​จากใต้สู่ลาวอีสาน 4

ยูมิ
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ


วันพฤหัสบดีที่ 9 ก.พ. 2560 ที่ มจร.วังน้อยเราตื่นนอนประมาณตี 5 หัวรุ่งภายหลังจากการทำภารกิจส่วนตัวแล้วผมออกมาจากห้องพักเพื่อรับลมชมวิวไปจนถึงโบสถ์กลางน้ำ เจ้าหน้าที่รักษาบริเวณโบสถ์เห็นผม เขาเอิ้นทักทายว่าท่านจะเข้าไปภายในโบสถ์ไหมผมบอกไปว่าเดี๋ยวพาคณะนิสิต ป. โท มาใหม่ครับเมื่อเดินออกมาเจอฝูงสุนัขไล่กันดันวิ่งตรงมาทักทายผม ใจหายแวบเลย อันที่จริงหมาน่าจะอยู่ส่วนหมานะครับในที่เช่นนี้มีที่เฉพาะให้มันอยู่ พอมาสักพักเห็นพระต่างชาติเดินอยู่ได้คุยกับพระพม่าที่รู้เพราะท่านไม่โกนคิ้วทักทายกันด้วยภาษาอังกฤษทำให้นึกถึงตนเองสัมผัสกับ มจร.มาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2527-2535 แต่ตอนนั้น มจร. อยู่วัดมหาธาตุฯ ท่าพระจันทร์กับ มจร.วังน้อยปัจจุบันนี้ต่างกันมากตรงที่ มจร.ปัจจุบันก้าวไปสู่สากลนานาชาติมากขึ้น ใกล้ที่พักมองดูแม่ชีชาวต่างชาติเก็บดอกไม้สาละข้างต้นแล้วแม่ชีหันมาเจอเราดูแม่ชีอมยิ้มแล้วหลบไป

เมื่อคณะเราได้เวลาทานอาหารเช้าแล้วคือเราร่วมทำบุญให้เกือบทุกที่ที่เราไปเยือนเสร็จแล้ว


ท่านประธานห้อง ป. โท คือพระอาจารย์สุธรรมได้แจ้งให้คณะว่าเราจะไปทำวัตรสวดมนต์กันในโบสถ์กลางนั้นของ มจร. วังน้อยนั้น

หลังทำวัตรสวดมนต์เสร็จแล้ว ผมให้มุมคิดแด่มวลพระนิสิตโดยยิงคำถามไปให้แง่คิดวิเคราะห์เชิญชวนชมภาพต่าง ๆ เช่นมองผลงานรูปภาพภายในโบสถ์ เราจะวิเคราะห์อย่างไร ทำไมหลังพระประธานจึงต้องเป็นภาพสวนไผ่วัดเวฬุวัน ทำไมพระประธานต้องเป็นพระพุทธรูปทรงเครื่อง ด้านซ้ายมือของเราทำไมเป็นภาพท่านพุทธทาสภิกขุ ( สามเกลอแห่งธรรม ) ด้านขวามือทำไมต้องเป็นภาพ ร. 5 –ร.9 พวกเรามองให้ลึกเห็นความเป็นมหายานอยู่บนฐานเถรเวทหรือไม่ประการใดแล้วเมื่อขึ้นรถเราก็ร่วมแลกเปลี่ยนเรียนรู้ชนิดนานาจิตตังยังผลให้มือถือไมล์กันไม่ขาดสายเอาเลยทีเดียว

คณะเราเข้าชมรอยอดีตอยุธยาที่วัดพนัญเชิงเจอคำถามให้วิเคราะห์อีกอันเป็นคำถามมาจากท่าน ดร. สวัสดิ์ อโณทัย ( Sawat Anothai )เรื่องพัดที่ตั้งหน้าหลวงพ่อวัดพนัญเชิงคืออะไร ซึ่งถามตอบกันยาวได้มุมคิดหลายแนวทาง เราไปไหว้หลวงพ่อมงคลบพิตรวัดโบราณไปเห็นเขากำลังบูรณะอยู่เข้าไปไม่ได้และถึงเวลาย้อนกลับสู่จุดเริ่มต้นของคณะเราแล้ว รถล่องใต้ลงไปเรื่อย ๆ พวกเราบนรถก็แลกเปลี่ยนเรียนรู้กันไปตลอดจนไปถึงที่พักค้างแรมคืนที่วัดสวนสมบูรณ์ ต. สวนแตง อ. ละแม จ. ชุมพร ที่นั้นท่านสมภารรอต้อนรับคณะพวกเราอยู่ก็ได้เข้าไปไหว้ท่านคุยกันตามประสาคนปักษ์ใต้แล้วได้พักผ่อนนอนหลับกันอีกคืนหนึ่ง

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน วัฒนธรรมท้องถิ่น



ความเห็น (0)