส่วนบุคคล จะเปิดหรือปิด ก็เป็นเรื่องของเขา เหมือนสาวๆจะนุ่งสั้น หรือยาว ก็เรื่องของเขา แต่สาวๆนุ่มอะไรมา นายบอนก็มองทั้งนั้น 555555

เรื่องของคุณไร้นาม เหลียวกลับไปมองบรรทัดแรกๆของบันทึกนี้


มองหาต้นสายปลายเหตุ

คุณไร้นาม หยิบประเด็นการเขียนบันทึกยกยอปอปั้น
ถ้ามีคนยกยอปอปั้น ย่อมจะรู้สึกหัวใจพองโต มีความสุข ปิติยินดี

แต่ในสังคมปัจจุบันที่มีผู้คนหลากหลาย เอกลักษณ์เฉพาะตัวจะทำให้คนอื่นจดจำ และนึกถึงคุณได้

คน 1000 คน จะมีอะไรที่จะทำให้คนอื่น จดจำคุณได้

คลื่นลูกใหม่ ไล่คลื่นลูกเก่า มีความน่าสนใจ มีจุดเด่น เกิดขึ้นเรื่อยๆ สิ่งนี้ ทำให้คนเก่าๆถูกลืมเลือน หายไป

-หลายคนจึงพยายามสร้างเอกลักษณ์เฉพาะตัวที่น่าจดจำ
-เอกลักษณ์เฉพาะตัว จะได้รับการบันทึกลงในหัวใจของคนอื่น
-เมื่อนึกถึงใครสักคน คนที่ถูกบันทึกลงในหัวใจ จะถูกนึกถึงเป็นอันดับต้นๆ

หากมีใครนึกถึงคุณไร้นามเป็นอันดับต้นๆ นั่นแสดงว่า คุณไร้นาม อยู่ในอันดับต้นๆในหัวใจของคนอื่น
แสดงว่า คุณเป็นบุคคลสำคัญในใจของบุคคลนั้น
คุณชนะคนอีกหลายคน จนเข้าไปนั่งในหัวใจของคนอื่นได้

คนที่จะชนะใจคนอื่นได้ ย่อมต้องมีความจริงใจ ซึ่งเริ่มต้นจากการเปิดเผย  ซึ่งจะง่ายในการเข้าไปยึดตำแหน่งในหัวใจของคนอื่น

ทำให้ตำแหน่งในใจเกี่ยวกับคุณ ชนะคนอื่น

การเลือกที่จะเปิดเผย กับการวางตำแหน่งในใจคนอื่น จึงมีความเกี่ยวข้องกันแบบไม่รู้ตัว
อยู่ที่ว่า จะให้ความสำคัญกับตัวเอง หรือกับคนอื่นมากกว่ากัน

 อือม... เพื่อนของนายบอนคิดได้ลึกซึ้งจริงๆ