พบกับพราก
เมื่อเกิดขึ้นเป็นชีวิตมีอีกสิ่งที่เรียกว่าความตาย เป็นสิ่งที่ตามมา แม้นไม่อยากพบเจอหรือต้องไปสู่ ณ จุดๆ นั้น แต่คงเป็นไปไม่ได้
ชีวิตสำหรับบางคน เมื่อผ่านพ้นช่วงวัยเด็ก วัยหนุ่มสาว หรือวัยชรา บางสิ่งก็ชัดเจน แจ่มใส เข้าใจมากขึ้น แต่บางสิ่งบางอย่างอาจไม่ได้เป็นเช่นนั้น
ชีวิตสำหรับบางคน ผ่านพ้น ประสบเรื่องราวมากมาย สุข ทุกข์ ชอบไม่ชอบ ดีร้ายปะปนคละเคล้ากันไป
หากเป็นไปได้ คงไม่มีใคร ไม่อยากได้ ไม่อยากมี ไม่อยากเป็น ประสบ พบกับชีวิตที่ยากลำบาก
อยากจะมีและเป็นไปดั่งที่ต้องการ แต่ชีวิตที่เป็นไปแล้วนั้น....คงหาเป็นเช่นนั้นไม่
โลกสำหรับคน จึงไม่ได้เป็นไปดั่งใจ...
สำหรับพระพุทธศาสนานั้น ไม่ได้หมายเอาเพียงโลกอันหมายเอาเพียง โลกวัตถุ
หากหมายเอาโลกคือหมู่สัตว์ จำนวนมากยิ่ง หากมองแคบเข้ามา ก็คือ คนทั้งหลาย
คงไม่มีใครจะเป็นไปดั่งใจ ของตนปรารถนาให้เป็น ....ชีวิตที่ประสบพบเจอ เป็นอยู่ร่วมกัน จึงเป็นอะไรที่ไม่เป็นไปดั่งใจเต็มที่หรือเต็มบริบูรณ์
เป็นไปได้ที่คนเราล้วนพร่องอยู่เสมอ...เติมเท่าไหร่ไม่เต็มสักที....
หากมองเเคบเข้ามาอย่างใกล้ชิด โลกก็คือ ตัวตนร่างกายขันธ์ห้าของตน ที่ไม่ได้เป็นไปดั่งใจของตน...ไม่อยากให้เป็นก็เป็น ไม่อยากหิว กระหาย ก็เป็น...การแปรเปลี่ยนเป็นสิ่งที่ไม่ได้เป็นไปดั่งใจของตนบัญชา
ร่างกายอันเป็นขันธ์ห้าของตน..จึงเป็นธรรมชาติ(ธรรมดา)ที่ไม่อาจฝืน ต้านทานได้เลย.....
สิ่งนี้อาจเป็นสัจธรรมที่ต้องน้อมยอมรับที่จำต้องเป็นไป....หากต้องการมีชีวิตอย่างเรียบง่ายอาจต้องยอมรับให้ได้
..........................
ชีวิตที่เป็นของๆ ตนเองจริงๆ นั้น มีอะไรบ้าง..
สำหรับบางคนนั้น แปรผันไปตามกระแสสังคม ค่านิยม....
สำหรับบางคนนั้น ไม่แน่ใจยิ่งนัก
สำหรับบางคน...............อาจรู้ว่า....การไม่คาดหวังต่อสิ่งที่นอกเหนือจากตนแล้วนั่นเเหละเป็นสิ่งที่ต้องกระทำ
แต่สำหรับบางคน..........
