Well, little one,”said a tree to a Reed that was growing at its foot,”why do you not plant your feet deeply in the ground,And raise your head boldly in the air as I do?”I am contented With my lot”I may not be sogrand,but I think I am safer.”Safe!”sneered the Tree.Who shall pluck me up by the roots”or bow my head to the ground?”But it soon had to repent of its boasting,For a hurricane aroseWhich tore it up from its roots.And cast it a useless log on the ground,While the little Reed, bending to the force of the wind,Soon stood upright again when the storm had passed over.
“นี่แนะ เจ้าต้นไม้จิ๋วเอ๋ยต้นไทรพูดกับต้นอ้อที่งอกอยู่ที่โคนต้นของมันว่าทำไมแกไม่งอกรากของแกให้ลึกลงไปในดินแล้วยกตัวให้สูงขึ้นในอากาศ เหมือนอย่างข้าบ้างเล่า?“ข้าพอใจแล้ว ในสิ่งที่ข้าเป๋็นอยู่ต้นอ้อพูด “ข้าเองอาจมีลำต้นไม่ใหญ่โตแต่ข้าก็คิดว่ามันปลอดภัยดี“ปลอดภัยรึ“ต้นไทรพูดพลางยิ้มเยาะ“ใครจะมาถอนรากถอนโคนข้าขึ้นมาได้หรือว่าจะจับหัวฉันทุ่มลงดินแต่ไม่ทันไรมันก็ต้องเสียใจเนื่องจากมีลมพายุพัดมาทำให้ลำต้นของมันขาดออกจากรากและโค่นลงบนพื้นดิน และได้กลายเป็นท่อนไม้ที่หาประโยชน์อันใดมิได้ในขณะเดียวกัน ต้นอ้อเล็กๆ นั้นก็โค้งลู่ไปตามแรงลมซึ่งในไม่ช้า เมื่อลมพายุสงบลง ต้นอ้อก็กลับยืนต้นตั้งตรงได้อีกครั้ง
นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า
แข็งมาก ก็เปราะมาก แตกหักง่าย
ควรอ่อนเหนียว เข้าไว้ ปลอดภัยดี
