วันที่ 52 อ้วกพุ่ง (9 กุมภาพันธ์ 2560)

" สวัสดีวันพฤหัสบดี ... วันสุดท้ายของสัปดาห์นี้ "

เช้าวัพฤหัสบดี ... เช้านี้ยังออกกำลังกายเช่นเดิม เติมเพิ่มคือซ้อมฟ้อน วันนี้ มีอุปกรณ์ประกอบฉากเพิ่มมากขึ้น คือการตั้งขบวนของนักเรียนเรียนชาย ถืมไม้ง่าม แล้วนำโคมมาห้อยอยู่ตรงหน้า ซึ่งมันดูสวยงามมาก แต่ก็แอบสงสารเด็กนักเรียนที่ถือค่อนข้างหนัก แต่นักเรียนชายก็ไม่ย่อท้อ ถือจนกว่าผู้หญิงจะฟ้อนเสร็จเลยทีเดียว


วันนี้ตอนกลางวัน ... นักเรียนทานข้าวกับ มาม่าน้ำใสและแตงโม ส่วนเรา ทานข้าวกับเกาเหลา ซึ่งน่าสงสารสุด เฝ้านักเรีนนยเอาถาดไปเก็บ มาตักข้าวเป็นคนสุดท้ายเหลือแต่ผักกับ น้ำ ซึ่งก็ไม่มีเงินแล้ว จำเป็นต้องกิน น่าสงสารตัวเองมาก กินแต่น้ำซุป ถ้าเป็นแบบนี้ทุกวัน เราคงจะผอมจริง ๆ แล้วล่ะ

ในชั่วโมง gifted ... เมื่อยืนเขียนโจทย์ปัญหาคณิตศาสตร์อยู่หน้าห้อง จู่ ๆ มีเสียงอะไรดังมาจากด้านหลัง ... หันไป ... นักเรียนอ้วกพุ่งออกมา ทั้งแตงโม ทั้งลูกชิ้น มาม่าตอนกลางวัน ด้วยความตกใจเรากระโดดขึ้น แต่...ไม่ทัน!! เลอะตั้งแต่เสื้อยันรองเท้า รีบวิ่งไปห้องน้ำล้างตัว ... ตอนนั้นน้ำตาเริ่มไหล เมื่อกลิ่นมา ... เรานี่แทบออกหลังจากนั้นนักเรียนวิ่งออกมาทั้งห้อง พื้นห้องเต็มไปด้วยอ้วก หลังจากนั้นก็ลำบากป้าติ๋มต้องมากวาดและถูพื้นด้วยน้ำยา แล้วนักเรียนเข้าห้องมา เราต้องสตองคือ เขียนโจทย์ปัญหาให้นักเรียนทำจนเสร็จ ... ชีวิตครูฝึกสอน


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนาวสาวสายธาร อินทร์ตา (ภาคเรียนที่2/2559)



ความเห็น (0)